Οδηγός Εστιατορίων

Η ραφινέ οικειότητα του "Άλficon"

Το μικρό αστικό μπιστρό του Παγκρατίου βρίσκεται σε μια από τις πιο comfort εποχές του, προικισμένο με τις γεμάτες, βαθιές γεύσεις που χαρίζουν τα υλικά του χειμώνα στους δυο νεαρούς σεφ.

Alficon

Σαν μια επίσκεψη σε μακρινούς συγγενείς που έχω να δω καιρό. Μια τέτοια αίσθηση μου αφήνει κάθε φορά το "Άλφicon", το μικρό αστικό μπιστρό του Παγκρατίου, με την προϋπόθεση, βέβαια, οι συγγενείς να είναι εκλεπτυσμένοι αρκετά ώστε να φυλούν ένα μικρό κελάρι κάτω απ’ τη σκάλα που συνδέει το ισόγειο με τον πάνω όροφο της μονοκατοικίας τους, καθιστικό, γραφείο και τραπεζαρία να έχουν μετατραπεί σε μια μινιμαλιστική σάλα διακοσμημένη φειδωλά, ώστε το αυθεντικό και πανέμορφο πλακάκι του πατώματος να είναι πρωταγωνιστικό στοιχείο στη γεμάτη χαρακτήρα ομορφιά του χώρου, και ο μικρός γιος της οικογένειας να ξέρει απ’ έξω κι ανακατωτά τις ετικέτες του παραπάνω κελαριού, αλλά και τα ταιριάσματά τους με τα τόσο οικεία, αλλά και τόσο αλλότρια πιάτα που ετοιμάζουν στην κουζίνα οι μεγάλοι αδερφοί του.

Φυσικά, ο Έλβι Δημήτρης Ζύμπα και ο Νίκος Βοργίας, που έχουν από το 2018 βάλει το όνομά τους στέρεα στον γαστρονομικό χάρτη της Αθήνας, δεν είναι αδέρφια - τουλάχιστον όχι βιολογικά. Μοιράζονται όμως το ίδιο μαγειρικό DNA, και αυτό είναι που έχει δώσει στο κοινό τους εστιατορικό πόνημα τη γονιδιακή του ταυτότητα. Εδώ, το σχετικά μικρό μενού αλλάζει τακτικά, ακολουθώντας τις εποχές του χρόνου (ή ίσως και πιο τακτικά, με τον πλανήτη να βρίσκεται στην κατάσταση), και δίνοντας στους δύο σεφ-πατρόν το πάτημα για να παρουσιάζουν μια διαρκώς εναλλασσόμενη (και εξελισσόμενη) κουζίνα, όπου η ελληνική παράδοση και οι βαλκανικές της επιρροές γίνονται ο καμβάς μιας ελεύθερης επανανάγνωσης των γεύσεων της γεωγραφικής μας γειτονιάς, με δημιουργικότητα που όταν πετυχαίνει, πετυχαίνει διάνα, κι όταν αστοχεί, πάλι κοντά στη διάνα βρίσκεται.

Έλβι Δημήτρης Ζύμπα και Νίκος Βοργίας στο Alficon

Η κρεμμυδόσουπα, για παράδειγμα, αλαφρωμένη απ’ τις παχιές βουτυρένιες υφές της γαλλικής καταγωγής της, έρχεται εδώ σε μια πιο ανάλαφρη, γλυκόξινη και ελαφρά πικάντικη, μεσογειακή εκδοχή. Όμως, η γευστική της απαλότητα έρχεται με θυσία βάθους και διάρκειας στη μπουκιά και μολονότι το homemade μοσχαρίσιο λουκάνικο και το σφαιροποιημένο μετσοβόνε αναπληρώνουν εν μέρει το κενό, το σύνολο θα ήταν πιο πετυχημένο αν η ποσότητά τους ισορροπούσε καλύτερα το πληθωρικό ζουμάκι. Το άριστα μαγειρεμένο χτένι απ’ την άλλη, ζουμερό και τρυφερό κάτω απ’ το ωραίο καψάλισμα της κρούστας του, αν και σιγοντάρεται ιδανικά από την κρέμα μπρόκολο, δεν κάνει απαραίτητα καλή παρέα με τη χαρακτηριστική βοτανικότητα του ίδιου λαχανικού σε crumble.

Απ’ την άλλη όμως, το ταρτάρ μόσχου με τρούφα, φουντούκι και αυγά χρυσής ρέγγας είναι ένα λαχταριστό παιχνίδι ισορροπημένων εντάσεων, ενώ η μαριναρισμένη γαρίδα, ξαπλωμένη σε ταρτάρ λωτού και σκεπασμένη με αφρό εσπεριδοειδών, είναι ένα σπάνιας φινέτσας ταξίδι εναλλαγών σε γεύσεις, εντάσεις και υφές, με το κρητικό μπανανοστάφυδο να αναδεικνύεται ως υλικό τέτοιας συλλεκτικής γευστικής πύκνωσης, που δεν είναι απίθανο να σηκώσετε αμέσως το κινητό για να γκουγκλάρετε παραγωγούς και προμηθευτές για κατ’ οίκον απόλαυση.

Η ραφινέ οικειότητα του "Άλficon" - εικόνα 2

Ίσως το πιο χαρακτηριστικό της ικανότητας των δυο σεφ να μεταφράζουν ρουστίκ γευστικές μνήμες βαθιάς ιστορικότητας σε φινετσάτα bistronomy διαμαντάκια, ο γιαουρτοταβάς με αρνίσια γλυκάδια είναι ένα πιάτο - υπογραφή του "Alficon" που με χαρά βλέπουμε να επανέρχεται όλο και πιο ραφιναρισμένο κάθε χρόνο τέτοια εποχή. Οι υπόξινες εντάσεις του μελωμένου σε γιαούρτι ρυζιού συμπληρώνουν αντί να κοντράρουν τη λιπαρή ντελικάτσα του κρεατικού, φέρνοντας στο πιάτο ανθρωπολογικής υφής αφηγήματα, που με κάθε μπουκιά εξιστορούν αντιθέσεις κοινωνικών αναγκών και συνθηκών, μέσα από ένα πιάτο που αντιλαμβάνεται όχι μόνο τη θέση το στο γαστρονομικό χάρτη της γεωπολιτικής γειτονιάς, αλλά στην ιστορική της διαδρομή.

Όσο για τη γιορτινή εποχή που διανύουμε; Το γουρουνόπουλο με κρέμα από κυδώνια, άγρια μανιτάρια και jous από το σιγομαγειρεμένο κρεατάκι, με την τραγανή πέτσα και το ζουμερό υπόστρωμα από το λιπάκι που περιβάλει το τρυφερό ψαχνό, είναι ένα πιάτο που "φωνάζει" Χριστούγεννα ψυθιρίζοντάς τα, έτσι όπως συμπυκνώνοντας στο στόμα όλη τη γευστική ουσία των γιορτών, αλλά χωρίς τις φαντεζί γιρλάντες.

Ηρώνδα 8, Παγκράτι, 2169005059

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ

Τελευταία άρθρα Εστιατόρια

Το Alpino μιλάει ιταλικά στην πιο δροσερή αυλή

Το all time classic πόστο του Παλαιού Φαλήρου μας περιμένει με τραπεζάκια έξω στην πανέμορφη αυλή του για ένα vero italiano καλοκαιρινό μενού.

ΓΡΑΦΕΙ: ATHINORAMA TEAM
27/05/2022

Ο Ασημάκης Χανιώτης για δύο βραδιές στο "Lindos Village"

Ο νεαρότερος σεφ που κέρδισε αστέρι Michelin στο Λονδίνο το 2020, θα βρίσκεται για δύο βραδιές στην κουζίνα του "Thalatta Fine Dining Restaurant" και μαζί με τον Executive Chef των "Lindos Hotels" Σταύρο Μανουσάκη θα ετοιμάσουν ένα μενού που οι καλεσμένοι θα απολαύσουν με φόντο την αμφιθεατρική θέα του κόλπου των Βληχών.

Γεύση από καλοκαίρι στο "Ourse"

Δροσερές προτάσεις με φαντασία, δημιουργικότητα και φινέτσα φιγουράρουν στις βιτρίνες του κομψού ζαχαροπλαστείου στα βόρεια με την υπογραφή του ταλαντούχου pastry chef Σπύρου Πεδιαδιτάκη.

Το S.Pellegrino και το Acqua Panna μας προτείνουν το "Beluga Art"

Ο all day πολυχώρος – ορόσημο του Πειραιά παντρεύει αρτίστικη αισθητική και διεθνή νοστιμιά σε μια πολυπρόσωπη πρόταση εξόδου που γίνεται στέκι για κάθε στιγμή της ημέρας.

Ταξιδεύοντας γαστρονομικά στις θάλασσες της Ελλάδας

Η αγαπή για την Ελλάδα και τη θάλασσα "επιβιβάζουν" καθημερινά στα εστιατόρια "Ε/Γ Ταξιδεύοντας" στη συνοικία Ευγενεία στο Κερατσίνι και "Ε/Γ Ταξιδεύοντας Βόρεια" στη Νέα Ερυθραία τους λάτρεις της ψαροφαγίας.

Βραβεία Ελληνικής Κουζίνας 2022: Ένα χειροκρότημα για την παραδοσιακή ελληνική κουζίνα

Με την απονομή των Βραβείων Ελληνικής Κουζίνας προ των πυλών, που θα γίνει στις 7 Ιουνίου στο "Makedonia Palace" στη Θεσσαλονίκη, η παραδοσιακή μας κουζίνα επιβραβεύεται μ’ έναν ξεχωριστό τρόπο.

Grande Dame

Ρομαντισμός και αστική αρχοντιά στο καινούργιο εστιατόριο του Γιάννη Σολάκη στην Πλάκα, με μια κουζίνα νεοπαραδοσιακά οικεία και νόστιμη.