© Λεωνίδας Τούμπανος
Χρόνια είχαμε να περάσουμε απ’ αυτή τη γωνιά του Παγκρατίου – τόσο, που σχεδόν ξεχάσαμε τη γοητεία της Ηρώνδα. Ο πεζόδρομος, με το που στρίβεις στο πλακόστρωτο, σε αγκαλιάζει με γλυκιά ηρεμία και απροσδόκητη άπλα, ιδιαίτερα ανακουφιστική για την καρδιά μιας από τις πιο πυκνοκατοικημένες –και ανελέητα busy– γειτονιές της Αθήνας. Φωτεινό, καθαρό και ήσυχο, με τις περιποιημένες πικροδάφνες του εδώ κι εκεί, το δρομάκι αυτό έχει τον αέρα παλιάς γειτονιάς απ’ αυτές των ασπρόμαυρων ελληνικών ταινιών, φερμένη όμως στο σήμερα, με τις πολυκατοικίες της δεξιά κι αριστερά, κι αυτήν την αύρα ωραιοποιημένου ρετρό, καμωμένου με σύγχρονα υλικά, ενισχύει ακόμη περισσότερο η "Τύπου Ταβέρνα", ένα από τα μεγάλα σουξέ της γειτονιάς.
Χαλαρό, ανοιχτόκαρδο και ξεκάθαρο σε γεύση και ύφος, το νεοταβερνάκι αυτό έχει από τον περασμένο Μάρτιο φέρει νέα ζωή στο όμορφο νεοκλασικό που είχαμε παλιότερα γνωρίσει ως έδρα του "Alficon". Με το Studemateriallity να υπογράφει το νέο design, η εξωτερική όψη έχει αγκαλιαστεί με ζεστό γκριζογάλαζο σοβά που αναδεικνύει τις κομψές γραμμές του κτηρίου (και ανατρέπει τις εντυπώσεις περί "άσχημης γκρίζας πόλης"), ενώ στο εσωτερικό έχει διατηρηθεί η διαρρύθμιση με τις δυο σάλες (και το περίτεχνο πλακάκι του 1905 σε μία απ’ αυτές), με την ατμόσφαιρα να αλαφραίνει χάρη στο συνδυασμό ξύλου με λευκό πλακάκι και ιδιαίτερες λεπτομέρειες. Απείραχτο έχει μείνει και το φυσικό κελάρι κάτω από τη σκάλα που οδηγεί στα γραφεία του β’ ορόφου, όπου η ομάδα φυλάει μια οινική συλλογή αφιερωμένη στον ελληνικό αμπελώνα, με αδυναμία στα outsider του και τιμές σχεδόν τόσο φιλικές όσο και των πιάτων.
Πίσω στα τραπεζάκια του πεζόδρομου, παρατηρούμε πως το μενού τιμά το όνομα του μαγαζιού τόσο στην κολεξιόν των πιάτων, όσο και στις τιμές τους – απ’ ό,τι φαίνεται, με 30 ευρώ εδώ μπορείς να φας σαν άρχοντας κι αυτό δεν το συναντάς συχνά σε νέα μαγαζιά της πόλης. Ο κατάλογος, μικρός και μαζεμένος, συγκεντρώνει classics της ταβέρνας (από τηγανητό κολοκυθάκι και πίτα ημέρας, μέχρι συκωτάκι, μπιφτεκάκια, χοιρινές και παϊδάκια) και τα σερβίρει με ελάχιστα πειράγματα, ίσα για να τα φέρει, όπως λέγαμε και πριν, σε μια πιο σημερινή εκδοχή του χθες.
Διαβάστε τι δοκιμάσαμε και πώς μας φάνηκε στην πλήρη μας κριτική.
