Έχει μια αύρα αριστοκρατικής χαλαρότητας αυτή εδώ η βεράντα του "Pelagos", που δύσκολα μπορείς να βρεις σε άλλο σημείο της αθηναϊκής ριβιέρας – πόσο μάλλον της Αθήνας γενικότερα. Έχοντας διαβεί τη μέσα σάλα του εστιατορίου, που συνδυάζει την καλοζυγισμένη τριγωνομετρική δροσιά των μαρμάρων με την posh στιβαρότητα των ημικυκλικών σεπαρέ, τα αφράτα λινά με το μινιμαλιστικό αλλά πλούσιο art de la table που συναντάς να απλώνονται κάτω απ’ τον καλοκαιρινό ουρανό, οδηγούν το βλέμμα προς έναν ορίζοντα σκέτη σαγήνη. Αυτός, με τη σειρά του, προκαλεί το βλέμμα να χαϊδέψει την ακτογραμμή, τραβώντας νοητές φωτογραφίες με τα σκάφη που λικνίζονται στη θάλασσα μπρος απ’ τον ήλιο που δύει, ρίχνοντας τις τελευταίες ακτίνες του στη βεράντα του "Matsuhisha Athens", αστραφτερή στα φώτα της ακριβώς απέναντι. Είναι τέτοιο ορντέρβ σεροτονίνης αυτή η ατμόσφαιρα, που δύσκολα φαντάζεσαι πώς θα μπορέσουν να τη συναγωνιστούν τα κύρια πιάτα της βραδιάς. Όμως ο Luca Piscazzi τα καταφέρνει μια χαρά.
Ο μισελενάτος σεφ, που ήρθε πέρσι στην Ελλάδα μετά από θητεία στο πλάι της καλύτερης Γαλλίδας σεφ, Anne-Sophie Pic, στο 2άστερο "La Dame de Pic" του Λονδίνου, ήδη από τις πρώτες μέρες του είχε πλουτίσει την κομψή αυτή γωνιά της Βουλιαγμένης με φινέτσα και προσωπικότητα, οδηγώντας το "Pelagos" στον πρώτο του Χρυσό Σκούφο, αλλά και στο αστέρι Michelin. Φέτος, ο σεφ ανεβάζει στροφές στις μηχανές, σαλπάροντας για ένα γευστικό ταξίδι όχι απλά στα λιμάνια της ελληνικής παράδοσης, αλλά στα βάθη της γαστρονομικής ουσίας μερικών απ’ τα πιο ταπεινά και σπάνια, μοναδικά και μονάκριβα υλικά της, με ένα νέο μενού που θα σερβίρεται μέχρι τα μέσα Οκτωβρίου.
Για να πάρετε μια ιδέα, η βελούδινη και ζουμερή σαρδέλα Μυτιλήνης, μαριναρισμένη με λεμόνι και μέντα, που στο περσινό μενού κρατούσε ρόλο amuse bouche, εδώ αναβαθμίζεται σε αρχοντική εισαγωγή στον θαλασσινό περίπλου του Piscazzi, ταιριασμένη μ’ ένα ερεθιστικό γκασπάτσο κερασιού με παγωτό αμυγδάλου, ενώ τόσο η αγκινάρα Τήνου, με λούζα, κάπαρη και παρφέ από φουά γκρα, όσο και η κρέμα από καρίκι, συνοδεία κρέμας σπαραγγιού και χαβιάρι, φτάνουν στο τραπέζι σαν ανθοί κομψότητας και ισορροπίας ταπεινού - πολυτελούς.
Αποφεύγοντας τις μακρυτενείς αναφορές στα πιάτα που συνθέτουν ένα μενού σπουδαίας φινέτσας και ευρηματικότητας, αξίζει να σταθούμε στην κρύα calamarata, με ταρτάρ και κονσομέ κόκκινης γαρίδας. Κι αυτό όχι μόνο ως highlight της γαστρονομικής ρότας του "Pelagos", έτσι όπως το πιάτο στιγματίζεται με τόσο - όσο από το εμουλσιόν καλυμνιώτικου σπινιάλου που έχει συνθέσει ο σεφ, αλλά και ως το πιο χαρακτηριστικό δείγμα της ουσιαστικής δημιουργικότητας με την οποία ο Ιταλός προσεγγίζει τα υλικά – διαμάντια των νησιών που επισκέφτηκε, χρησιμοποιώντας τα ως θεμέλια μιας κοσμπολίτικης αναδόμησης των συστατικών που συνθέτουν γευστικά τη στόφα του ελληνικού καλοκαιριού.
+ Highlight της γαστρονομικής διαδρομής του Piscazzi η στάση του στην Κάλυμνο για να παντρέψει τη θαλασσινή ένταση του σπινιάλου με τη ντελικάτσα της κόκκινης γαρίδας, αλλά και να συνθέσει ένα εικαστικό στολίδι ξαπλώνοντας στο (κατά)μαυρο ριζότο με μελάνι σουπιάς και περγαμόντο, δυο πάλλευκες λεπτές λωρίδες από λαρδί χταποδιού.
- Το σπάνιας ντελικάτσας παϊδάκι από κατσικάκι Τήνου, ίσως προτιμήσετε να το δοκιμάσετε μόνο του πριν το συνδυάσετε με το τσάτνεϊ βερίκοκο και τα αλμυρίκια που το συνοδεύουν, για να μη χάσετε δράμι από τη γευστική του αβρότητα.
