Όπως κι εσύ, έτσι κι εγώ, κατά το πρωινό μου σκρολάρισμα εσχάτως, έπεσα πάνω στην 'είδηση': "Η καλύτερη σαλάτα του κόσμου είναι ελληνική". Είχε και συνέχεια: "Και όχι, δεν είναι η χωριάτικη". Προφανώς, αρκετοί συνάδελφοι που έκαναν αναπαραγωγή του γεγονότος αναφέρονται σε μία ακόμη πρόσφατη -μπορεί και όχι- λίστα του TasteAtlas.
Πριν από οτιδήποτε άλλο, καθώς δεν το εντόπισα σε καμία δημοσίευση από τα πιο διαβαστερά Μέσα της χώρας, ένα βασικό disclaimer: Τι ακριβώς είναι το TasteAtlas; Πρόκειται για μια "εγκυκλοπαίδεια γεύσεων, έναν παγκόσμιο Άτλα παραδοσιακών πιάτων, τοπικών υλικών και αυθεντικών εστιατορίων, που έχει καταλογογραφήσει πάνω από 10.000 φαγητά και ποτά σε κάθε γωνιά του κόσμου". Αυτό τουλάχιστον αναφέρει το section About TasteAtlas στην επίσημη σελίδα του. Ας πούμε δηλαδή πως είναι ένας παγκόσμιος οδηγός, που δημιουργήθηκε για να βοηθήσει ταξιδιώτες και λάτρεις του φαγητού να ανακαλύψουν νέες συγκινήσεις.
Αντιλαμβάνομαι το γενικότερο πλαίσιο κατά το οποίο ένα τέτοιο άρθρο φέρνει τα σίγουρα 'κλικ' στο όποιο σάιτ, τονώνοντας παράλληλα το εθνικό φρόνημα -γαστρονομικό και μη- ωστόσο προκύπτουν κάποιες απορίες (που με μια γενικότερη προσέγγιση θα μπορούσαν να αφορούν κι άλλους τομείς - αυτό είναι άλλη κουβέντα).
Κι εξηγούμαι. Πόσοι από τους χιλιάδες αναγνώστες αυτών των άρθρων γνωρίζουν τι ακριβώς είναι και τι εκπροσωπεί το TasteAtlas; Από ποιους δημιουργήθηκε και σε ποιους απευθύνεται; Είναι στιγμές που η προσέγγιση, μου θυμίζει κάτι μπαρμπάδια που ενημερώνονται αποκλειστικά από συγκεκριμένες πηγές: "Μα πώς δεν είναι αλήθεια; Αφού το διάβασα στο Facebook". Και κυρίως, πώς προκύπτουν οι λίστες του; Απάντηση στο τελευταίο: Από τους εγγεγραμμένους χρήστες του TasteAtlas και τα αστεράκια που θα βάλουν.
Δεν είναι κακό, είναι αυτό που είναι. Με καθαρή σχεδίαση και ιδιαιτέρως δημοφιλές στα social media, καθώς οι λίστες του γίνονται viral, ειδικά όταν περιλαμβάνουν ή δεν περιλαμβάνουν αγαπημένα πιάτα από διάφορες χώρες - αυτός είναι και ο σκοπός της δημιουργίας τους άλλωστε.
"Είναι αξιόπιστο σαν Μέσο;", θα μπορούσε να σκεφτεί κανείς. Μάλλον λιγότεροι από όσοι θα αναρωτιώσουν κι εσύ. Η αξιοπιστία του εξαρτάται από το πώς το προσεγγίζει κανείς. Το TasteAtlas δείχνει να προσπαθεί να προβάλλει αυθεντικά πιάτα και παραδοσιακές συνταγές, κάτι που είναι σπάνιο σε άλλους, πιο λαμπερούς οδηγούς φαγητού ή θεσμούς. Εμπλουτίζεται συνεχώς: Περιέχει χιλιάδες πιάτα από δεκάδες χώρες, ιστορικά στοιχεία και τοπικές πληροφορίες. Δείχνει να πατά πάνω σε καλή έρευνα, με πολλά άρθρα, που συνήθως συνοδεύονται από πληροφορίες για την προέλευση των πιάτων και, συχνά, παραπομπές. 'Έπειτα, υπάρχουν οι λίστες που, όπως προαναφέραμε, βασίζονται και σε χρήστες, με -θέλω να ελπίζω- κάποια φίλτρα για την αποφυγή bots ή fan-bombing.
Και μετά, οι επιφυλάξεις. Δεν είναι επιστημονικό Μέσο ή ακαδημαϊκή πηγή και παρόλο που κάνει γενικά καλή δουλειά, δε βασίζεται αποκλειστικά σε ειδικούς της γαστρονομίας, εξειδικευμένους δημοσιογράφους ή ιστορικούς τροφίμων. Οι λίστες του είναι μερικές φορές υποκειμενικές, ειδικά επειδή βασίζεται σε χρήστες με διαφορετικές προτιμήσεις. Κάποιες φορές αποδίδει ένα φαγητό σε συγκεκριμένη χώρα ενώ αυτό μπορεί να έχει κοινές ρίζες σε πολλές (π.χ. το χούμους, που διεκδικούν διάφορες κουζίνες).
Το TasteAtlas είναι ένα fan πράγμα στην ιντερνετική πραγματικότητα που άπτεται του φαγητού αλλά δεν είμαι απολύτως βέβαιος αν μπορεί να αξιοποιηθεί ως ένα κορυφαίος οδηγός γεύσης και πολιτιστικής αναφοράς - όχι τουλάχιστον ως "απόλυτη αλήθεια" για τον χρήστη. Είναι ιδανικό για να πάρεις ιδέες, να ανακαλύψεις και να διασκεδάσεις με το φαγητό ως κόντεντ. Με κρίση και περιέργεια, είναι ένα κάποιο εργαλείο. Μάλλον.
Ακολούθησε το Αθηνόραμα στο Facebook και το Instagram.
