Ένας δρομίσκος μια σταλιά στο πιο πολυσύχναστο σουλάτσο της πόλης, μεταξύ Ερμού και Μητροπόλεως, είναι ιδανικός για break από τα γιορτινά ψώνια. Ρομαντισμός, κοσμοπολιτισμός και ωραίες γεύσεις.
Είναι δεν είναι 200 μέτρα αυτό το δρομάκι που κατεβαίνει φάλτσα δίπλα στη Μητροπόλεως για να τη συναντήσει μέσω της Φωκίωνος. Για την οδό Πετράκη μιλάμε, που τώρα πια οι Αθηναίοι έχουν πάψει να την μπερδεύουν με τη Μονή Πετράκη στο Κολωνάκι. Από άγνωστος παράδρομος έχει γίνει σημείο αναφοράς στο κέντρο και τα μαγαζιά που ανοίγουν το ένα μετά το άλλο τής δίνουν σπέσιαλ κοσμοπολίτικο χαρακτήρα σε πολλά διαφορετικά στιλ. Το καλό είναι όμως ότι διατηρεί το χαρακτήρα ενός παλιού εμπορικού δρόμου του κέντρου, καθώς εκτός από το να καθίσεις σε café-bar-restaurants μπορείς να χαζολογήσεις και να αγοράσεις τα δώρα σου σε αντικερί που πουλάνε νοσταλγικά memorabilia, σπέσιαλ χειροποίητα σκάκια από τριανταφυλλιά και τάβλια από μαόνι, να ψωνίσεις ύφασμα για να ράψεις γιορτινό φόρεμα ή να δεις αβανγκάρντ εκθέσεις σύγχρονης τέχνης στη μη κερδοσκοπική γκαλερί Radio Athènes, που σύμφωνα με τους «New York Times» αποτελεί λόγο για να έρθουν οι τεχνόφιλοι στην Αθήνα.
Στην άκρη που συναντά τη Φωκίωνος το βλέμμα τραβάει το «Heteroclitο». Αυτό το cosy wine bar και κάβα, που στιλιστικά παραπέμπει σε γαλλικό bar à vin, οινικά μιλάει άπταιστα ελληνικά (και μόνο), σουλατσάροντας στους ντόπιους αμπελώνες με πάνω από 200 ετικέτες στη συλλογή του. Θα πιάσεις θέση στο μαρμάρινο μπαρ για ένα ωραίο κρασί με το ποτήρι –λόγω γιορτών έχουν προστεθεί premium επιλογές κι εκτός καταλόγου–, συνοδεύοντάς το με αλλαντικά, τυριά και κρύα πιάτα, ή θα χωθείς στο μικρό παταράκι για λίγη παραπάνω ησυχία και ιδιωτικότητα. Τις Δευτέρες είναι πολύ πιθανό να πετύχεις κάποια από τις δοκιμές-αφιερώματα που διοργανώνουν: στην τελευταία κέντραραν στο Port έχοντας για πλοηγό τον Κωνσταντίνο Λαζαράκη.
Στην απέναντι γωνία, το «Σερσέ Λα Φαμ», με τους πράσινους τοίχους του κεντημένους αναμνήσεις, φτιάχνει vintage σκηνικό με αστική αύρα για όσους θέλουν να πιουν καφέ στη χόβολη (το γεγονός ότι στην προκειμένη έχει ξεπεράσει τον εσπρέσο μάς λέει ότι είναι πολλοί) αγκαζέ με συριανό λουκουμάκι, να νοσταλγήσουν τις... γλύκες του άλλοτε με μια σεράνο ή μια Αλάσκα και, φυσικά, να δοκιμάσουν τα νέα μικρά πιατάκια του Ανδρέα Λαγού, ο οποίος επιμελείται τον κατάλογο: μπακαλιάρος με αγιολί παντζαριού, coq au vin με κρητικό στριφτούδι και ξερή μυζήθρα και ψαρονέφρι με σάλτσα ροδιού και μους φέτας, που ταιριάζει γάντι με τις χριστουγεννιάτικες γιρλάντες με τα τσαρουχάκια.
Μπαίνοντας όμως στην Πετράκη από Σύνταγμα μεριά, η όψη του «Tazza» σε μεταφέρει σε κλίμα αιώνιας γιορτής, με τα πολύχρωμα αμπαζούρ του που κρέμονται από ψηλά στολισμένα αυτές τις ημέρες. Το βράδυ αναμμένα, ειδικά εκείνα τα μεγάλα έξω στον πεζόδρομο, στήνουν έναν ελαφρώς παραμυθένιο σουρεαλισμό. Το παλιομοδίτικο ρομαντικό ντεκόρ στο εσωτερικό σε ταξιδεύει σε αρχοντικά cafés της Ιταλίας. Εδώ μπορείς να κάνεις break από ψώνια οποιαδήποτε ώρα της ημέρας, για να πιεις καφέ και αφεψήματα, να διασκεδάσεις την πείνα σου με μια σαλάτα caprese ή να χορτάσεις με ριζότο, κριθαρότο, τραχανότο ή ένα XL burger. Απέναντί του ετοιμάζεται ένα σχετικά μεγάλο ξενοδοχείο, που θα έρθει να προστεθεί στα δύο ήδη υπάρχοντα – και στα Airbnb φυσικά.
Είναι ωραία έκπληξη, εκεί που χαζολογάς φωτογραφίζοντας στολισμένες βιτρίνες και σε πιάνει μια μικρή λιγούρα, να βρίσκεις να τη χορτάσεις με homemade σπαγκέτι με μια ωραία μυρωδάτη σάλτσα λεμόνι, μαστίχα και κοτόπουλο που της πάει πολύ το μαύρο πιπέρι. Το «Twins» είναι ένα all day μπιστρό πολύ αέρινο με τις ξύλο-μέταλλο πλιάν καρέκλες του, με ζωγραφισμένα φύλλα σαν σε λεύκωμα φυσικής ιστορίας και τρία εντυπωσιακά κουτιά ως στοιχεία του ντεκόρ του. Φτιάχνουν όλα τα φρέσκα ζυμαρικά τους στη μικρή κουζίνα, τα τοστ και τα κλαμπ σάντουιτς από φέτες καρβελιού έχουν ψυχή και ο καφές είναι ο πολύ μυρωδάτος Hausbrandt Gourmet Columbus. Από breakfast μέχρι κοκτέιλ, το «Twins» έχει μια γοητεία χειροποίητη.
Η αλήθεια πάντως είναι ότι η Πετράκη ακούστηκε πολύ το καλοκαίρι που μας πέρασε, όταν με το «Poké Hawaiian Sushi» η comfort και φαντεζί πλευρά του σούσι προσγειώθηκε σε ένα streetfood στέκι. Την αρχική ιδέα είχε ο σεφ Γιάννης Κανδυλίδης, επηρεασμένος από ένα βίντεο του πρώην σεφ και νυν rapper Action Bronson για τη χαβανέζικη σπεσιαλιτέ poké, οπότε πλέον τρώμε το ρύζι μας σε ένα μπολ με ωμό ψάρι, κομμένο σε κυβάκια, από πάνω του και μαζί σάλτσα και άλλα φαντεζί αξεσουάρ. Δοκιμάστε Waimea με τόνο, αβοκάντο, κόκκινο τσίλι και κορίανδρο σε ένα μεστό, γλυκοπικάντικο συνδυασμό και Pe’ Ahi με σολομό, edamame, πορτοκάλι, καραμελωμένα κρεμμύδια και σάλτσα εσπεριδοειδών, που ξεχωρίζει για την acid αρμονία της.
Σε λίγο, πάντως, στο μενού πρόκειται να μπει και τεμπούρα. Απέναντί του, σε άλλη εθνική κατεύθυνση, η «Taqueria Maya» παντρεύει αυθεντικά το street με το μπιστρό σε ένα χώρο χαμηλόφωνα πολύχρωμο και μεστό, που έχει εξελιχτεί πολύ από τότε που πρωτάνοιξε τον Ιανουάριο του 2015. «Έχω εισάγει έξι τόνους καλαμποκίσιο αλεύρι σπέσιαλ επεξεργασίας από τότε», μου λέει χαμογελώντας με περηφάνια ο Χάρης Γεροδήμος, που κόλλησε με τη μεξικάνικη κουζίνα στη Νέα Υόρκη. Tacos και συμπάθεια είναι οι λέξεις που μας έρχονται αυθόρμητα στο μυαλό για να περιγράψουμε αυτό το στέκι χαζεύοντας τα παλαιομεξικάνικα γκράφιτι στους τοίχους.
Το γκουακαμόλε του έχει φρεσκάδα και βελούδινη υφή, τα nachos τραγανή νοστιμιά, τα tacos φινέτσα και βάθος χάρη στο κρέας asado, σιγομαγειρεμένο με μπαχαρικά, και η quesadilla με αρνί και salsa chipotle είναι δύναμη. Η μεξικάνικη horchata, τέλος, από ρύζι που έχει υποστεί ζύμωση θυμίζει πόσιμο ρυζόγαλο, ωραία πασπαλισμένο με κανέλα.
Άλλα εστιατόρια που βλέπουν μεν την Πετράκη, όμως η κύρια είσοδός τους είναι από τη Μητροπόλεως είναι το «Εrgon Athens» και το «Αθηναϊκόν». Το πρώτο παίζει ανάμεσα στο μοντέρνο και το παραδοσιακό, με μάρμαρο και μωσαϊκό στο μπροστινό του κομμάτι και πιο καθαρές γραμμές στο πίσω καθιστικό που βλέπει στην Πετράκη. Η έμφαση δίνεται στους μεζέδες –αλείμματα, ποικιλίες, κολοκυθοκεφτέδες με φέτα, φάβα με σύγκλινο, σχαροτύρι σαγανάκι σε κυπριακή πίτα, καπνιστό σκουμπρί με ψητές πατάτες κ.ά.–, αλλά υπάρχουν και κάποια πιάτα ελληνικής κουζίνας, όπως για παράδειγμα τα πέτουρα με ραγού από μοσχαρίσιο και χοιρινό κρέας, το μανιταροπίλαφο ή τα σουτζουκάκια.
Το δεύτερο, «αδερφάκι» του ιστορικού μαγαζιού της Θεμιστοκλέους, κάνει νέα καριέρα εδώ, σε ένα πανέμορφο νεοκλασικό. Σωστό τηγάνι, μεγάλη ποικιλία μεζέδων και πολλά μαγειρευτά της κλασικής ελληνικής κουζίνας, όπως το λεμονάτο χοιρινό πρασοσέλινο, οι σουπιές με σπανάκι, η χυλωμένη επί έξι ώρες στη γάστρα ρεβιθάδα. Στον τομέα μπαρ, τώρα, στο «21 grams» από την ομώνυμη ταινία, που ισχυρίζεται ότι αυτό είναι το βάρος της ψυχής, ο Δημήτρης έχει κάνει όνομα για το ρακόμελό του με πορτοκάλι (ξύσμα και χυμό) και χαμομήλι.
Στην ταράτσα του ξενοδοχείου «Athens Status», πάλι, ετοιμάζεται ένα μπαρ με εξαιρετική θέα σε Μητρόπολη και Παρθενώνα, ενώ το ιδιαίτερα ψαγμένο juice bar «Ethos», που ανακαινίζεται αυτήν τη στιγμή, θα ξανανοίξει μάλλον μέχρι τα Χριστούγεννα για να χαρούμε τα ωραία ελιξίριά του. Μέρες που έρχονται, πάντως, μην ξεχνάτε ότι στην Πετράκη έχει πρατήριο και ο φημισμένος φούρνος της Πνύκας, οπότε μπορείτε να αγοράσετε γευστικότατα χριστόψωμα, μελομακάρονα, δίπλες και κουραμπιέδες.
