Υπέρλαμπρα ντυσίματα, ψηλά τακούνια, μεγάλες παρέες, αρκετές από τις οποίες ξένες, μπουκάλια που άνοιγαν το ένα μετά το άλλο και βυθίζονταν στις ενσωματωμένες σαμπανιέρες, σαν μικρές κολυμπήθρες, των τραπεζιών. Δεν περίμενα ότι βράδυ Πέμπτης θα έβρισκα το "Privilege" κυριολεκτικά φίσκα, φαίνεται όμως ότι ο Βασίλης Τσιλιχρήστος έχει τη συνταγή της επιτυχίας στο τσεπάκι. Το ιδιαίτερα ατμοσφαιρικό club restaurant του στο Γκάζι, άλλαξε φέτος διαρρύθμιση, κάτι που επιτρέπει σε ολόκληρο τον χώρο να αναπνέει καλύτερα μέσα στη sleek noir πολυτέλεια του. Ο χώρος του εστιατορίου μεταφέρθηκε στο βάθος της μεγάλης μακρόστενης αίθουσας, ενώ στο έμπα της σε καλωσορίζει το κομμάτι του club με την μπάρα πλέον από την απέναντι μεριά, μπροστά δηλαδή από τις μεγάλες τζαμαρίες. Δίπλα της, ο DJ παίζει με φόντο τον Ιερό Βράχο κι ενίοτε πυροτεχνήματα!
Οι Πέμπτες είναι αφιερωμένες στην disco, τα Παρασκευοσάββατα οι ήχοι είναι mainstream, ενώ χαμός γίνεται και τις Κυριακές που οι πόρτες ανοίγουν από νωρίς για late brunch και τα περίφημα sunset parties του Τσίλι. Ναι, η ατμόσφαιρα έχει κάτι από τη γλυκιά ανεμελιά περασμένων εποχών και όπως μαθαίνω, εντός ολίγου θα έχουν την ευκαιρία να την απολαύσουν και οι επισκέπτες του ολοκαίνουργιου και πολυαναμενόμενου ξενοδοχείου Pestana στο Μαρακές που θα έχει το δικό του "Privi" σε open air εκδοχή.
Στα του φαγητού τώρα, η κουζίνα που επιμελείται ο Νίκος Θωμάς και εκτελεί ο Κώστας Τερζούδης έχει σύγχρονο ύφος, ταιριαστό με την ατμόσφαιρα του μαγαζιού. Ενδιαφέρον και με καλή αίσθηση του ψαριού το καρπάτσιο από λαβράκι με τραγανές φέτες από γογγύλι και αυγοτάραχο, γευστικά τα mini burgers με καλοφτιαγμένο μοσχαρίσιο ταρτάρ και γλυκοκαυτερή σος με πιπεριά Φλωρίνης, ολόσωστη ζύμη στα dumplings γαρίδας που σερβίρονται μέσα σε αρωματική σούπα tom yum.
Ο κόκορας παστιτσάδα που μπαίνει λιγοστός σε κροκέτα με παχιά ζύμη δεν με συγκίνησε, αντίθετα εκτίμησα το εικονικό ριζότο σελινόριζας με flakes τρούφας και κρόκο αυγού σε σόγια για το σωστό του al dente και τις εναλλαγές στα επίπεδα και τις υφές. Παρότι βρίσκεται στα ορεκτικά, στέκεται άνετα και σαν κύριο πιάτο, δίπλα για παράδειγμα στα σοφιστικέ ραβιόλι με ραγού πάπιας, μους κάστανου, μανιτάρια king oyster και αφρό παρμεζάνας ή το εξαιρετικά ψημένο λαβράκι (από την ψαριά της ημέρας) σε φίνο πάντρεμα με χόρτα σε ζωμό αρωματισμένο με κουρκουμά, τερίνα πατάτας και αυγολέμονο-πραγματικός δυναμίτης. Το γλυκό φινάλε πλουσιοπάροχο, επιφυλάσσει ανάμεσα σε άλλα, μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα μπάρα λευκής σοκολάτας που κρύβει μέσα της αλλιώτικη καρυδόπιτα με φιστίκια pecan, κρέμα μαστίχας και μελάσα.
(+) Ο κρυστάλινος ήχος τελευταίας τεχνολογίας που σου επιτρέπει να μιλάς με την παρέα σου κατά τη διάρκεια του δείπνου χωρίς να ξεφωνίζεις. Σημειώστε πως γύρω στα μεσάνυχτα η ένταση ανεβαίνει και η ατμόσφαιρα γίνεται party.
(-) Ατυχής η αποδόμηση του παστίτσιου που θυμίζει περισσότερο μακαρόνια ογκρατέν και καθόλου το κλασικό μας έδεσμα.
