Με την πίτσα έχουμε σχέση σχεδόν προσωπική. Άλλοι ορκίζονται στη ναπολιτάνικη με τη λεπτή ζύμη και το φουσκωτό στεφάνι, άλλοι στη στρόμπολι, άλλοι στη γνώριμη ελληνική, ψωμένια εκδοχή με την οποία μεγαλώσαμε. Όσο όμως απλώνονται οι εκδοχές της, τόσο πιο τολμηρή γίνεται και η γαρνιτούρα της: απρόσμενοι συνδυασμοί, υλικά που δεν περίμενες να δεις πάνω σε ζύμη και πίτσες που ξεφεύγουν από τα συνηθισμένα. Συγκεντρώσαμε τις πιο out of the box πίτσες της Αθήνας για τις βραδιές που ζητούν κάτι μια πιο cult, ευφάνταστη pizza night και σίγουρα όχι κάτι προβλέψιμο.
Πιτσαρία Νεάπολη για πίτσα με φυστίκι
Τι Νάπολη, τι Νεάπολη; Εδώ η σωστή ναπολιτάνικη ζύμη γίνεται ο καμβάς για γαρνιτούρες που δεν αρκούνται στα τετριμμένα. Στα Εξάρχεια, η νοσταλγική αυτή πιτσαρία με τα πετρόλ πλακάκια και τις ποπ λεπτομέρειες ψήνει πίτσες με αέρινο στεφάνι και ωραία καψαλισμένη κόρα, αλλά την παράσταση κλέβουν οι πιο τολμηρές συνθέσεις της. Η Pistachio, με mozzarella fior di latte, ρικότα, πέστο φυστικιού, burrata, mortadella di Bologna και φυστίκι Αιγίνης, είναι μια πίτσα σχεδόν υπερβολική με τον καλύτερο τρόπο. Βελούδινη, πλούσια, ξηροκαρπάτη και ντελικάτη , μοιάζει σαν μια πίτσα που διστάζεις να πάρεις αλλά μετά κολλάς για πάντα!
Granello για πίτσα με κατίκι
Η ζύμη με φυσικό προζύμι, οι 48 ώρες ωρίμανσης και ο χειροποίητος φούρνος από τη Νάπολη δημιουργούν το κατάλληλο υπόβαθρο για μια πίτσα υψηλών στροφών. Παρότι καλά καμουφλαρισμένο στην Περικλέους όλοι γνωρίζουν το Granello, κυρίως για΄τι η πίτσα φτιάχνεται με δικό τους προζύμι, πράγμα που της δίνει ένα πιο τραγανό, αρωματικό, ελαφρά υπόξινο αποτέλεσμα. Ως προς τους συνδυασμούς, αυτοί πατούν στην ιταλική παράδοση, αλλά κοιτούν σταθερά προς τη Μεσόγειο. Εκεί ακριβώς ξεχωρίζει η Greca, μια πίτσα που φέρνει σε δημιουργικό διάλογο San Marzano ντομάτα, μοτσαρέλα, ελιά, pesto rosso, κρεμμύδι, ψητές πιπεριές…και κατίκι. Το αποτέλεσμα είναι γνώριμο και παράξενο μαζί: σαν χωριάτικη σαλάτα που έκανε ένα κομψό πέρασμα από τη Νάπολη και επέστρεψε πιο πληθωρική και αισθητά πιο ενδιαφέρουσα.
DAM PIZZA για πίτα με ινδικό κοτόπουλο
Έχεις σκεφτεί πιο ετερόκλητη συνάντηση πολιτισμών από αυτή του Ντιτρόιντ με την Ινδία; Περνώντας από το Περιστέρι! Tο DAM PIZZA (Detroit And More) το αδερφάκι της Lisa Athens, απαντά με τρόπο αφοπλιστικά νόστιμο. Εδώ η πίτσα έρχεται ορθογώνια, ψημένη σε βαθύ ταψί, με αφράτο εσωτερικό, τραγανή βάση και καραμελωμένες άκρες από τυρί που κολλάει ηδονικά στο ψήσιμο. Και πάνω σε αυτή τη βαθιά comfort βάση, η Tandoori Chicken κάνει το μεγάλο άλμα: tikka masala sauce, μοτσαρέλα, λευκό τσένταρ, κοτόπουλο tandoori, μαϊντανός και ranch lime. Πικάντικη, κρεμώδης, καπνιστή και δροσερή μαζί, είναι η πίτσα που αποδεικνύει πως το fusion, όταν πετυχαίνει, δεν χρειάζεται καμία απολογία.
Zeas Pizza για πίτσα με σιρόπι marple
Από το 1973 το Zeas Pizza την καρδιά της Νέας Σμύρνης, κρατά εκείνη την ακαταμάχητη αίσθηση της γειτονιάς που μυρίζει λιωμένο τυρί και καλοψημένη ζύμη. Πρόκειται για ένα από αυτά τα μαγαζιά που έχουν περάσει από γενιά σε γενιά σχεδόν οργανικάα, χωρίς να χάνουν την όρεξη να πειραματιστούν. Κι αυτό φαίνεται ιδανικά στη Maple, μια πίτσα που βάζει στο ίδιο κάδρο καυτερή σάλτσα ντομάτας με σκόρδο και μπέικον, πεπερόνι ωρίμανσης, κρεμμύδι και σιρόπι maple. Γλυκιά, πικάντικη, καπνιστή και απολύτως πληθωρική, είναι η απόδειξη ότι ακόμη και μια παλιάς κοπής πιτσαρία μπορεί να κρύβει μέσα της ωραιότατες γευστικές παραξενιές.
Puff Daddy για πίτσα με λεμόνι
Στην Πεύκη, το Puff Daddy παίρνει πολύ σοβαρά το ζυμάρι του. Και πολύ καλά κάνει. Η pizza napoletana contemporanea εδώ βασίζεται σε biga 48ωρης ωρίμανσης, που χαρίζει στο στεφάνι μια σχεδόν εξωπραγματική κυψέλωση: το κόβεις και μοιάζει να ανοίγεις σύννεφο. Πάνω σε αυτή τη λεπτοδουλεμένη βάση, οι πιο ασυνήθιστες γεύσεις βρίσκουν χώρο να αναπνεύσουν σωστά. Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα η Lemon με κρέμα παρμεζάνας, fior di latte και ξύσμα λεμονιού, μια πίτσα που φλερτάρει ανοιχτά με μακαρονάδα al limone. Αντί για τη γνώριμη βαριά, βουτυράτη επίγευση, σου αφήνει μια αίσθηση ανάλαφρη και κομψά όξινη, σχεδόν απροσδόκητα εκλεπτυσμένη.
Γίδι για πίτσα με προβατίνα
Τι δουλειά έχει μια χασαποταβέρνα σε μια λίστα με τις πιο αλλόκοτες πίτσες της Αθήνας; Στην περίπτωση του Γιδιού, απολύτως δικαιολογημένη. Σε αυτό το sui generis στέκι της Μεταμόρφωσης, όπου η κρεατοφαγική τελετουργία έχει τον πρώτο λόγο, η πίτσα έρχεται να αποδείξει ότι η φωτιά και η φαντασία μπορούν να συνεννοηθούν θαυμάσια. Η εκδοχή με προβατίνα, μαγιονέζα αβοκάντο και φράουλες είναι ακριβώς αυτό που υπόσχεται: απρόβλεπτη, πληθωρική, ελαφρώς προκλητική. Το λιπαρό, βαθύ κρέας συναντά τη φρουτώδη οξύτητα και μια δροσερή κρεμώδη αντίστιξη, σε μια πίτσα που δεν φτιάχτηκε για να αρέσει σε όλους, αλλά για να μείνει αξέχαστη.
Διαβάστε Επίσης
Διαβάστε Επίσης
