Ο Δημήτρης Αντωνόπουλος μας μεταφέρει τις εντυπώσεις του από την κουζίνα και τον ανανεωμένο χώρο του φιλόξενου στεκιού που επέστρεψε στο πόστο του, πάντα με διάθεση για party.
Αυτό που περιμένεις από ένα μαγαζί με το όνομα «τοπικό» είναι μια ευχάριστη αύρα οικειότητας. Αυτό, λοιπόν, το διαθέτει το «Local», καθώς «δένει» το χαρακτήρα του μετά το re-opening (ήταν κλειστό 18 μήνες). Ο χώρος είναι ανάλαφρος, κάτασπρος, αεράτος, σχεδόν νησιώτικος (μέχρι τα μέσα Οκτωβρίου που θα αλλάξει εντελώς τα χρώματά του). Στο έμπα βρίσκεται το μπαρ, ακολουθούν τα τραπέζια του φαγητού με βολικούς καναπέδες και πιο μέσα είναι το club. Η μουσική, καλοδιαλεγμένη και ατμοσφαιρική, δουλεύει σε ποιοτικά μονοπάτια της ποπ – και με τόσο καλό ήχο, χαίρεσαι να την ακούς. Ο σεφ του «Local» Γιάννης Γραμμένος είναι Κερκυραίος και η καλύτερη σπεσιαλιτέ του είναι το κερκυραϊκό τσιζκέικ, γλύκισμα επιπέδου. Παίζει με ένα «σάντουιτς» από πλούσια κρέμα τυριού, που στη μέση έχει ωραίο τραγανό «μπισκότο», από πάνω μαρμελάδα κουμκουάτ και στη βάση του πιάτου μια λιμνούλα από κερκυραϊκή τζιτζιμπίρα (acid διάσταση). Το fondant σοκολάτας δεν ήταν επιτυχημένο, αλλά ό,τι άλλο δοκίμασα ήταν ιδιαίτερα φροντισμένο. Τα πιο ενδιαφέροντα πιάτα ήταν οι ντοματοκεφτέδες με την έντονα αρωματική γεύση (ακούγεται όμορφα ο δυόσμος), με γλυκούς και ξινούς φυσικούς τόνους, και η ωραιότατη μοσχαρίσια μπριζόλα (κρέας ποιότητας) με balsamico και μέλι, και απαλότατες ψητές πατάτες σε σουβλάκι. Πολύ καλή η «αλλιώτικη χωριάτικη» με ψητές ντομάτες και σάλτσα φέτας, νοστιμότατο το ριζότο με τις (δυστυχώς, παραμαγειρεμένες) γαρίδες, σβησμένο σε Martini Rosso, πολύ ενδιαφέροντα τα –γεμιστά με παρμεζάνα– ραβιόλια με σάλτσα παρμεζάνας με τρούφα. Στα πιτάκια μπολονέζ με σάλτσα φέτας θέλει δουλειά η γέμιση. Καλά τα κοκτέιλ του μπαρ, αλλά νομίζω ότι το «Local» πρέπει να φτιάξει και μερικές δικές του δημιουργίες για να κερδίσει έξτρα πόντους. (Χρ. Λαδά και Ολύμπου 21, Κηφισιά, 2108018236. Τιμή: € 35-45)
