Εδώ χοχλιοί, εκεί pad thai, παραπέρα κατσικάκι με λευκό κρασί, μέλι και άγριο θυμάρι, μοιρασμένα στις δύο όχθες των γραμμών του ηλεκτρικού.
«Χρύσα-Χρύσα»
Στο όμορφο, μοντέρνο και ταυτόχρονα ζεστό ελληνικό μπιστρό με την ιδιόχειρη υπογραφή της Χρύσας Πρωτόπαππα θα βρεις προσεγμένες νοστιμιές – οικειότητα with a twist. Δοκίμασε τα σπιτικά κεφτεδάκια γιαουρτλού και το κατσικάκι με λευκό κρασί, μέλι και άγριο θυμάρι και μη χάσεις το τσιζκέικ με μέλι, είναι θεσμός.
«Αndaman»
Ταϊλανδέζικο φαγητό, εξωτικά κοκτέιλ, χαρούμενες μουσικές, χρωματιστές μαξιλάρες, χειροποίητα φωτιστικά και τρισδιάστατοι ελέφαντες κατοικούν σε ένα κατακόκκινο κτίριο στη συμβολή Αλόπης και Πυλάδου. Μην παραλείψεις τα καβούρια με μαλακό κέλυφος, τα οποία τα μαγειρεύουν με διάφορους τρόπους – είναι η νέα τους αγάπη.
«Θείο Τραγί»
Όνομα από το περιλάλητο βιβλίο του Σκαρίμπα, ποτά, μουσικές, φάση, σε ένα ιδιότυπο μιξ ενός μαγαζιού στην Κυδαντιδών που κάνει «πάρτι για φρικιά» αλλά έχει και γκουρμέ ανησυχίες. Μπορείς να διαλέξεις είτε το menu degustation για δύο είτε a la carte: χτένι με σπανάκι, σφένδαμο κι εσπρέσο, μοσχαρίσιο μάγουλο με μαύρο καλαμπόκι, λαχανίδα και λεμόνι...
«Οικονόμου»
Από αυτή την ταβέρνα-μαγέρικο με ιστορία από το 1930, σε ένα κτίριο του 1918, εκεί που η Τρώων συναντά την Κυδαντιδών, έχει περάσει η μισή Αθήνα. Συνεχίζει ακαταπόνητη, με κατσαρόλες και ταψιά πάντα ετοιμοπόλεμα και τη βιτρίνα να τρέφει το μάτι με τις σούπες, τα λαδερά, τους λαχανοντολμάδες, τα κοκκινιστά και πάει λέγοντας.
«Βlue Bamboo»
Έχει ωραίο, cool στιλάκι αυτό το πολύ φιλικό, λιτά μοντέρνο thai εστιατόριο στην Κυδαντιδών. Στην ανοιχτή κουζίνα του η κυρία Κουκάι φτιάχνει νόστιμες σούπες, δροσερές σαλάτες, ντάμπλινγκ και πολλές ακόμη περισσότερο ή λιγότερο καυτερές ταϊλανδέζικες σπεσιαλιτέ και το μικρό μπαρ, μπροστά της, σιγοντάρει με κοκτέιλ.
«Bόλτα»
Το χρωματιστό στέκι του Ξενοφώντα και της Ελισάβετ σε κερδίζει με τη φιλική του διάθεση και, τώρα, που στην κουζίνα έχει βάλει το χεράκι της η Μάρω Διακάτου, προσαρμόζοντας τις γεύσεις της παράδοσης στο σήμερα, με μια σειρά από νέα πιάτα –όχι ότι δεν κράτησαν και κάποια παλιά χιτ– με τοπικό χαρακτήρα/υλικά: μπουρεκάκια συριανά, μοσχάρι λαγωτό…
«Λαμπόρι»
Ερχόμενος σε μια περιοχή όπου οι φάμπρικες και οι βιοτεχνίες έχουν αφήσει το στίγμα τους, ο Κώστας Σκανδάλης, το μαγαζί του το είπε Λαμπόρι, εξελληνίζοντας τo αγγλικό «labοur». Στο νεανικό καφενείο-μεζεδοπωλείο της οδού Αλκμήνης με το φωτεινό μηχανικό καραγκιοζο-μπερντέ αγαπάνε τα τσίπουρα και τους μεζέδες. Θα φας πατάτα με αβγοτάραχο και σέλερι, χειροποίητα λουκάνικα, μαύρα φασόλια-ελέφαντες Κασταριάς, καβουρμά από τις Σέρρες κ.ά.
«Διοματάρης»
Παραδοσιακή κρητική ταβέρνα με τα όλα της. Να σου οι ρακές κι οι μαρουβάδες, να σου κι οι χοχλιοί, τα ντολμαδάκια, τα χανιώτικα μπουρέκια, τα κάστανα στιφάδο, οι πατάτες που περιχύνονται με τη στάκα, τα γαμοπίλαφα και τα κατσίκια. Καμιά φορά θε να πετύχεις και λύρες και λαούτα.
