Είναι απόλαυση να μιλάς με το Νίκο Δημητροκάλη για την ιταλική κουζίνα, και την ιταλική κουλτούρα γενικότερα. Ο άνθρωπος τη γνώρισε, την αγάπησε και τη σπούδασε στην έδρα της αναγέννησής της, το Μιλάνο, την έμαθε απ’ έξω κι ανακατωτά, τη γνώρισε στην τέχνη, στην τεχνική, αλλά και στην ουσία της, κι ύστερα ήρθε να τη διακονίσει στην Ελλάδα μέσα από το "Dal Professore", το ιταλικό εστιατόριο αναφοράς των Βορείων Προαστίων, αλλά και το ομώνυμο νησιώτικο αδερφάκι του στη Νάξο. Κι αν είμαι μια φορά απόλαυση να μιλάς μαζί του γι’ αυτήν, είναι πολλαπλάσια απόλαυση να τη γεύεσαι από τα χέρια του.
Χωρίς εκπτώσεις ούτε στην πρώτη ύλη που επιλέγει (και που πολλές φορές φέρνει ο ίδιος από την Ιταλία), ούτε και στις απαιτήσεις για τη σωστή διαχείρισή της, προσεγγίζει την ιταλική γεύση κλασικιστικά, όχι όμως με την τυφλή αφοσίωση του πουρίστα, αλλά γιατί ξέρει πως μένοντας πιστός στην αυθεντικότητα των συνταγών, των υφών και των παραδόσεων που κουβαλάει η ιταλική κουζίνα, υπηρετεί καλύτερα το πνεύμα μιας κουζίνας που δε στοχεύει μόνο στο να τέρψει τον ουρανίσκο, αλλά και να ανοίξει την καρδιά και την ψυχή. Να μας φτιάξει τη διάθεση μέσα από καθαρές, γενναιόδωρες γεύσεις, γεμάτες φρεσκάδα, δροσιά, λιακάδα. Σα μια πρέζα μεσογειακής αλεγρίας σε κάθε μπουκιά.
Αυτό το πνεύμα υπηρετεί και το νέο του εγχείρημα, το "Dal Professore Gastro Bar", που άνοιξε τις πόρτες του πριν από λίγους μήνες στο Κέντρο της Αθήνας, εισάγοντας στην πόλη τον όρο του "Cenna Spettacolo". Σε έναν επιβλητικό, ψηλοτάβανο ατμοσφαιρικό χώρο, με αναφορές στο bourlesque και αποικιοκρατικές διακοσμητικές νότες, η all day φιλοσοφία του προτάσσει χαλαρή καλοφαγική προσέγγιση για κάθε ώρα της μέρας. Ξεκινά από νωρίς με brunch προτάσεις και εκλεκτά χαρμάνια, για να συνεχίσει μέχρι αργά το βράδυ, με ανεβασμένη διάθεση και εκλεκτικά DJ sets. Αν ρωτάτε εμάς, βέβαια, ιδανικές συνθήκες είναι η after office και η after theater, μετά το γραφείο ή τα πολλά θέατρα της γειτονιάς – τότε που τα νόστιμα bites μπλέκονται με ζωηρά beats και η μπάρα αποκτά κεντρικό ρόλο, μιξάροντας κλασικά απεριτίβι και signature cocktails.
Υπεύθυνος για τις μίξεις αυτές είναι ο πολύπειρος Γιώργος Καραβανάς, με πολλά γαλόνια στην cocktail σκηνή της πόλης, αλλά με μόνο απαραίτητο διαπιστευτήριο μια γουλιά από τα άριστα εκτελεσμένα κλασικά του (δοκιμάστε, λόγου χάρη, το δροσερό και στιβαρό Negroni Sbagliato του) ή ακόμη καλύτερα μια από τις tailored προτάσεις, όπως η Gina Lolobrigita, με βότκα, τζίντζερ, μαύρο τσάι, λάιμ και αφρό matcha – όλες οι signature προτάσεις εδώ είναι ονοματισμένες προς τιμήν μεγάλων προσωπικοτήτων της ιταλικής κουλτούρας (από τον Marcello Mastroianni και τον Vittorio De Sicca, ως τη Milva, τον Rocco Siffredi και τον… Silvio Berlusconi) για ταιριάζουν με τη φιλοσοφία, αλλά και τις γεύσεις του χώρου.
Πιάτα όπως τα arancini carbonara, το vitello tonnato με focaccini, ή το μοσχαράκι carpaccio με ρόκα και παρμεζάνα, πλασάρονται στη μέση, πλάι σε δροσερές σαλάτες σαν τη Gorgonzola με baby σπανάκι, αχλάδι και καρύδι, ή τη Romana με φιλέτο κοτόπουλου, παρμεζάνα και σάλτσα aioli, ενώ τα spaghettoni Carbonara και τα linguini Caccio e Peppe, πιστά στην κλασική συνταγή, την οποία αποδίδουν με φινέτσα και τσαγανό, είναι τα ζυμαρικά που δεν πρέπει να προσπεράσετε.
Η pinsa είναι εδώ ένα κεφάλαιο μόνη της, με το ζυμάρι της να φτιάχνεται από το signature mix 4 αλεύρων του σεφ Δημητροκάλη, για να έρθει αφράτο, τραγανό και αέρινο στο τραπέζι, σκεπασμένο με εκλεκτά toppings, όπως η χειροποίητη salsiccia (λουκάνικο αγριογούρουνου) με σπανάκι και τρούφα στη Norcina, το ζευγάρι gorgonzola - speck της Muffata, ή η house – made σάλτσα ντομάτας με λιχούδικη μοτσαρέλα και βασιλικό, στην απλή αλλά γεμάτη μεσογειακή φρεσκάδα Margherita.
Για κλείσιμο, το semifreddo al torrone με μαντολάτο και σάλτσα αλμυρής καραμέλας και το tortino di cioccolato, μια υγρή σοκολατόπιτα με παγωτό από ιταλική κρέμα, είναι ιδανική τρόποι για πληθωρικό φινάλε, αν ψάχνετε κάτι αιθέριο και εντελώς κλασικό, όμως, εδώ θα βρείτε ένα από τα πολύ καλά τιραμισού της Αθήνας - μην το προσπεράσετε!
