Αν είσαι παιδί του κέντρου τότε ήδη γνωρίζεις πως η ιδρυματοποίηση είναι εύκολη και οι πιθανότητες να εξερευνήσεις ‘Off Broadway’ μαγαζιά εκτός της εμβέλειας σου λίγες. Παρόλα αυτά, όσο το καλοκαίρι μπαίνει για τα καλά στην πόλη και το τσιμέντο αρχίζει να καίει (και να μας καίει) η ανάγκη για λίγη δροσιά υπερισχύει την τεμπελιά και μας είναι πολύ πιο εύκολο να ανακαλύψουμε αστικούς θησαυρούς, όπως το Gajah.
Στη σκιά του Σταδίου Ειρήνης και Φιλίας λοιπόν βρίσκεται αυτό το εξωτικό και ‘μυστικό νησί’, με αισθητική που σε κάνει να πιστεύεις ότι έχεις μεταφερθεί σε κάποια όαση της ζούγκλας ή τουλάχιστον σε πίστα του Crash Bandicoot.
Αγάλματα τοτέμ, καταρράκτες, ελέφαντες και μπαμπού χτίζουν ένα εντυπωσιακό και instagrammable σκηνικό που κατευθείαν σου τραβάει την προσοχή, ενώ οι tropical πινελιές όπως οι μπόλικοι φοίνικες και τα τραπέζια-καμπάνες, φροντίζουν για το feelgood αίσθημα οικειότητας που χρειάζεται για να χαλαρώσεις.
Βέβαια ομολογώ πως εστιατόρια που δίνουν τόση βάση στην αισθητική του χώρου συχνά μου προσθέτουν το άγχος πως είναι και το μόνο στοιχείο που έχουν προσέξει, βάζοντας στόχο το virality αντί την ποιότητα των πιάτων που σερβίρουν. Δοκιμάζοντας όμως το νέο μενού του Gajah γρήγορα αυτοί οι φόβοι εξαφανίστηκαν.
‘Αρχιτέκτονας’ των καινούργιων γεύσεων είναι ο βραβευμένος σεφ Δημήτρης Τσώτσος, ο οποίος επέστρεψε δυναμικα στην αθηναϊκή γαστρονομική σκηνή μετά από τέσσερα χρόνια απουσίας, επιθυμώντας να φέρει στο Gajah έναν μοντέρνο γαστρονομικό αέρα, που συνδυάζει την ουσία της ιταλικής κουζίνας με το ευρύτερο μεσογειακό ταμπεραμέντο. Και το καταφέρνει περίφημα.
Ξεκινήσαμε τις δοκιμασίες από τα ορεκτικά, με την focaccia με πέστο φυστίκι, κόκκινη ρόκα, μορταδέλα φυστίκι και κρέμα γκοργκοντζόλα να είναι το πρώτο πιάτο που μας έκανε εντύπωση με την υφή και την γεύση του.
Στη συνέχεια καταφθάνει η γενναιόδωρη μερίδα του beef tartare με φιλέτο μόσχου, τραγανό κρεμμύδι, φρέσκα μυρωδικά και truffle mayo (δροσερό και τραγανό ταυτόχρονα, με ένα σέξι τουίστ) ενώ οι φαν της σαλάτας ευχαριστήθηκαν τα πολύχρωμα ντοματίνια με βουβαλίσια burrata και πέστο φυστίκι. Βest seller, και όχι άδικα, είναι και τα ravioli friti, δηλαδή τα τηγανητά ραβιόλια με γέμιση σπανάκι, ρικότα, baby ρόκα και μαριναρισμένη ντομάτα για μία γευστική εμπειρία που είναι οικεία και πρωτότυπη ταυτόχρονα.
Φυσικά δεν θα μπορούσε να είναι ιταλικό μενού χωρίς την παρουσία της πίτσας, η οποία βρίσκεται σε αφθονία. Για μία διαφορετική επιλογή θα πρότεινα σίγουρα την Zucca e Salsicia με κρέμα κολοκύθας, mozzarella fior di latte, παρμεζάνα και παραδοσιακό ιταλικό λουκάνικο με μπαχαρικά ενώ πεντανόστιμη είναι και η Braseola με πέστο βασιλικού, ρικότα, φρέσκια ντομάτα, κουκουνάρι και σαλάμι Ιταλίας. Για τους vegetarian φίλους που αντέχουν τα καυτερά, η Diavola είναι η σίγουρη λύση.
Η αγάπη για υδατάνθρακες συνεχίζεται στο τμήμα του μενού με τα risotti και την pasta: ο σταρ του τραπεζιού ήταν το risotto gamberi με παντζάρι, γαρίδες και κρέμα παρμεζάνας λόγω της νοστιμιάς, της βουτυρένιας υφής και του ζωηρού φούξια χρώματος ενώ αγαπήσαμε εξίσου τις pappardelle di manzo με σιγομαγειρεμένα μάγουλα μόσχου, κρέμα τρούφας και κρέμα παρμεζάνας.
Διαβάστε Επίσης
Στα secondi, την προσοχή τραβάει ο φρέσκος τόνος με πουρέ γλυκοπατάτας, πατάτας με τρούφα και τραγανό κρεμμύδι αλλά και ο σολομός με νιόκι παρμεζάνας και σάλτσα από φρούτα του δάσους που πραγματικά λιώνει στο στόμα.
Αν έχεις όρεξη για επιδόρπιο, προτίμησε την coconut panacotta για ένα ελαφρύ τελείωμα ή δώστα όλα με το τιραμισού pistachio ή το προφιτερόλ.
Τη δημιουργία της cocktail list αναλαμβάνει ο Άκης Παπαγεωργίου, συνδυάζοντας την tiki φιλοσοφία με μεσογειακά υλικά, σχεδιασμένα ώστε να αναδεικνύουν και να συνοδεύουν ιδανικά το γεύμα. Δοκίμασε το Tropical Spritz για κάτι δροσερό, γλυκό και νησιώτικο ή το Zulu για μία εκρηκτική παραλλαγή του Zombie (που φυσικά σερβίρεται στο ανάλογο ποτήρι).
Έτοιμοι να σαλπάρουμε.
Info:
Πάρκο Σταδίου Ειρήνης και Φιλίας, Φαληρικό Δέλτα
6974 455699
