Διατηρώντας όλα τα θετικά του θρυλικού μεζεδοπωλείου –άψογο τηγάνι, μεγάλη ποικιλία μεζέδων, δικά τους αλλά και αλλαντικά–, το «Αθηναϊκόν» ξαναφέρνει στη γαστρονομική σκηνή της Αθήνας την παράδοση της αστικής κουζίνας με έναν πολύ σαφή και επαγγελματικό τρόπο.
Εδώ και δύο χρόνια, το ιστορικό μεζεδοπωλείο «Αθηναϊκόν», στη Θεμιστοκλέους, έχει αποκτήσει ένα μεγάλο και άνετο αδελφάκι στην οδό Μητροπόλεως, στο ισόγειο ενός πανέμορφου νεοκλασικού. Η σάλα επιχειρεί διακοσμητικά το πάντρεμα της κλασικής αισθητικής με το μοντερνισμό: ξύλινα τραπέζια στο χώρο, πίνακες του ζωγράφου Απόστολου Γιαγιάνου στους τοίχους, ένας προτζέκτορας που προβάλλει φωτογραφίες από την ηρωική εποχή των «Λευτεριστών» στη Θεμιστοκλέους αλλά κι ένα αρχαίο σιλό, που διακρίνεται μέσα από ένα γυάλινο «παράθυρο» στο πάτωμα.
Βάση του μενού είναι η ελληνική κλασική κουζίνα (επικεφαλής, ο σεφ Κώστας Αδαμίδης), με ισχυρή παρουσία στα πιάτα ημέρας και στους πολλούς μεζέδες, αλλά και αρκετά πιάτα με μεσογειακή αντίληψη – κρεατικά (όλα ελληνικά) της ώρας, φρέσκα ψάρια στο τηγάνι και στη σχάρα, όστρακα, ζυμαρικά και πιάτα με ρύζι.
Από τα πιάτα ημέρας δοκιμάσαμε χοιρινό πρασοσέλινο, με σάλτσα λεμονιού αρωματισμένη με άνηθο, σε εκτέλεση που δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από αυτή μιας πεπειραμένης νοικοκυράς, σουπιές με σπανάκι του ίδιου επιπέδου και χυλωμένη ρεβιθάδα στη γάστρα, σιγομαγειρεμένη για έξι ώρες. Το αρνάκι γάλακτος ρολό σε σάλτσα από κόκκινο κρασί γεμάτη αρώματα από αρμπαρόριζα έλιωνε στο στόμα και το μοσχαράκι με φρέσκα μανιτάρια και καρότο σε σάλτσα από γλυκό σαμιώτικο κρασί ήταν πεντανόστιμο.
Ξεχωρίσαμε, επίσης, το κριθαρότο θαλασσινών με σχοινόπρασο και ζουμερά θαλασσινά και τα άψογα τηγανισμένα μπαρμπούνια. Στα επιδόρπια, μας κέρδισε ο μπακλαβάς με φιστίκια Αιγίνης: ελαφρά καραμελωμένο και τραγανό το φύλλο, με τη μοσχοβολιά του φρέσκου βουτύρου να σου σπάει τη μύτη.
