Η ισχύς εν τη ενώσει είναι ρητό επιβεβαιωμένο, οπότε μόνο νέα δυναμική υπόσχεται η στενή συνεργασία δύο ονομάτων με ιστορία στις θαλασσινές γεύσεις. Από τη μία, η οικογένεια του Τάσου Κόλλια που έχει 30χρονη φήμη στο είδος και από την άλλη η οικογένεια Κοντιλιέρη που έχει επίσηε περγαμηνές στο γήπεδο της προσιτής ψαροφαγίας με τεσσερα "Ψαράκια και Θαλασσινά" στην ευρύτερη Αθήνα. Ο γάμος τους στεγάζεται σ’ ένα πολύ όμορφο πόστο στη Γλυφάδα, μια παλιά μονοκατοικία που επιζεί ανάμεσα στις πολυκατοικίες.
Η εντυπωσιακή ξύλινη στέγη που μαγνητίζει το μάτι με το που μπαίνεις είναι μπιζουδάκι, στη μέσα μεγάλη σάλα, μάλιστα, έχουν κρεμάσει μια βάρκα. Γοητευτική πέτρα και ξύλο, λοιπόν, φτιάχνουν μια αγκαλιά που μαζί με το τζάκι και τον ωραίο κήπο που περικυκλώνει το κτίριο σε κάνουν να θες να είσαι συχνά εκεί. Κι αυτό φαίνεται επειδή μια βδομάδα μετά το άνοιγμά του, Κυριακή μεσημέρι, το μαγαζί είναι γεμάτο. Σε λίγο καιρό, η μπάρα αριστερά της εισόδου θα ζωντανέψει ως oyster bar με διάφορα όστρακα και αρκετά ωμά. Εκεί δίπλα της βρίσκεται και η δυνατή ψαριέρα που, φορτωμένη με ολόφρεσκα αστέρια, δίνει έμπνευση. Από εκεί προέκυψε ένα ωραιότατο καρπάτσιο φαγκριού μαριναρισμένο σε λεμόνι και σερβιρισμένο με ντομάτα, σέλερι και ελαιόλαδο. Πάντοτε βέβαια το καλωσόρισμα είναι νοστιμότατη ψαρόσουπα σερβιρισμένη σε φλιτζανάκι του εσπρέσο.
Στον "Κόλλια" ανέκαθεν τα ορεκτικά είχαν την τιμητική τους, με έξτρα ζωντανή παρουσίαση, και η παράδοση συνεχίζεται με πάνω από δέκα προτάσεις. Από εκεί διάλεξα μερακλίδικη ταραμοσαλάτα, πικάντικη τυροκαυτερή, σαλατούλα με φύκια wakame αρτυμένη με σουσάμι και λίγη σόγια που χαρίζει umami νοστιμάδα και δροσιά. Μόνο το κριθαράκι με τη σουπιά και το μελάνι της δεν με ικανοποίησαν, γιατί είχαν παραβράσει. Αξίζει να τιμήσετε το μιρμιζέλι της Καλύμνου∙ έρχεται σαν ντάκος με καλυμνιώτικες κρίθινες κουλούρες αρωματισμένες με γλυκάνισο και, πάνω τους, μια χωριάτικη με κάππαρη και κοπανιστή από το νησί να τσιμπάει. Η δημοφιλής σπεσιαλιτέ του "Κόλλια" με το ψάρι που ψήνεται στο αλάτι διευρύνεται με ψάρι ψημένο και σε ζύμη μυρωδικών. Τα χρυσοτηγανισμένα τραγανά ψάρια και τα σχαριστά εναλλάσσονται λαχταριστά στα τραπέζια, αλλά κινήθηκα σε άλλη συχνότητα. Δοκίμασα δηλαδή αχνιστό γαύρο με μυρωδικά που όμως θέλει λεμονάκι και ίσως καυτερό μπούκοβο για εκείνους που τους αρέσουν τα πικάντικα. Δοκίμασα και μια μακαρονάδα, που συνήθως τη φτιάχνουν σύζουμη με σκορπίνα, με φρέσκο μπακαλιάρο∙ ωραίο το ζυμαρικό που χρειάζεται όμως λεμόνι και πιο πυκνή τη σάλτσα του για να σε ταρακουνήσει όπως σίγουρα μπορεί να το κάνει.
