Είναι μια ιδιαίτερη περίπτωση αυτή η ταράτσα της Αθήνας. Στις παρυφές του Κέντρου αλλά και σε άμεση επαφή με την ενέργειά του, έχει τα αστέρια της αθηναϊκής εικονογραφίας για στολίδια της, με τον Παρθενώνα στη μια άκρη και τον Λυκαβηττό στην άλλη, όμως αυτό που στ’ αλήθεια πρωταγωνιστεί στη βίστα της είναι ένα τοπόσημο κομμάτι παραγκωνισμένο στη συνείδηση κατοίκων (κυρίως) κι επισκεπτών (λιγότερο) της πόλης: οι Στύλοι του Ολυμπίου Διός. Κι όμως, έτσι όπως τους καδράρουν οι μεγάλες περιμετρικές τζαμαρίες του "Pasithea", του εστιατορίου στην ταράτσα του φρέσκου ακόμη ξενοδοχείου "The Atheneum", είναι σα να αποκαθιστούν μια αδικία. Αιώνιοι, αγέρωχοι κι αναπάντεχα πιο επιβλητικοί απ’ όσο ίσως τους έχουμε στο μυαλό μας, έρχονται στο επίκεντρο του οπτικού πεδίου, υποβιβάζοντας τις ντίβες εκατέρωθεν σε δεύτερους ρόλους.
Με μαύρα έπιπλα στολισμένα μονάχα με λουλούδια και λευκά σερβίτσια, ο μινιμαλισμός του χώρου ευνοεί το χάζι προς τη θέα, η ομάδα του σέρβις ζεσταίνει την ατμόσφαιρα με θερμή περιποιητική της διάθεση, ενώ έργα από την ύστερη φάση του SAKE (κατά κόσμον Ιωάννης Καραμπέτσος) δίνουν μια design τσαχπινιά στο διάκοσμο, εκφράζοντας ανατρεπτική διάθεση απέναντι στο αρχαιοελληνικό κάλλος. Αυτήν την ανατρεπτική διάθεση προσπαθεί να αναπαράξει και στο πιάτο η κουζίνα του "Pasithea", με τον νεαρό σεφ Ευάγγελο Νίκα να προσφέρει εδώ μια tourist chic ματιά στη γεύση της Ελλάδας, με την ελληνική πρώτη ύλη για βάση του και παιχνιδιάρικη προσέγγιση στην παράδοση.
Λιγότερο ή περισσότερο γνωστά classics της ελληνικής συνταγογραφίας άλλοτε πρωταγωνιστούν, κι άλλοτε κοσμούν ως δευτεραγωνιστές τα πιάτα του, δείχνοντας όρεξη πειραματισμού που ιντριγκάρει: δεν πετυχαίνουμε συχνά τη λευκαδίτικη ριγανάδα, λόγου χάρη, σε μενού μοντέρνας ελληνικής κουζίνας, ούτε σκουμπρί στα ντολμαδάκια μας, ή ελιές στο καρπάτσιο.
Διάβασε όλη την κριτική του "α" για το Pasithea Rooftop Bar Restaurant εδώ
