Συνταγές του 4ου και του 5ου αιώνα π.Χ., σε χώρο αρχαιοπρεπή, θα σε κάνουν, έστω για και λίγο, αρχαιοδίφη. Με… περικεφαλαία.

Aκόμη κι αν δεν ανήκεις σε όσους λένε ότι οι αρχαίοι ημών πρόγονοι ήταν κάτι φοβεροί τύποι που έθεσαν τις βάσεις του παγκόσμιου πολιτισμού, στο «Αρχαίων Γεύσεις» πιθανόν να παραδεχτείς ότι τουλάχιστον έτρωγαν καλά. Είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα –και δύσκολη– η προσπάθεια να βρεθούν οι αυθεντικές συνταγές (αρκεί να έχεις υπόψη σου ότι οι Δειπνοσοφιστές αριθμούν περί τους δεκαεπτά τόμους). Πλην όμως, μια ομάδα κάθεται, μελετάει και αρύεται τις σχετικές πληροφορίες (βλ. Αρχέστρατος, Ξενοφάνης Κολοφώνιος, Φιλέταιρος κ.ά. πηγές) τα τελευταία δέκα χρόνια για να σου τις προσφέρει στο πιάτο. Με διακοσμητικό «περιτύλιγμα» ένα πέτρινο κτίσμα που κρύβει στήλες και αγάλματα, περικεφαλαίες και πιθάρια, το οποίο διαθέτει κι έναν καταπράσινο κήπο, ιδανικό για να φέρεις τους ξένους επισκέπτες τώρα το καλοκαίρι. Γιατί εσύ ως «μονδέρνος Έλλην» μπορεί και να τα προσπεράσεις, εκείνοι όμως, που ανάλογο κόμπλεξ δεν διαθέτουν, θα τα εκτιμήσουν δεόντως. Το φαγητό είναι προσεγμένο και παρότι οι συνταγές έχουν επιλεγεί ώστε να μην ξενίζουν τον σύγχρονο ουρανίσκο, είναι πιστές στα υλικά της αρχαιότητας. Σε δελεάζουν με την καθαρότητα των γεύσεων μιας προ-gourmet εποχής, από μια «Κυκλωπαία» σαλάτα με ρόκα, τριμμένο κατσικίσιο τυρί και λαδόξιδο κι έναν «τυρό εν τρίμματι συκαμινίνω», τυρί με σάλτσα από μούρα δηλαδή, μέχρι τα «κρέα γαλαθηνού δέλφακος» (συμπαθείς φέτες χοιρινού με δαμάσκηνο με πουρέ αρακά). Ξεχώρισα πάντως τα καπνιστά χοιρινά μπριζολάκια («φλογίδες χοιριδίου») με λάχανο – θα στέκονταν άνετα και μ' ένα ποτήρι μπίρα σ' έναν άλλου τύπου και γευστικής αντίληψης χώρο. Κι η κότα σε χοντροαλεσμένο σιτάρι συνδυάζει απλότητα και σαφήνεια. Έχουν μια ιδιαιτερότητα όλα αυτά. Μπορεί να μην είναι για κάθε μέρα, αλλά σε πάνε αλλού. Προγονόπληκτος δεν θα γίνεις, αλλά θα 'χεις μάθει κάτι. Up: Η αναζήτηση της αρχαιοελληνικής γεύσης· άσε που σερβιτόρες με χιτώνες δεν θα ξαναδείς. Down: Προσφέρεται μόνο Μελίκρατος Οίνος. Μήπως εδώ θα μπορούσε να γίνει μια... παρασπονδία;