© SIMUL
Ακόμη κι αν δεν έχεις ακούσει τον όρο 'πιάτα της επιστροφής', μπορείς εύκολα να αντιληφθείς για τι πράγμα μιλάμε. 'Η πιο ορθά, γράφουμε. Ξέρεις, πρόκειται για εκείνες ακριβώς της προτάσεις που πατούν στιβαρά στο τερέν της εστιατορικής comfortiάς και είναι λόγος κανείς να πηγαίνει ξανά και ξανά στο ίδιο μέρος. Πιάτα σαν τα παρακάτω, σύμφωνα με κάποιες από τις προτιμήσεις της ομάδας γεύσης του 'α'.
Το πιλάφι με ζυγούρι στο "Pharaoh"
Στο Pharaoh έχεις πολλούς λόγους να επιστρέφεις, αλλά το πιλάφι με ζυγούρι του Μανώλη Παπουτσάκη είναι ο γευστικός μου πειρασμός. Ο Παπουτσάκης καταφέρνει να συμπυκνώσει όλη τη νοστιμιά του κρέατος στο ζωμό για το πιλάφι του, τα τρυφερά κομμάτια του ζυγουριού βγάζουν με μέτρο την ταυτότητα της καταγωγής τους και το φαινομενικά απλό, παραδοσιακό αυτό πιάτο σε κατακτάει εδώ μ΄ ένα ακαταμάχητο κρητικό umami, στο οποίο δεν αντιστέκεσαι. Ν.Γ.
Το σπέσιαλ μπιφτέκι του "Τηλέμαχος Athens"
Μπιφτέκια υπάρχουν πολλά αλλά σαν εκείνο που φτιάχνει ο Γιώργος Τσιλιγκίρης κανένα. Για τον κιμά του χρησιμοποιεί ένα σπέσιαλ χαρμάνι από διάφορα μέρη που για οποιοδήποτε λόγο "περισσεύουν" από τις εκλεκτές κοπές του εστιατορίου, το ψήσιμο είναι δεξιοτεχνικό και το αποτέλεσμα θυμίζει ένα αλλιώτικο σουφλέ σοκολάτας, με υπέροχη κρούστα και ρευστή καρδιά από κρέας. Β.Δ.
Τα γεμιστά του Νίκου Καραθάνου στο "Ateno"
Επιστρέφω – στην κυριολεξία γιατί τώρα που το γράφω αυτό είμαι στη Φλώρινα – για τα γεμιστά του Νίκου Καραθάνου στο "Ateno". Είναι ένα ρίσκο θεωρώ να πάρεις ένα από τα πιο δημοφιλή πιάτα στην Ελλάδα και να το "ξανασχεδιάσεις" πρέπει να είναι έτοιμος να ακούσεις πολλά. Πιστεύω ο σεφ Καραθάνος τα έχει καταφέρει. Έχει δημιουργήσει ένα ολόδικό του πιάτο με πολύ φίνα παρουσίαση, με εξελιγμένες τεχνικές, με ωραίες ιδέες, που όλες καταλήγουν στην γεύση που έχουμε τόσο οικεία στο μυαλό μας. Αν δοκίμαζα αυτό το πιάτο με κλειστά μάτια θα ήμουν σίγουρος ότι είναι από το ταψί της θείας μου της Νανάς που το έχει με τα γεμιστά (η μάνα μου, ποτέ...) και αυτό ακριβώς είναι για εμένα η επιτυχία του. Με κλειστά μάτια θεία Νανά από το ταψί, με ανοιχτά μάτια Νίκος Καραθάνος με τζελ από νερό ντομάτας, πιπεριές, σάλτσα φέτας και λάδι δυόσμου. Ν.Κ.
Η μακαρονάδα του ψαρά στο "Polpo"
Η μακαρονάδα του ψαρά στο Polpo, με άψογο al dente στο ζυμαρικό, πυκνή νοστιμιά στην ωραία δεμένη πικάντικη σάλτσα κ εκφραστικότητα στα θαλασσινά εγγυημένη από τα 20 χρόνια εμπειρίας του ιδιοκτήτη Νίκου Κατσικάκη στην προμήθεια κορυφαίων εστιατορίων με κορυφαία ψάρια, θα έπρεπε να αποτελεί εξεταστέα ύλη για όποιον θέλει να ανοίξει ψαροταβέρνα στην Ελλάδα. Ι.Π.
Ο κόκορας στο "Simul"
Το Simul πλησιάζει μια δεκαετία ζωής και είναι η αλήθεια πως μέσα σε όλα αυτά τα χρόνια έχει εξελιχθεί πάρα πολύ, έχει ωριμάσει και, εσχάτως, παίζει πιο γαστρονομικά από ποτέ. Όμως, υπάρχουν κάποιες γευστικές σταθερές που θα το συνοδεύουν πιθανότατα για πάντα. Μία από αυτές κι ένα από τα αδιαμφισβήτητα must taste πιάτα του Νίκου Θωμά είναι ο μαγειρεμένος στην εντέλεια κόκορας. Ζουμερό κρέας με βαθιά γεύση, πετσούλα που εξόχως τραγανίζει, παρέα με ένα πολύ δουλεμένο και πεντανόστιμο τραχανότο με πελτέ ντομάτας και dots από αρσενικό Νάξου. Masterpiece. Μ.Δ.
Ακολούθησε το Αθηνόραμα στο Facebook και το Instagram.
