Υπάρχουν κάποια καλοκαιρινά μεσημέρια στην Αθήνα που η επιθυμία για λίγη θαλασσινή αύρα με τραβάει από τη μύτη! Κάπως έτσι βρέθηκα στο C Beach Restaurant στη Βούλα, ξεκινώντας ήδη να μπαίνω σε vacation mood από τη στιγμή που επιβιβάστηκα στο ηλεκτρικό αμαξάκι που μεταφέρει τους επισκέπτες μέχρι την είσοδο. Μια μικρή λεπτομέρεια που θυμίζει high-end resorts του εξωτερικού και σου δίνει από τα πρώτα λεπτά μια γεύση της φιλοξενίας που πρόκειται να ακολουθήσει. Εκεί, μια αυθόρμητη ιδέα για λίγο ήλιο και θαλασσινή αύρα καταλήγει εύκολα σ’ ένα από εκείνα τα αθηναϊκά καλοκαιρινά μεσημέρια που απλώνονται όμορφα μέσα στη μέρα και δεν θέλεις καθόλου να τελειώσουν.
Το σκηνικό είναι σχεδόν κινηματογραφικό. Η αισθητική του C Beach κινείται σ’ εκείνη τη relaxed boho πολυτέλεια που σε κάνει να νιώθεις σαν να βρίσκεσαι σε κάποιο νησί των Κυκλάδων ή σε beach resort της Μεσογείου. Ξύλινες ξαπλώστρες δίπλα στο κύμα, τραπέζια που βλέπουν θάλασσα από παντού, ψάθινα σκίαστρα που αφήνουν το φως να περνά παιχνιδίζοντας πάνω στα τραπέζια, γήινες αποχρώσεις, oversized καναπέδες, αλμύρα στον αέρα, χαλιά πάνω στην άμμο, chilled ποτήρια κρασιού που ιδρώνουν κάτω από τον ήλιο, μουσική όσο πρέπει και εκείνο το καλοκαιρινό φως της Αθηναϊκής Ριβιέρας που κάνει τα πάντα να μοιάζουν λίγο πιο όμορφα.
Ένα sophisticated boho lounge όπου μπορείς εύκολα να χαθείς για ώρες ανάμεσα σε brunch, lunch, δείπνο, cocktails και ατελείωτες συζητήσεις κάτω από τον ήλιο. Και κάπου εκεί έρχεται η κουζίνα να αποδείξει πως το C Beach δεν είναι απλώς "ωραίο για τη θέα". Είναι ένας σοβαρός γαστρονομικός προορισμός που δίνει πραγματική σημασία στο φαγητό, στην πρώτη ύλη και στη λεπτομέρεια. Αλλά αυτό το κατάλαβα αφού έγλειψα τα πιάτα!
Με την υπογραφή των Ντορίνα Ντεμάι και Λάζαρου Σταμούλη, το μενού κινείται με αυτοπεποίθηση ανάμεσα στη φρεσκάδα της θάλασσας και τις σύγχρονες τεχνικές, χωρίς περιττές υπερβολές. Η φιλοσοφία είναι ξεκάθαρη: εξαιρετική πρώτη ύλη, καθαρές γεύσεις και πιάτα που αφήνουν χώρο στο ίδιο το προϊόν να πρωταγωνιστήσει. Ένα δροσερό Ασύρτικο από τη Δράμα κατέφτασε στο τραπέζι για να συνοδεύσει την γαστριμαργική εμπειρία, με έμπνευση από τη θάλασσα, που από τα πρώτα λεπτά καταλαβαίνεις πως είναι carefully curated μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια.
Το καλωσόρισμα στο τραπέζι ήρθε μ’ ένα βελούδινο λευκό ταραμά, απογειωμένο με αυγοτάραχο και αρωματικό λάδι βασιλικού, συνοδευμένο από ζεστές, τραγανές λαδόπιτες Ρόδου. Ένα πιάτο που πατά στην ελληνική παράδοση αλλά την αντιμετωπίζει με έναν πιο refined τρόπο.
Η σαλάτα burrata έφερε την απαραίτητη ισορροπία ανάμεσα στη δροσιά και το comfort στοιχείο: ζουμερά ντοματίνια, pesto βασιλικού, παξιμάδι χαρουπιού κι ένα διακριτικό balsamico dressing που ένωνε όμορφα όλα τα στοιχεία.
Από τα highlights της ημέρας ήταν το carpaccio. Λεπτοκομμένο, σχεδόν διάφανο, με κάπαρη, λεμόνι και premium ελαιόλαδο, είχε όλη τη φρεσκάδα και τη λεπτή νοστιμιά που θέλεις να βρίσκεις όταν τρως ψάρι δίπλα στη θάλασσα.
Και μετά ήρθαν τα μύδια. Αχνιστά, αρωματισμένα με ginger, lemon grass και φινόκιο, μ’ έναν ζωμό τόσο απολαυστικό που το φρυγανισμένο ψωμί έγινε αυτομάτως πρωταγωνιστής του τραπεζιού. Ένα πιάτο με κοσμοπολίτικη διάθεση, αλλά χωρίς να χάνει την ουσία της πρώτης ύλης.
Στα κυρίως, το ψάρι ημέρας (aka σφυρίδα) με σαλικόρνια, κάπαρη και brown butter ήταν από εκείνα τα πιάτα που αποδεικνύουν πως η απλότητα είναι τελικά η πιο δύσκολη μορφή πολυτέλειας. Απόλυτα σωστό ψήσιμο, βαθιά νοστιμιά και ισορροπία.
Η προσωπική μου αδυναμία όμως ήταν οι ορεκιέτε αχινού. Ένα πιάτο που μύριζε θάλασσα από την πρώτη στιγμή. Ο αχινός λειτουργεί κανονικά –όπως μου περιέγραψε η Ντορίνα Ντεμάι- σαν μεταξένια κρέμα που αγκαλιάζει τα ζυμαρικά, δημιουργώντας μια γεύση γεμάτη ιώδιο, ένταση και καλοκαίρι. Δυστυχώς εκείνη τη μέρα απουσίαζε από το πιάτο. Και κάπου εκεί κρύβεται ίσως η μεγαλύτερη απόδειξη της φιλοσοφίας του C Beach. Όπως μου εξήγησε η σεφ, τίποτα δεν μπαίνει στο πιάτο αν δεν είναι φρέσκο, αν δεν είναι η εποχή του. Μια μικρή λεπτομέρεια που προσωπικά εκτίμησα πολύ, γιατί δείχνει σεβασμό τόσο στην πρώτη ύλη όσο και στον ίδιο τον επισκέπτη.
Tip για όσους αγαπούν πραγματικά το ψάρι: αν βρεθείς εκεί κάποιο Παρασκευοσαββατοκύριακο αξίζει να ρωτήσεις για τα μεγάλα πελαγίσια ψάρια στη σχάρα και τον φρέσκο αστακό, ενώ για όσους αγαπούν τις ιαπωνικές επιρροές υπάρχουν εξαιρετικές επιλογές σε tartare και tataki. Για τους πρωινούς (ή και μεσημεριανούς) τύπους το brunch μενού περιλαμβάνει από bowls και pastrami sandwich μέχρι avocado toast, ενώ στην ξαπλώστρα μπορείς να απολαύσεις και πολύ γευστικά sushi rolls.
Κάποιες φορές, η πολυτέλεια δεν βρίσκεται στις υπερβολές. Βρίσκεται σ’ ένα σωστά παγωμένο ποτήρι κρασί, σε ένα εξαιρετικό κομμάτι φρέσκου ψαριού και στον ήχο του κύματος λίγα μέτρα μακριά σου. Και το C Beach Restaurant καταφέρνει να συνδυάζει όλα αυτά με τρόπο που δύσκολα ξεχνάς.
