Στο Μαρούσι με ρετρό ατμόσφαιρα και σύγχρονο μενού που λειτουργεί με τη λογική «όλα στη μέση».
Ξεκίνησε ως κουτούκι το 1948, αγαπήθηκε πολύ από τους Μαρουσιώτες και σήμερα βρίσκεται στα χέρια της τρίτης γενιάς της οικογένειας. Ο Γιάννης Ιωαννίδης έχει εκσυγχρονίσει το μενού, μαγειρεύοντας δουλεμένες συνταγές και προκρίνοντας τη λογική «όλα στη μέση», η οποία συνδέει το σήμερα με την παρεΐστικη διάθεση που περιμένουμε από ένα κουτούκι. Η διακόσμηση κάνει χρονικό άλμα στη δεκαετία του ’70, όταν ο «Ασβεστόλακος» άφησε το υπόγειο και εγκαταστάθηκε στην αυλή που έγινε η σάλα του, με την ξύλινη επένδυση, τα βαρέλια στο πατάρι και το παλιό πηγάδι ως ρετρό διακοσμητικά στοιχεία.
Καλή συντροφιά για το τσίπουρο οι στεγνοτηγανισμένοι κολοκυθοκεφτέδες με σος γιαουρτιού, σπεσιαλιτέ του μαγαζιού εδώ και 30 χρόνια, αλλά η ψητή κόκκινη γλυκοπατάτα με απάκι, πράσο και γιαούρτι λούφαξε κάτω από την οξύτητα του γιαουρτιού που κάλυψε τις υπόλοιπες γεύσεις. Σπουδαίο πιάτο το κριθαρότο λαχανικών με λάδι μαύρης τρούφας: al dente, με τα λαχανικά (κολοκύθι, καρότο) τραγανά και τολμηρή προσθήκη γλύκας από το Λημνιό κρασί.
Μελωμένο το κρέας στο χουνκιάρ μπεγιεντί, πλην όμως ο πουρές μελιτζάνας ζητούσε λίγο «βελούδο» ακόμα στην υφή του. Νεωτερισμός ευπρόσδεκτος ο γύρος από κόκορα αρτυμένος με δεντρολίβανο – πραγματικό κοκόρι που δεν διαλύεται στο δόντι, ίσως χρειαζόταν λίγο πιο ζουμερό ψήσιμο. Στην ίδια ρότα και το κοντοσούβλι από χοιρινό λαιμό 400 γρ. που έχει μαριναριστεί σε 14 συστατικά και έχει σιγομαγειρευτεί σε κενό αέρος 5 ώρες τυλιγμένο σε μπόλια. Φινάλε με ωραίους λουκουμάδες-κέρασμα και ένα ευχάριστο ιδιότυπο μπανόφι με τυρί – την άλλη φορά θα διαλέξουμε ανάμεσα στη σοκολατόπιτα, τη μηλόπιτα και την πορτοκαλόπιτα. Κάθε Τετάρτη, ρεμπέτικη βραδιά και 15 πιάτα σε μισή μερίδα.
