Ήταν ένα άκρως χειμωνιάτικο βράδυ εκείνο που πέρασα το κατώφλι του "Dirty Sanchez", ψηλά στη Λεωφόρο Κηφισίας, όμως η ατμόσφαιρα και το πολύχρωμο ντεκόρ με ζέσταναν μεμιάς. Στους τοίχους φουντώνουν φυλλωσιές που μέσα τους ανάβουν neon συνθήματα, δίπλα στη μπάρα στέκουν πελώριοι κάκτοι που φοράνε sombreros, κάπου στο βάθος παίρνει το μάτι μου μαϊμούδες να αναρριχώνται προς το ταβάνι που σκεπάζεται από σαγρέ τσιμέντο προσφέροντας έτσι μιαν αντίθεση στο φουλ του χρώματος που επικρατεί παντού. Άλλα τραπέζια είναι ψηλά και μπαρίστικα, άλλα αγκαλιάζονται από λόντζες και αναπαυτικές καρέκλες, υπογραμμίζοντας έτσι τον αλέγκρο bar-restaurant χαρακτήρα του μαγαζιού.
Το καινούργιο μενού που επιμελείται σταθερά ο Σπύρος Μαυροειδής έχει μεξικάνικη ραχοκοκαλιά αλλά δέχεται και κάποιες εξωτικές επιρροές που είναι προσφιλείς στον ταλαντούχο σεφ. Η προσέγγιση είναι πάντως ποιοτική και το καταλαβαίνεις ήδη από τα τρίχρωμα χειροποίητα nachos της αρχής που βουτάς σε πικάντικο guacamole με κόλιανδρο και πιπεριές jalapeños. Το σεβίτσε λαβράκι είναι ωραίο και πλούσιο σε υφές από καλαμπόκι choclo, κινόα, αγγούρι και αβοκάντο. H tostada με μοσχαρίσιο ταρτάρ δυναμιτίζεται από κρέμα με wasabi (προσοχή καίει) και σε εξίσου ανεβασμένες εντάσεις παίζουν επίσης τα tacos τόνου με yuzukoshu και κόλιανδρο. Αν προτιμάτε τις πιο απαλές και ήπιες γεύσεις, καλύτερα να κινηθείτε προς τα συμπαθέστατα tacos με μοσχάρι barbacoa όπως και σε εκείνα με ζουμερή γαρίδα και λεπτά "κορδόνια" δροσιστικής ρέβας.
Πολύ καλές οι τριπλοτηγανισμένες patatas bravas με κρέμα τυριών και chorizo, ενδιαφέροντα τα chimichangas σε εκδοχή roll με τραγανή κρούστα και ζουμερή γέμιση κοτόπουλο, μάλλον εκτός κλίματος η σαλάτα του Καίσαρα και καλύτερη εκείνη με σπανάκι, καλαμπόκι, μάνγκο τουρσί και ωραίο dressing καπνιστής πιπεριάς. Από τα κύρια πιάτα τιμήσαμε το οσομπούκο barbacoa, με κρέας μεστό, τρυφερό και πικάντικο που σβήνει την αψάδα του σε φιλετάκια καλαμποκιού κι έχει πλάι του μαλακά tacos για να το τυλίξεις μαζί με διάφορα παρελκόμενα.
Η Pavlova με αφράτη κρέμα και τραγανές μαρέγκες αλλά και το πλούσιο σουφλέ σοκολάτας με παγωτό αλμυρής καραμέλας γράφουν όμορφο γλυκό επίλογο, αν και η ατμόσφαιρα μάλλον ζητά ακόμα ένα από τα ωραία κοκτέιλ που υπογράφει ο Μανώλης Λυκιαρδόπουλος και εκτελεί με ακρίβεια και καλό χέρι ο επικεφαλής bartender Μάριος Βόκρι. Πρωτότυπη και αναπάντεχη η εκδοχή του Dry Martini με τεκίλα (Tequila Dry), αέρινα αλκοολικό το Tijuana Sour με mezcal και μαστίχα, πολύπλοκο και άκρως ενδιαφέρον το Dirty Michelada με ντομάτα, μπίρα και kimchi που λανσάρεται οσονούπω.
