Καθισμένος σε ένα από τα ψηλά τραπέζια στην κορυφή του ξενοδοχείου "Academias" αισθάνομαι τη θέα στο φωτισμένο μεγαλείο του Παρθενώνα να δρα μέσα μου αγχολυτικά, απορροφώντας την πίεση της ημέρας. Ο καιρός κρατά ακόμα καλά και με τη βοήθεια των απαραίτητων σομπών, τα πιο προνομιακά τραπέζια του "Nyx" εξακολουθούν να στρώνονται ακριβώς στη μύτη της βεράντας και γεμίζουν ως επί το πλείστον από ζευγάρια που τσουγκρίζουν τα ποτήρια τους και ρομαντζάρουν ευτυχισμένα κάτω από τον ανοιχτό ουρανό.
Προχωρώντας προς τα μέσα, η ατμόσφαιρα εξωτικής noir πολυτέλειας τυλίγει το χώρο με επίκεντρο τη μεγάλη μπάρα όπου οι spiritual μουσικές ακούγονται πιο δυνατά, αποκτούν ρυθμό όσο περνά η ώρα και προσφέρουν εντέλει έναν ευχάριστο παλμό σε όλη τη διάρκεια της βραδιάς δίχως να κουράζουν. Κόσμος πολύς, όχι μόνο ξένοι αλλά και αρκετοί Αθηναίοι, παρά τη γνωστή μας επιφυλακτικότητα όταν πρόκειται να διαβούμε το κατώφλι ενός εστιατορίου σε ξενοδοχείο.
Η κουζίνα του ταλαντούχου σεφ Δημήτρη Κότσαλη έχει την πυξίδα της στραμμένη σταθερά στην Ιαπωνία, χωρίς να αρνείται ορισμένα λοξοκοιτάγματα προς τη Nikkei κουλτούρα που δίνουν στον πλούσιο κατάλογο μια ευχάριστη πολυχρωμία.
Γνώριζα από πριν για τη θητεία του σε ονομαστά εστιατόρια του είδους, εκ του σύνεγγυς ωστόσο διαπιστώνω την ικανότητα του να παρουσιάζει πιάτα όχι μόνο τεχνικά άρτια που σέβονται τη λιτή ιαπωνική φιλοσοφία, αλλά και πρωτότυπα που εξάπτουν το ενδιαφέρον.
Το σεβίτσε τσιπούρας είναι ευχάριστο, δροσερό και καλοφτιαγμένο, με δυνατό του σημείο την πολύ ωραία σάλτσα που παντρεύει το ξινό με το γλυκό. Το usuzukuri με κοιλιά τόνου, χαβιάρι και τρούφα ακολουθεί ασυνήθιστη οδό καθώς στη σύνθεση εισβάλλει τρυφερό σπανάκι που απαλύνει το σύνολο και μαζί με μανιτάρια shimeji δημιουργεί ένα ωραίο σύμπλεγμα υφών.
Διάβασε αναλυτικά την κριτική του 'α' για το Nyx εδώ.
Ακολούθησε το Αθηνόραμα στο Facebook και το Instagram.
