Βράδυ καθημερινής και περπατώντας από το Σύνταγμα προς τις παρυφές της Πλάκας, αισθάνομαι πως ο πυρετός του καλοκαιριού ακόμα δεν έχει καταλαγιάσει στο κέντρο της πόλης μας. Να δεις που σε λίγο θα έχουμε τουρισμό όλο το χρόνο, σκέφτομαι, έτσι όπως διασχίζω με δυσκολία την κοσμοπλημμυρισμένη με 'Έλληνες και ξένους Ερμού, περνώ από τα στέκια της Απόλλωνος και της Σκούφου όπου δεν πέφτει καρφίτσα και κατευθύνομαι προς το "Okio" που προβάλλει στη διασταύρωση της Ναυάρχου Νικοδήμου με τη Νίκης.
Μολονότι όμως στα προτεινόμενα εστιατόρια του οδηγού Michelin από την αρχή της λειτουργίας του το 2021, έχω την εντύπωση πως ο κόσμος που φτάνει ως εδώ είναι λιγότερος.
Αποτελείται κυρίως από ζευγάρια που μοιράζονται στον εξωτερικό χώρο για απευθείας επαφή με το buzz του δρόμου και στη μικρή σάλα που θυμίζει σύγχρονο μπιστρό με τοίχους βαμμένους σε βαθυπράσινο χρώμα και μια όμορφη μπάρα με ανοιχτόχρωμο μάρμαρο να δεσπόζει στην εικόνα.
Στο τραπέζι όλα ξεκινούν με μοσχοβολιστό προζυμένιο ψωμί, χειροποίητο βούτυρο και δύο ορεκτικές μπουκιές που σε προϊδεάζουν για τη fusion ρότα που χαράσσει για το "Okio" o πολυβραβευμένος σεφ Παναγιώτης Γιακαλής και εκτελεί με καλό χέρι στην κουζίνα ο στενός του συνεργάτης Γιώργος Τσόλκας.
Τεχνική και σύνθετη τερίνα πατάτας με ταρτάρ λαβράκι και πουρέ από ξινόμηλο που απελευθερώνει κομψή κάψα και δροσιά στο στόμα, αλλά και κροκέτα κοτόπουλο με κορεάτικη πάστα κόκκινης πιπεριάς gochujang και μαγιονέζα με miso που έχει λεπτότητα και τραγανή κρούστα.
Διάβασε αναλυτικά την κριτική του 'α' για το Okio εδώ
Διαβάστε Επίσης
