Γεμάτος προσμονή ανέβηκα τις προάλλες ξανά, ύστερα από καιρό, στην κορυφή του boutique ξενοδοχείου "The Zillers" στη Μητροπόλεως. Με τον καινούργιο σεφ του εστιατορίου, Βασίλη Ρούσσο, δεν είχε τύχει να διασταυρωθούν οι δρόμοι μας στη Σαντορίνη, όπου μαγείρευε μέχρι πρόσφατα στην εμβληματική "Σελήνη" υπό την καθοδήγηση του Έκτορα Μποτρίνι, και είχα περιέργεια να δοκιμάσω την κουζίνα που θέλησε να παρουσιάσει ερχόμενος πλέον σε ρόλο πρωταγωνιστή στην πρωτεύουσα.
Η πρώτη έκπληξη, ωστόσο, προήλθε από τον ίδιο τον χώρο καθώς ο ιδιοκτήτης του, Γιάννης Βλαχογιάννης, πραγματοποίησε το προηγούμενο διάστημα μια γενναία ανακαίνιση στις εγκαταστάσεις της κουζίνας, η οποία μεγάλωσε και είναι πλέον ανοικτή, χαρίζοντας άλλη ενέργεια στην ατμόσφαιρα και μαζί μιαν αίσθηση περισσότερο εστιατορική σε σχέση με το παρελθόν. Από την άλλη μεριά της σάλας τώρα, η θέα προς τον Ιερό Βράχο παραμένει χαρισματική και φαίνεται πως ενέπνευσε τον Ρούσσο να προτείνει ένα μοντέρνο γευστικό τουρ ανά την Ελλάδα μέσα από τα μάτια του και δη αποκλειστικά μέσα από τα μενού γευσιγνωσίας "Συνεκδοχή" (€ 95) και "Σύνθεση" (€ 125) που σερβίρει το εστιατόριο.
Τον ακολουθώ στο δεύτερο, που ξεκινά να ξεδιπλώνεται με μικρά τοπία του βυθού και της στεριάς σερβιρισμένα σε μπουκιές. Αθηναϊκή σαλάτα σε μια αλλιώτικη απόδοση με σαλάχι, αβγοτάραχο και χαβιάρι, ένα κοράλλι της θάλασσας στολισμένο με αχινό και γαρίδα, ένα πολύ εύγεστο μανιταροπιτάκι με ανάμεικτα φρέσκα και αποξηραμένα μανιτάρια που κρύβεται στον κατάλογο κάτω από την κωδική ονομασία "Βίτσι για Βέρνο". Προχωρώντας, τα πιάτα μεγαλώνουν και το ενδιαφέρον εξάπτουν ωραίες ιδέες όπως η παντρειά μιας σχεδόν ωμής γαρίδας Κοιλάδας με ντομάτα, περγαμόντο και κουμκουάτ αλλά και ο απρόοπτος συνδυασμός χτένι-αρακάς-καρότο-αγκινάρα σε ένα προχωρημένο αλά πολίτα που γειώνει επιτυχημένα τη θάλασσα.
Σε ένα τόσο καινούργιο μενού και μια νεοσύστατη κουζίνα είναι λογικό να μην λείπουν και ορισμένα παραστρατήματα, όπως η τριλογία μπακαλιάρου "Αγάπη, χαρά και παράδοση" που βρίσκω πως σε ορισμένα σημεία χρειάζεται αναθεώρηση, η πρώτη εικόνα, ωστόσο είναι ήδη πολύ καλή κι έχει κι άλλα ωραία στιγμιότυπα σαν την "Αιώνια Σαρδέλα" που ξεχωρίζω, διότι κάνει το αιώνια ταπεινό και καταφρονεμένο αυτό ψάρι να λάμπει από χάρη και φινέτσα. Τα κοκτέιλ που επιμελείται ο Στέφανος Δραγανιδάκης παραμένουν πολύ ενδιαφέροντα και τα επιδόρπια του Γιώργου Πλατινού στέκονται όπως πάντα στο ύψος τους, με πρώτο και καλύτερο το εκπληκτικό του ρυζόγαλο που μοσχοβολά βανίλια, σαφράν, κανέλα και γλυκάνισο.
