Μεγάλη και καταπράσινη, με αφράτες φυλλωσιές να τη σκιάζουν κι ένα όμορφο πηγάδι μες στη μέση της να δίνει χρώμα επιστροφής στην εποχή του ασπρόμαυρου, η αυλή της «Δούκισσας» είναι πραγματικά αρχοντική και ταιριαστά γαλαντόμοι είναι κι οι μεζέδες της. Πληθωρικοί σε γεύσεις και σε ποικιλία, αλλά και με μεγάλη γκάμα αποσταγμάτων να τους συνοδεύουν, μπλέκουν παράδοση και μοντερνιά στη σύλληψή τους, ενώ δεν περιορίζονται μονάχα στα όσα γράφει το κομψό μενού, αλλά εμπλουτίζονται με πιάτα ημέρας, που καλύπτουν όλη τη βεντάλια, από μαγειρευτά στα τσικάλια του ξυλόφουρνου που σιγοκαίει στα βάθη της κουζίνας μέχρι ψητά και σούβλες που στήνονται απροειδοποίητα στην άκρη του έξω χώρου, ανάλογα με τα ευρήματα των δύο ιδιοκτητών στην αγορά.
Με αυτά τα φρέσκα υλικά είναι που φτιάχνει τις μαστόρικες συνθέσεις του κι ο νεαρός Νικόλας Κόσαρης που ηγείται της κουζίνας, πλέκοντας ανατολίτικες αναφορές με ευφάνταστες προσθήκες, όπως αυτή των αφράτων (καίτοι λίγο άτονων) λουκουμάδων ντομάτας, που τους φέρνει απλωμένους πάνω σε μια πικάντικη κρέμα βασιλικού να-γλείφεις-και-το-πιάτο. Η τυροκαυτερή, ρουστίκ στην υφή και απλόχερη στην κάψα, παντρεύεται έξυπνα με αγγουράκι τουρσί που σβήνει την πικάντικη αψάδα, ενώ το ξιδάτο χταποδάκι, με ορεκτικό δάγκωμα στη σάρκα και κρατημένη οξύτητα, ανοίγει ωραίο διάλογο με τα γήινα στοιχεία που φέρνει στο πιάτο ένα βελούδινο και αρωματικό χούμους.
Εξαιρετική φαίνεται να είναι η σχέση της κουζίνας και με τα κρεατικά –και δη με τους κιμάδες– αφού τα μοσχαρίσια κεφτεδάκια, μαγειρεμένα στη σχάρα αντί για το τηγάνι, έτσι όπως έρχονται ζουμερά και μυρωδάτα, είναι ένα από τα πιάτα-αστέρια του μενού, ενώ δεν πάνε πίσω και τα σουτζουκάκια προβατίνας, με τη χαμηλή ένταση της σαλτσούλας τους, να δίνει ωραία αβάντα στον κρεάτινο χαρακτήρα τους. Όσο για το χουνκιάρ μπεγεντί, εδώ χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή, αφού το πιάτο, αν και στερείται της αρωματικής πολυπλοκότητας που φέρνει η πολίτικη καταγωγή του, αποδεικνύεται εθιστικό χάρη στην πληθωρική γεύση του αφράτου, βουτυρένιου πουρέ μελιτζάνας, που δένει όμορφα με το καλοκομμένο, τρυφερό κοκκινιστό αρνάκι που το σκεπάζει. Φυσικά, φυλάξτε χώρο για γλυκό, με το ζουμερό και αρωματικό εκμέκ να ενδείκνυται για θελκτικό φινάλε.
Τρία απροσπέραστα πιάτα
Ντοματοκεφτέδες
Περισσότερο ντοματολουκουμάδες παρά κεφτέδες, έρχονται στο τραπέζι φουσκωτοί και περήφανοι για την αλάδωτη τραγανή υφή τους, ακόμη πιο μεγάλο τους ατού, όμως, είναι η πικάντικη κρέμα βασιλικού που τους συνοδεύει και αναπληρώνει ό,τι τους λείπει από βοτανική ένταση.
Μοσχαρίσια κεφτεδάκια
Αστέρες του μενού, ετούτοι οι μπαμπάτσικοι κεφτέδες μαγειρεύονται στη σχάρα κι όχι στο τηγάνι, κι αυτό χαρίζει στην αφράτη, ζουμερή και μυρωδάτη σάρκα τους μια κρούστα τραγανή κι άκρως ορεκτική, χάρη στα αρώματα που κλέβει από τα κάρβουνα.
Εκμέκ πολίτικο
Πληθωρικό σε γεύσεις, υφές και ποσότητα, και με το παγωτό καϊμάκι να συμπληρώνει το σερβίρισμα, το γλυκό αυτό γράφει ιδανικό επίλογο στο τραπέζι, σκορπώντας ανατολίτικα αρώματα με πλούτο και διάρκεια σε μύτη και στόμα εξίσου.
