Όταν έχεις ιστορία από το 1932, αναγκαστικά θα αναμετρηθείς και με τον εαυτό σου, και με το αποθεματικό αναμνήσεων όσων επιστρέφουν. Κι είναι πολλοί. Η γοητεία της κλασικής γεύσης, αλώβητη εδώ, φλερτάρει και λίγο με το καινούργιο σε ανανεωμένο περιβάλλον.
Άμα δεν πάει το βουνό στον Μωάμεθ, πάει ο Μωάμεθ στο βουνό! Εδώ δεν κάνεις διαδρομές στο ψυγείο, καθώς η ψαριά είναι «εξωστρεφής». Με το που έχουμε πιάσει πόστο δίπλα στα παράθυρα-φινιστρίνια, προσγειώνεται ένας… ιπτάμενος δίσκος. Αναμεταδίδω: φαγκριά, γλώσσες, μπαρμπούνια και κάτι καραβίδες τόσο φρέσκες, που κόβουν σχεδόν βόλτες επιτραπέζιες. Κάθε σοβαρός ψαροφάγος το ψάρι το κοιτάζει στα μάτια προτού του δώσει ραντεβού για μετά. «Ιχθυολατρικός οπτικοκεντρισμός», είναι η επιστημονικοφανής ετικέτα που βάζουμε, γελάμε και διαλέγουμε κατσούλες –κάτι δυσεύρετα ψαράκια που ζουν στο βυθό, χωμένα στην άμμο–, καθώς αυτή είναι η εποχή τους.
«Η συναγρίδα είναι ο βασιλιάς», αποφαίνεται στο διπλανό τραπέζι γνωστός τηλεπιχειρηματίας (όλο και παίζουν κοσμικές παρουσίες εδώ), ο οποίος έχει βγάλει μια ομάδα Γιαπωνέζων businessmen για επαγγελματικό δείπνο. Καθείς με τα γούστα του... Την ώρα που καταφθάνει εντυπωσιακή, εμείς τσιμπολογάμε την περίφημη ταραμοσαλάτα του «Δουράμπεη», ανάλαφρη, χωρίς να χάνει την αλμύρα της. Και παράλληλα εκείνον το σαλατικό «λόφο», στον οποίο, εκτός από τις κομμένες στη μέση, αποφλοιωμένες ντομάτες, τη ρόκα που έχει τη σπιρτάδα της άγριας –παρότι σπαρτή– και τις ελιές, έχουν προστεθεί κάτι πεντανόστιμα μικροσκοπικά πομοντόρια (δηλαδή μακρουλά ντοματάκια), τα οποία έρχονται από ό,τι μαθαίνουμε από την Ιεράπετρα.
Η συνέχεια είναι λιγότερο ταπεινή, διότι το να ξελογιαστείς είναι το μόνο εύκολο (όπως και το να ανεβεί αισθητά κι ο λογαριασμός)! Τα κυδώνια και οι γυαλιστερές είναι σαν να τρως θάλασσα. Τα ψητά με λίγο λαδάκι χτένια βγάζουν έναν πυκνό, απίθανο ζωμό και οι πετροσωλήνες, αχνιστοί με κρασί, λίγο σκόρδο και μαϊντανό, είναι επίσης δυνατός θαλασσινός πόλος. Επίσης, το ζήτημα καραβιδόψιχα –σπεσιαλιτέ εδώ για χρόνια– έχει τελευταία και πιο μοντέρνες εκδοχές: η πρώτη είναι μαριναρισμένη, ντελικάτη, πασπαλισμένη με ροζ πιπέρι και η δεύτερη σουβλάκι, με τις ενδιάμεσες πιπεριές να βάζουν την πινελιά τους και το κάπνισμα της σχάρας εμφανές. Όσο για τις άνωθεν τηγανητές κατσούλες, στεγνές και τραγανές, αν δεν ήταν τσιμπημένες στο αλάτι, θα ήταν εξαιρετικές. Μπορείτε, μάλιστα, να ζητήσετε να σας τις τηγανίσουν με βούτυρο. Θαλασσινή αμαρτία…
(+) Οι σταθερές. Και όχι μόνο στην πρώτη ύλη. Το να έχεις, ας πούμε, έναν ψήστη από τα 13 του και να έχει φτάσει στα 59! (-) Ο αισθητός θόρυβος του δρόμου. Αστική παραφωνία σε (κατσού)λα μείζονα... InfoΔΟΥΡΑΜΠΕΗΣ Ακτή Δηλαβέρη 29, Πειραιάς, 2104122092. Και μεσημ. Έως 12.30 π.μ., € 38-50
