Είναι πολύ ευχάριστο όταν εισπράττεις μιαν αίσθηση ποιότητας σε κάθε πτυχή ενός χώρου που επισκέπτεσαι και η αλήθεια είναι ότι ο Βίκτωρ Αντωνιάδης το πρόσεξε πολύ το «Aperio». Η νέα του πρόταση –μετά το «White spoon», που ουσιαστικά πυροδότησε την πιάτσα του Χολαργού κι έπειτα επεκτάθηκε και στην Αγία Παρασκευή με το «Big spoon»– είναι αυτό το καταρχήν πολύ στιλάτο all day ιταλικό εστιατόριο.
Ο χώρος σε κάνει να ξεχνάς ότι είσαι πάνω στην πολύβουη Μεσογείων και σε χαλαρώνει με ένα διακοσμητικό mix ’n’ match, που δένει τις κρεμάμενες φτέρες με τη στιβαρή δρύινη μπάρα, τα σε στιλ μπουφέ έπιπλα γεμάτα ποτά πίσω της, τα λογής λογής τραπέζια και καρέκλες αλλά και τις εντυπωσιακές κάθετες μπουκαλιέρες, που ορθώνονται φορτωμένες κρασιά σε διάφορες μεριές (τη λίστα επιμελείται ο καλός οινοχόος Νίκος Λουκάκης). Παρότι καθημερινή, τα τραπέζια δεν αργούν να γεμίσουν με παρέες όλων των ηλικιών αλλά και πίτσες σε ξύλινα πλατό, που βγήκαν μόλις από το μεγάλο χτιστό φούρνο που δεσπόζει στην ανοιχτή κουζίνα.
Ναι, η πίτσα είναι η σπεσιαλιτέ του μαγαζιού και όχι άδικα: ζύμη λεπτή και αφράτη σε ναπολιτάνικο στιλ (χρειάζεται να διπλώσεις το κομμάτι για να το σερβίρεις, οπότε θα ακούσεις κι εκείνο το «κρατς-κρατς» στις ξεροψημένες άκρες) και toppings ποιοτικά και σε καλή αναλογία, αν κρίνω από την Bianca που προτιμήσαμε εμείς, με μοτσαρέλα, μανιτάρια, σκόρδο και λάδι τρούφας. Την επιμέλεια του μενού έχει ο Κώστας Καρακώστας, head chef στο «Da Luigi» της «Costa Navarino», ο οποίος ανθολογεί κάποιες κλασικές γεύσεις της Μπότας, φροντίζοντας ενίοτε να βάλει δίπλα τους ταιριαστές δικές του πινελιές.
Το vitello tonnato έρχεται με καλή γευστική ισορροπία ανάμεσα στο κρέας και στη σάλτσα τόνου και κεντημένο με τηγανητή κάππαρη και άχυρο από πράσο, το φίνο μοσχαρίσιο καρπάτσιο ανεβαίνει καρυκευμένο με λίγο χοντρό αλάτι κι έναν ωραίο πουρέ καρότου, οι χρυσαφένιες ρυζοκροκέτες arancini βγάζουν comfort νοστιμιά. Στα κυρίως, το ριζότο μανιταριών ήρθε με το ρύζι σωστά βρασμένο κι ένα πολύ νόστιμο μπισκότο παρμεζάνας καρφωμένο πάνω του, ενώ το οσομπούκο που σιγομαγειρεύουν σε κρασί έχει δυνατή γεύση, την οποία απαλύνει όμορφα ο συνοδευτικός πουρές πατάτας. Πολύ καλά και τα γλυκά τους: ελαφρύ τιραμισού με καλή επίγευση καφέ, σοφιστικέ φοντάν σοκολάτας με φραμπουάζ και καπνιστό αλάτι.
