Η κουζίνα έχει ποιότητα, οι τιμές είναι γλυκές, το σκηνικό απλό και σύγχρονο και η αίσθηση της γειτονιάς έχει οπαδούς. Στο Ίλιον, αλλά υπερτοπικά.
Ο υπερ-τοπικός χαρακτήρας αποκεντρωμένων μαγαζιών μπορεί να υποστηριχτεί κυρίως από δύο παράγοντες: πρώτον, από το καλό φαγητό που ξεπερνά το συνηθισμένο επίπεδο και δεύτερον, από την ιδιαιτερότητα του χώρου. Ο «Πυρόλιθος», ειδικά όταν ανοίξει ο καιρός, τα έχει και τα δύο. Βγάζει τραπέζια σε μια ήσυχη πλατεία κι εσύ ρουφάς μια αίσθηση γειτονιάς που δεν βρίσκεις τόσο συχνά στην Αθήνα. Μέσα το σκηνικό είναι απλό και σύγχρονο, στο look που μας έχουν συνηθίσει οι μοντέρνες ταβέρνες. Ένα ενυδρείο σού ψιθυρίζει ότι εδώ η έμφαση δίνεται στα θαλασσινά. Η αχινοσαλάτα έχει κομψή ιωδιούχα γλύκα κι ο μαρινάτος γαύρος μια δωρική, σκορδάτη δύναμη που σηκώνει ούζο και τσίπουρο. Τα μύδια αχνίζονται υποδειγματικά και η σάλτσα τους με γλυκολέμονο και σινάπι είναι απ’ αυτές που δεν μπορείς να τους αντισταθείς. Παρότι οι γαρίδες κολυμπάνε σε σάλτσα φέτας, το πιάτο είναι προκλητικό επειδή μοσχοβολάει ούζο και άνηθο. Η προσοχή στα ψησίματα φαίνεται και στο καλαμάρι, και στο χταπόδι. Φαίνεται ακόμη στο σωστό τηγάνισμα του μπακαλιάρου, που σερβίρεται με βελούδινη σκορδαλιά στολισμένη με καρύδια, αλλά και στο ιδανικό ψήσιμο των λαχανικών και της γραβιέρας στη σχάρα. Ο «Πυρόλιθος» δεν είναι άλλη μία μοντέρνα ταβέρνα που αρκείται στα συνήθη. Το βλέπεις και στο πώς σερβίρεται το al dente κριθαράκι, σε μεγάλο, ωραίο τηγάνι, μαγειρεμένο με γαρίδες, μύδια και σαφράν, ή στο σιγομαγειρεμένο με κόκκινο κρασί στους χυμούς του κότσι αρνιού (μελωμένο, με σχεδόν καραμελωμένη τη σάλτσα του), το οποίο συνοδεύεται με σουβλάκια ψητοτηγανητής πατάτας.
Τα ωραία γλυκάκια που έρχονται στο τέλος είναι κέρασμα: ωραίο ραβανί με παγωτό καϊμάκι και προσεγμένη πανακότα. Μια φιλική κίνηση, που ρίχνει το συνολικό κόστος της εξόδου και δίνει άλλη μία ελκυστική ιδιότητα στον «Πυρόλιθο»: την πολύ καλή σχέση ποιότητας-τιμής, που είναι περιζήτητη πλέον στο πλαίσιο διάδοσης μιας προσιτής γαστρονομίας.
Up: Τέτοιες επιδόσεις στη σχέση ποιότητας-τιμής είναι «αγκίστρι». Down: Πολύ αναμενόμενες και λίγες οι ετικέτες της λίστας κρασιών.
