Στο άκουσμα της λέξης "all-day”, το μυαλό συχνά τη συνδέει με κάτι πρόχειρο, επιφανειακό, χωρίς πραγματικό χαρακτήρα, σαν ένα τάχιστο πέρασμα από πρωινό σε καφέ, από lunch σε ποτό, χωρίς στάση, χωρίς άποψη. Το διαδίκτυο, με τους γρήγορους συνειρμούς που καλλιεργεί, τρέφει αυτή την αντίληψη, οδηγώντας μας να απαξιώνουμε έννοιες που στην πραγματικότητα έχουν δυναμική και ταυτότητα.
Παρότι ως "ολοήμερο” θα μπορούσε να οριστεί ένα μέρος που σε συνοδεύει με συνέπεια, φροντίδα και αυθεντικότητα από την αυγή μέχρι το βράδυ, γιατί το μετατρέψαμε σε συνώνυμο της βιασύνης; Αυτές οι σκέψεις με κατέκλυσαν μπαίνοντας στο September 18, ένα ολοκαίνουργιο all day μαγαζί που μου υπενθύμισε ότι το ολοήμερο μπορεί να είναι κάτι πολύ πιο ουσιαστικό.
Ανάμεσα στα πομολάδικα του κέντρου, σε έναν από τους τελευταίους δρόμους του ιστορικού τριγώνου που δεν έχει παραδοθεί εξ ολοκλήρου στο Airbnb ή στη γρήγορη εστίαση συναντάμε το September 18. Έχει πάρει το όνομα του από μια σημαδιακή ημερομηνία των δύο ιδιόκτητων, της Νεφέλης Σαχβερντιάν και του Γιάννη Τσαχλή, ζευγάρι επαγγελματικό και στη ζωή.
Από την πρώτη στιγμή, ο απαλός φωτισμός, η ανοιχτή κουζίνα στο βάθος και η Σελήνη –το μεγάλο φωτιστικό που κρέμεται από το ταβάνι– δημιουργούν ένα αίσθημα οικειότητας. Οι άνετες καρέκλες από δέρμα και αλουμίνιο, η ραφιέρα πίσω από το μπαρ με επιλεγμένα vintage αντικείμενα από όλο τον κόσμο, όλα στέλνουν το μήνυμα ότι εδώ δεν βιάζεσαι, εδώ απολαμβάνεις.
Οι νεαροί επιχειρηματίες μου εξηγούν: "Δεν θέλουμε να μας αποκαλούν all-day, γιατί αυτό υπονοεί κάτι πρόχειρο. Προσφέρουμε ολοήμερη εμπειρία με ταυτότητα, όπου κάθε στιγμή και κάθε πιάτο έχουν λόγο ύπαρξης". Και η κουζίνα υπό την επίβλεψη του έμπειρου σεφ Χρήστου Χανιά το επιβεβαιώνει από το πρωινό το οποίο σερβίρεται μέχρι τις 13:00. Ένα ελαφρύ χορτοφαγικό sando με ντομάτα κονφί, ρικότα και αυγό, ένα πληθωρικό French toast tiramisu και η αρτιότερη γαλλική ομελέτα που θα φάτε σε ελληνικό έδαφος. Ψύχραιμα το λέω! Όχι μόνο πανέμορφη οπτικά με τέλειο κίτρινο χρώμα, γυαλιστερή υφή χωρίς ρυτίδες (όπως θα θέλαμε να είναι τα μέτωπά μας!) και άψογο κυλινδρικό τύλιγμα αλλά μια ομελέτα πεντανόστιμη με κρεμώδες εσωτερικό, βουτυράτο δάγκωμα που σε κάνουν να φωνάξεις oh la la.
Ο σεφ Χρήστος Χανιάς με μια πολύ καλοκουρδισμένη ομάδα, που κινείται σαν χορογραφία στην ορθάνοιχτη κουζίνα, έχουν ενώσει με τα δεσμά της φαντασίας την βιωσιμότητα, μια φιλο-χορτοφαγική φιλοσοφία και την σωστή τεχνική εξίσου και στα μεσημεριανά- βραδινά πιάτα. Πιάτα όπως το καψαλισμένο κουνουπίδι με πίκλα σταφύλι, φασκόμηλο πάνω σε κρέμα αμυγδάλου καθώς και το sashimi μοσχαριού με καπνιστή σόγια κρύβουν στην απλότητα της σύνθεσης και την πολυπλοκότητα της εκτέλεσης, μια γευστική στιβαρότητα. Πιθανολογώ τα μελλοντικά hits του September 18.
Ανάλογα, η πάπια "honey fire” με πίκλα παντζαριού, καρδιά μαρουλιού, φουντούκι εστιάζει στην πρωταγωνίστρια καλοψημένη πάπια. Ωραία έκπληξη το σασίμι ψαριού με παντζάρι, yuzu, ελαιόλαδο, fleur de sel που αναδεικνύει σοφά το λαβράκι που δεν "χάνεται" από τα υπόλοιπα υλικά. Και τα γλυκά δεν μένουν πίσω: το cremeux σοκολάτας με ελαιόλαδο και το σχεδόν viral μπισκότο μελιού με κρέμα χαμομηλιού σιρόπι μελιού κλείνουν τη γευστική εμπειρία με ένα χαμόγελο.
Η μπάρα, αν και μικρή, έχει το τρόπο της ώστε highballs, spritz και κλασικά κοκτέιλ να ανανεώνονται με twist: το Fig is the New Grey, με ουίσκι, Earl Grey και σύκο, ή το Lust September, με ρούμι, σαφράν και passion fruit, είναι μόνο μερικά παραδείγματα από τη δημιουργικότητα που συνοδεύει κάθε γεύση. Η λίστα κρασιών, από ελληνικά terroirs και διεθνείς ετικέτες κυρίως σιγοντάρει το φαγητό.
Κάπως έτσι στο September 18, το "all-day”… συγνώμη ήθελα να γράψω το ολοήμερο, αποκτά νόημα ξανά. Όχι ως συνώνυμο βιασύνης, αλλά ως χώρος όπου η κουζίνα, τα ποτά και η ατμόσφαιρα συνεργάζονται αρμονικά, δημιουργώντας ένα ολοήμερο καταφύγιο στην καρδιά του κέντρου που δεν έχει παραδοθεί στα στερεότυπα.
Καΐρη 6, Αθήνα, 210 522 8208, www.september18.gr, IG: @september18.ath
Διαβάστε Επίσης
