Είναι πάρα πολλά τα πανέμορφα σημεία της αθηναϊκής ριβιέρας, όμως ετούτο το κομμάτι αμμουδιάς πάνω στο οποίο απλώνουν το ανανεωμένο προφίλ τους τα Αστέρια Γλυφάδας, έχει μια σαγήνη ολότελα μοναδική. Κι ίσως οι νέοι, ψηλοί μαντρότοιχοι που έχουν σηκωθεί στα πλευρά της λεωφόρου Ποσειδώνος, να κρύβουν αυτή τη γοητεία εντελώς απ’ τον ανυποψίαστο, σε αγκαλιάζει ολόλαμπρη όμως, όταν διαβείς την μεγάλη πόρτα του "Bungalow 7": του νέου, εντυπωσιακού all day resto-bar της οικογένειας Παπαθεοχάρη, που πιάνει το νήμα από εκεί ακριβώς όπου το άφησε το ιστορικό, πλέον, "Balux", και το φέρνει στο σήμερα ανανεωμένο και αστραφτερό.
Μπαίνοντας στο μεγάλο, απλόχωρο χωλ και συνεχίζοντας προς την κυρίως σάλα, πολλά είναι τα πράγματα που μπορούν να σε εντυπωσιάσουν. Ο χώρος, με τη μοντέρνα ρετρό αισθητική που παραπέμπει στις χρυσές εποχές των Αστεριών στα ‘60s και ‘70s, έχει φινέτσα, έχει άποψη, έχει προσωπικό άγγιγμα (ο Απόλλων Παπαθεοχάρης, υπογράφοντας το art direction, επιμελείται κάθε σχεδιαστικής λεπτομέρειας, από τα πλακάκια στο ατμοσφαιρικό μπαρ, μέχρι τα custom made έπιπλα, με το αρχιτεκτονικό δίδυμο Λίλα Σαραντίτη και Κάτια Τσούνη της SΤ-architects στην εσωτερική διακόσμηση και το αρχιτεκτονικό γραφείο Α.Σ.Π.Α.- KST στη συνολική μελέτη του "Bungalow 7"), έχει και χιούμορ – ψάξτε να εντοπίσετε, για παράδειγμα, τα διάφορα χειροποίητα αγαλματάκια - παναγίτσες διάσπαρτα στο χώρο, και δώστε ιδιαίτερη προσοχή στον creepy τύπο που… παρατηρεί από το κάδρο του ποιοι μπαίνουν στο WC. Εκείνο όμως που γεμίζει το μάτι, πριν καν προσέξεις όλα τα παραπάνω, είναι η θέα του. Σαν η θάλασσα να φουσκώνει και να ορθώνεται να σε υποδεχτεί, με τον ήλιο να αστράφτει πάνω της και να ντύνει στο χρυσάφι του τις σιλουέτες απ’ τα γιοτ που πλέουν στον ορίζοντα. Ένα κάδρο τέτοιου κοσμοπολιτισμού, που σε κάνει να ξεχνάς ότι μισή ώρα πριν, ήσουν μποτιλιαρισμένος στο κέντρο της Αθήνας.
Διαβάστε Επίσης
Φινέτσα, προσωπικότητα και άποψη έχει και το μενού που υπογράφει για το "Bungalow 7" ο executive chef Ντίνος Φωτεινάκης (με resident τον Χρήστο Πατρινό), μενού που ήταν κι ο λόγος που αφήσαμε κι εμείς πίσω μας το μποτιλιάρισμα του κέντρου για να βρεθούμε εδώ, μερικές ημέρες πριν το εστιατόριο ανοίξει τις πόρτες του για το κοινό (opening στις 15 Ιουνίου). Επιστρέφοντας στην Αθήνα μετά από χρόνια στην… ξενιτιά της Μυκόνου, ο κατά συρροήν βραβευμένος σεφ (για τη δουλειά του στο Gastronomy Project του "Bill & Coo Suites" και στο "Beefbar Mykonos") υπογράφει εδώ ένα μενού που σταχυολογεί comfort μεσογειακά και διεθνή φαβορί, ραφιναρισμένα κι εμπλουτισμένα με τη δική του μαγειρική δεινότητα.
Το αφράτο pain au lait, για παράδειγμα, που παρασκευάζεται εδώ καθημερινά κι έρχεται κομμένο στα τέσσερα, γεμισμένο πλουσιοπάροχα με ταραμά - αβοκάντο και στεφανωμένο με tobiko και τραγανό κρεμμύδι, είναι το πιο Ντίνος-Φωτεινάκης-πιάτο του μενού, λιχούδικο και γενναιόδωρο σε νοστιμιά και τεχνική αρτιότητα, ενώ βασιλικής περιποίησης τυγχάνει ο ταπεινός λούτσος, που έρχεται εδώ σε ψημένο στην εντέλεια σουβλάκι, με τη νόστιμη και ζουμερή του σάρκα να αναδεικνύεται χάρη στην άριστη διαχείριση και στο συνταίριασμα με έναν αέρινο πουρέ κουνουπιδιού, παράσημο απ' τη μακρά θητεία του σεφ στις κουζίνες της "Σπονδής". Highlight του μενού είναι, βέβαια, και η ψητή μελιτζάνα, που έρχεται με τη μελωμένη, εκφραστική της σάρκα σκεπασμένη με φυστικοβούτυρο και γάλα καρύδας, σα μια παιχνιδιάρικη mediterasian παραλλαγή της ultra δημοφιλούς στα εστιατορικά στενά της Μυκόνου μελιτζάνας – miso.
Στα ωμά, το σεβίτσε λαβράκι, με ζουμερή κι αφράτη μπουκιά στο ψάρι, είναι ένα πιάτο γεμάτο καλοκαίρι, χάρη στην ολοζώντανη φρουτένια δροσιά και το παιχνίδισμα γλύκας, κάψας και οξύτητας από τη γλυκοπατάτα, το καλαμπόκι, το σταφύλι και το κρεμμύδι, ενώ την ανωτερότητα της πρώτης ύλης έχει για αστέρι του και το tataki τόνου, που δικαιολογεί με τη βουτυρένια μπουκιά του το – ακόμη και για tataki – κομμάτι under ψήσιμό του, με την ορεκτική κάψα που φέρνει το αρωματικό jalapeno dressing να δίνει τσαγανό στη μπουκιά.
Το sushi, που επιμελείται ο Γρηγόρης Αποστόλου ως αυτόνομο κομμάτι της εμπειρίας "Bungalow 7", κινείται στη δυτικότροπη λογική των εντυπωσιακών υλικών σε φαντεζί συνδυασμούς, καταφέρνει όμως να αποφεύγει τις φλυαρίες, ενώ η άριστη πρώτη ύλη εξασφαλίζει ότι παράπονο δεν θα έχουν ούτε οι θιασώτες του ιαπωνικού μινιμαλισμού. Τα rolls με bonito, αστακό tempura, χαβιάρι και yuzu kosho mayo, τυλιγμένα σε pok choi αντί για nori, για παράδειγμα, είναι ένας εξαιρετικός τρόπος να πεισθείτε, ενώ το sashimi omakase, με επιλογές του sushi chef από την ψαριά της ημέρας, θα αποτελέσει ιδανικό λιμάνι για τους λάτρεις της ωμοφαγίας.
Φυσικά, με την κουζίνα ακόμη σε φάση τελικού καλιμπραρίσματος, δεν έλειψαν και μερικά φαλτσαρίσματα από το τραπέζι. Στην αχινομακαρονάδα, λόγου χάρη, που έρχεται με άψογα βρασμένα linguini, αγκαλιασμένα από νόστιμη λεμονάτη σάλτσα ψαριού με αυγοτάραχο, λίγη κάψα μόνο μας έλειψε, και λίγη παραπάνω ποσότητα αχινού, που θα δικαίωνε τον τίτλο του πιάτου, ενώ οι gyozas με Black Angus, λάχανο και shitake σηκώνουν δουλειά για να πετύχουν την αιθέρια μπουκιά που οφείλουν να έχουν.
Ωστόσο, αυτά είναι πταίσματα μπρος στο γενικότερο σύνολο, και ξεχνιούνται όταν έρθουν στο τραπέζι οι εξαιρετικές κοπές εξαιρετικά ψημένες. Όπως το φιλέτο από ιαπωνικό Wagyu με τη μαυλιστική λιπαρότητα στο κρέας, ή το πιο "καθαρό" striploin από Black Angus της κορυφαίας Snake River Farm, με ζουμερό δάγκωμα και πολυεπίπεδη νοστιμιά. Οι βελούδινοι πουρέδες, και οι τραγανές κι αφράτες τηγανητές πατάτες με εθιστική κρέμα από κατσικίσιο τυρί, που συνοδεύουν τα κρεατικά, είναι ένα guilty pleasure από μόνα τους, ενώ ολόσωστες είναι και οι σαλτσούλες, με υποδειγματικές την pepper sauce και τη αφρατισμένη béarnaise.
Όσο για το φινάλε, τα επιδόρπια που υπογράφει ο pastry chef Φωτεινός Ρόης συνδυάζουν comfort φινέτσα και τολμηρές γεύσεις, με την panacota σοκολάτας dulcey και την τιραμισού με κρέμα από macha να ξεχωρίζουν για την ανάλαφρη χάρη και τις έντονες γεύσεις τους.
