"Μακάρι να είχαμε τέτοιες θερμοκρασίες το καλοκαίρι" είπε ένας φίλος τις προάλλες καθώς τσουγκρίζαμε τα ποτήρια μας στο καινούργιο "Barbounaki" της Βουλιαγμένης και δεν μπορώ να πως τον αδικώ. Είναι πράγματι η πιο γλυκιά εκδοχή του καλοκαιριού αυτή που ζούμε τώρα, με τις θάλασσες ακόμα ζεστές, το θερμόμετρο ψηλά αλλά χωρίς να νιώθεις πως είσαι στη Σαχάρα και τα βραδάκια ό,τι πρέπει για βεγγέρες με αίσθηση ή έστω ψευδαίσθηση διακοπών. Στο πιο καινούργιο μέλος της οικογένειας των προσιτών ψαρο-εστιατορίων που φέρουν την υπογραφή του σπεσιαλίστα της θάλασσας Γιώργου Παπαϊωάννου και το πρώτο με θέα θάλασσα, όλα αυτά μεγεθύνονται, καθώς μιλάμε για πόστο πραγματικό φιλέτο - ψαριού στην προκειμένη περίπτωση!
Καθισμένος στην ανοιχτή από παντού βεράντα του στο Ναυτικό Όμιλο της Βουλιαγμένης θαρρείς πως βρίσκεσαι εν πλω σε κάποιο κρουαζιερόπλοιο που στριφογυρίζει στα πιο προνομιακά νερά της αθηναϊκής ριβιέρας. Φυσικά, ανεπεξέργαστα υλικά κυριαρχούν παντού στο χώρο και χαλαρώνουν το μάτι, πίνακες με τυπωμένες εικόνες της θαλασσινής ζωής στους τοίχους σε βάζουν στο πνεύμα της γεύσης, ενώ τα πολλά και σφικτά τοποθετημένα τραπέζια σε αρκετά αυστηρή διάταξη μαρτυρούν πως και αυτό το "Barbounaki by Papaioannou", από την περασμένη άνοιξη που ξεκίνησε το κολύμπι, γνωρίζει μεγάλες πιένες.
Ο κατάλογος, κοινός σε ολόκληρο το "κοπάδι", φέρνει στο τραπέζι πολλούς και διαφορετικούς μεζέδες για όσους θέλουν να ακολουθήσουν την οδό του τσιμπολογήματος μετά του απαραίτητου αποστάγματος, αλλά φροντίζει και όσους κινούνται στη λογική του πλήρους γεύματος, με κυρίως πιάτα όπως οι φροντισμένες μακαρονάδες θαλασσινών ή κάποιο ψάρι ημέρας στη σχάρα που θα διαλέξετε από την ψαριέρα. Χαρήκαμε στην αρχή μια πυκνή βελούδινη ψαρόσουπα με τρυφερά κομμάτια πεσκανδρίτσας, τον ωραίο ξινό ταραμά αλά Παπαϊωάννου, έναν old school γαύρο μαρινάτο που ζήταγε ένα καλό τσίπουρο για παρέα και λιγότερο το λαβράκι, που έμεινε παραπάνω απ’όσο χρειαζόταν στη μαρινάδα του με αποτέλεσμα να σκληρύνει.
Τα ψωμομένα μύδια σε λευκό σαγανάκι με χοντροσπασμένη φέτα να μελώνει βαθιά μέσα τους έβαλαν αυτοστιγμεί υποψηφιότητα για το καλύτερο πιάτο της βραδιάς, αν και συνάντησαν σθεναρό ανταγωνισμό στις ολόσωστα βρασμένες παπαρδέλες με πεντανόστιμες καραβίδες που λούζονταν σε ελαφριά κόκκινη σάλτσα. "Barbounaki" χωρίς μπαρμπουνάκι δεν γίνεται και αξίζει να το γευτείτε όπως το κάνουν εδώ, καθώς το ψήνουν μαεστρικά στη σχάρα και το σερβίρουν σε ωραία, ζουμερά φιλετάκια, ενώ ωραιότατο ήταν και το ολόκληρο φαγκρί, που φιλετάρεται, όπως όλα τα μεγάλα ψάρια, με επιμέλεια πλάι στο τραπέζι. Αποχαιρετιστήκαμε πατροπαράδοτα με σιμιγδαλένιο χαλβά, κορμό, καρυδόπιτα, πορτοκαλόπιτα, όλα φρέσκα και καλοφτιαγμένα, και ανακουφιστήκαμε που το αυτοκίνητο μας βρισκόταν μόλις λίγα βήματα μακριά, στο ιδιωτικό πάρκινγκ του ΝΟΒ.
