Μια προσωπική εξομολόγηση πριν περάσουμε "στο ψητό". Κυριολεκτικά. Παρότι είναι στις γεύσεις μου τα καμένα (ή πιο απλά ψημένα σε φωτιά) λαχανικά, νομίζω πως το θεάρεστο λιπάκι σε ένα ωραίο ψημένο παϊδάκι προβατίνας είναι η επιτομής της γνήσιας ελληνικής παράδοσης προς δόξαν ενός σπέσιαλ μερακλίδικου πνεύματος. Και της αξίζει να αναδειχτεί στη θέση που της πρέπει ...ακόμη και σε "γαστρο"μάγαζα που δαιμονοποιούν τα ψητά της ώρας, αλλά δεν έχουν κανένα πρόβλημα με το "κουνουπίδι της ώρας".
Πως φτάσαμε ως εδώ, ενώ εσύ μπήκες να διαβάσεις για προβατίνες; Ίσως γιατί έχουμε αναλωθεί τόσο με την πανομοιότυπη εκδοχή του "παραδοσιακομοντέρνου" μαγαζιού που δεν μπορούμε να βρούμε μια σωστή και τίμια χασαποταβέρνα. Ή ταβέρνα για κρέας αν δεν σας πέφτει πολύ εύηχη η κλασική ονομασία. Κάπου εδώ μπαίνει η Βοσκοπούλα στο Γαλάτσι…
Ένας από τους σταθερούς "σταρ" της πλατείας Φειδά από το 1980, με δεκαετίες παρουσίας στο Γαλάτσι που δεν βασίζονται σε hype αλλά σε συνέπεια. Έξω, τα τραπεζάκια απλώνονται κάτω από τα δέντρα, με εκείνη τη γνώριμη χαλαρότητα της γειτονιάς σε ένα σκηνικό που ενθαρρύνει οικογένειες να απλώσουν καρότσια, πατίνια, ποδήλατα και λοιπό εξοπλισμό. Μέσα, η σάλα αποκαλύπτει μια πιο φροντισμένη εκδοχή της ταβέρνας: ξύλινα στοιχεία, ζεστός φωτισμός, μικρές διακοσμητικές λεπτομέρειες που ισορροπούν ανάμεσα στο ρουστίκ και το σύγχρονο και μια τοιχογραφία με βουνά και αμνοερίφια, που μάλλον δεν θα την δεις στο Instagram. Γιατί δεν θυμίζει Bob Ross.
Βέβαια, μικρή σημασία έχει ο χώρος όταν η προτεραιότητα σου δεν είναι να κάνεις περιεχόμενο για τα social media. Επομένως κλασικά κρεατοφαγικά πιάτα και μεζέδες της παρέας σουλατσάρουν στα τραπέζια ενορχηστρώνοντας ένα μενού ελληνικό, καθαρό, με έμφαση στην πρώτη ύλη και στη σωστή εκτέλεση. Κεφτεδάκια αφράτα με δυόσμο και γιαούρτι, κολοκυθοκεφτέδες τραγανοί, τυροκαυτερή πιπεράτη και πατάτες κομμένες στο χέρι, τηγανισμένες σε ελαιόλαδο που δύσκολα σταματάς αναβιώνουν μνήμες γενναιόδωρης σπιτικής κουζίνας, αρτυμένης με μερακλίδικη διάθεση.
Και μετά, η ουσία: τα κρεατικά. Τα παϊδάκια προβατίνας με προσεκτικό ψήσιμο, μεταξωτή υφή και το λιπάκι τους να τραγανίζει μάλλον είναι από τα καλύτερα εντός αστικού ιστού. Στη Βοσκοπούλα το πρόβατο έχει σταθερή έδρα και με τον σουφλιμά ζυγούρι σε κοντοσούβλι σιγοψημένο για ώρες αλλά και με τα παϊδάκια ζυγούρι. Παρόμοιας γευστικής συχνότητας είναι και το χοιρινό κοντοσούβλι ζουμερό και καλοδουλεμένο καθώς και το συκώτι γάλακτος. Το μπιφτέκι της κυρά-Μαρίας, ζυμωμένο στο χέρι, έχει εκείνη την παρηγορητική νοστιμιά του σπιτικού, ενώ τα κεμπάπ και τα καλαμάκια τιμούν την σχάρα.
Τώρα, αν δεν έχετε χρόνο για πλήρη κρεατολαγνεία πάρτε στο χέρι ένα μπαμπάτσικο τυλιχτό με κοντοσούβλι ή πιο κλασικό με καλαμάκι, ως μια προοικονομία για μια σωστή φιέστα, στο καθιστό. Να σημειωθεί, μιας και δεν είναι δεδομένο, ότι οι μερίδες είναι γενναιόδωρες, οι τιμές γειωμένες και η εμπειρία συνολικά ειλικρινής. Σε μια εποχή που το φαγητό συχνά γίνεται εικόνα, η Βοσκοπούλα επιμένει να είναι γεύση. Και αυτό, τελικά, είναι που μετράει.
