Ακούγεται οξύμωρο, αλλά μου αρέσει όταν για να βρω ένα μαγαζί χρειάζεται να ψάξω, λίγο ή και περισσότερο. Καλές οι εστιατορικές πιάτσες αλλά αυτά που θα βρεις σε ήσυχες (ή σχετικά ήσυχες) γειτονιές τα ευχαριστιέμαι περισσότερο. Κάπως έτσι είναι και το 24 ετών πλέον "Δάφνη" στο Μπουρνάζι, μια πάλαι ποτέ αποθήκη ζάχαρης, πάνω στον πεζόδρομο της Μεγάλου Αλεξάνδρου, ανάμεσα στις ελιές και τα πλατάνια, φυτεμένα από τους ιδιοκτήτες Αριστέα Βλάχου και Τάκη Ζαχαρόπουλο.
Έχουν μεράκι η Αριστέα και ο Τάκης και το ψυχανεμίστηκα με το που πάτησα το πόδι μου στην σκεπαστή αυλή του μαγαζιού. Vintage πλακάκια, τραπεζάκια σε ωραίες γωνίες και ένα κηπάκι γεμάτο παλιά αντικείμενα από παζάρια. Νάνοι σαν άλλοι θεματοφύλακες κάτω από τον πλάτανο δίπλα σε σκεύη μαγειρικής, γουδιά, ένα σουρωτήρι κρεμασμένο που μπορεί να είναι και 100 ετών, ένας τρίφτης από το Σαν Τζιμινιάνο, και πόσα άλλα κρυμμένα πίσω από τη βιτρίνα… Είναι ωραία τρέλα τέτοιες συλλογές, σε διακτινίζουν σε άλλη εποχή και επειδή τη συμμερίζομαι, στάθηκα αρκετή ώρα να τα παρατηρώ.
Κάπως έτσι ένιωσα μπαίνοντας και στη σάλα. Μεταλλικά φωτιστικά φιλοτεχνημένα από τον Mike Δεληστάθη, παλιοί μπουφέδες και ένα όμορφο πιάνο που ζωντανεύει σε μουσικές βραδιές δίνουν το στίγμα ενός βαθιά νοσταλγικού χώρου. Κοιτώντας ψηλά, εντοπίζω στον μπουφέ και άλλα "διαμαντάκια", όπως ένα ραδιόφωνο με λυχνίες και μια ζυγαριά. "Τη βρήκα στη μεγαλύτερη αγορά αντικών του κόσμου, το Portobello Road στο Λονδίνο", μου λέει η Αριστέα. Στα ηχεία πάντως μην περιμένετε να ακούσετε μπουζούκι και μπαγλαμά, η ατμόσφαιρα είναι χαλαρή και εδώ θα τσιμπολογάτε κεφτεδάκια ή τους μεζέδες σας με ήχους lounge και jazz μουσικής, σε ένα ιδιότυπο πάντρεμα. Τα νεαρά παιδιά του σέρβις, χαμογελαστά και εξυπηρετικά, βρίσκονται συνεχώς σε κίνηση φροντίζοντας προσεκτικά κάθε λεπτομέρεια χωρίς το μαγαζί να είναι "στημένο".
"Ένα ωραίο τραπέζι λύνει όλα τα προβλήματα έστω και για λίγο", μου λέει η Αριστέα και το πρόσωπό της λάμπει όταν μιλά για την κουζίνα της. Αγαπά τις κατσαρόλες και τα τηγάνια και το εισπράττω από την εγκάρδια μαγειρική της. Τα κεφτεδάκια με μοσχαρίσιο και πρόβειο κιμά μου θυμίζουν αυτά που παίρναμε στις εκδρομές πιτσιρίκια τηγανισμένα από τη μάνα με φροντίδα, ενώ οι τροφαντοί κολοκυθοκεφτέδες είναι μακράν οι καλύτεροι που έχω δοκιμάσει σε αντίστοιχα εστιατόρια και ταβέρνες. Με ωραία, τραγανή κρούστα, μοσχοβολάνε από τα μυρωδικά.
Οι πρώτες ύλες εδώ είναι επιλεγμένων προμηθευτών και μικρών παραγωγών από όλη την Ελλάδα και του τροφοσυλλέκτη Δημήτρη Πετρόπουλου. "Είμαι οπαδός της πολύ καλής πρώτης ύλης. Αν έχεις καλά υλικά και διάθεση, μαγειρεύεις ωραία πράγματα. Ο Δημήτρης μου φέρνει από άγρια χόρτα και σπαράγγια μέχρι πορτοκάλια "μέλι” και ντομάτες, όλα μόνο στην εποχή τους", μου λέει η Αριστέα. Στο μενού όμως θα βρείτε και μοσχάρι Αργεντινής 12μηνης ωρίμασης ενώ κάποια ζυμαρικά της είναι ιταλικά. "Δουλεύω με ελληνικά κρέατα από Άρτα Ήπειρο και Βόνιτσα όμως έχω και πολύ καλό Black Angus, αποδίδει τη γεύση που θέλω να προσφέρω. Το ίδιο και κάποια ιταλικά ζυμαρικά που έβαλα στο μενού". Η σωστά ψημένη χυμώδης ταλιάτα πάντως που δοκίμασα με κάνει να επικροτώ αυτή τη "μικρή" διεθνή προσθήκη, ας μην είμαστε "γαστρονομικοί ρατσιστές".
Στο μενού παίζουν σταθερά πιάτα κρεατικών και ζυμαρικών όμως θα βρείτε και αρκετά κλασικά ημέρας που τείνουν να γίνουν σταθερά, όλα σερβιρισμένα σε γενναιόδωρες μερίδες. Δοκιμάστε, αν τα πετύχετε, τα ντολμαδάκια γιαλαντζί και το νόστιμο κεμπάπ γιαουρτλού με πρόβειο και μοσχαρίσιο κιμά, που σερβίρει πάνω σε σάλτσα φρέσκιας ντομάτας με πιτούλες και γιαούρτι με λίγη πιπεριά χαλαπένιο. Η Αριστέα φτιάχνει και πολύ ωραία γλυκά του κουταλιού με φρούτα εποχής ενώ πριν φύγετε, πιείτε δυο γουλιές από τα σπιτικά λικέρ της με ρόδι ή ακόμα και καφέ. Η μαζεμένη λίστα των κρασιών τους περιλαμβάνει επιλογές κυρίως από τον ελληνικό αμπελώνα ενώ διαθέτουν και περιορισμένο αριθμό αποσταγμάτων. Αξίζει τον κόπο η αναζήτηση.
