Η comfort πλευρά του σούσι λέγεται poké, έρχεται από τη Χαβάη και προσγειώνεται σ’ ένα street food στέκι στο κέντρο της πόλης.
Η sushi mania που χρωματίζει την αθηναϊκή σκηνή τα τελευταία χρόνια έχει πλέον μια νέα φρέσκια πρόταση που προσωπικά πιστεύω ότι έχει πολύ δυναμική προοπτική. Ο λόγος για το ολοκαίνουργιο «Poké Hawaiian Sushi» που άνοιξε πρόσφατα στην ολοζώντανη οδό Πετράκη ανάμεσα σε Σύνταγμα και Μητρόπολη. Το εγχείρημα έκανε την παρθενική του εμφάνιση στο φετινό Athens Street Food Festival και βγάζει στο δρόμο τα πέντε μόλις τραπεζάκια του με στουλ και καρέκλες.
Τι είναι το poké; Η χαβανέζικη βερσιόν του sushi (κυριολεκτικά σημαίνει «κόβω σε κομμάτια») που σχηματίζεται πιο ελεύθερα, αφού το ρύζι μπαίνει σε ένα μπολ και το ωμό ψάρι κομμένο σε κυβάκια από πάνω του μαζί με τη σάλτσα και τα άλλα φαντεζί αξεσουάρ. Την ιδέα την είχε ο σεφ Γιάννης Κανδυλίδης, επηρεασμένος από ένα βίντεο του πρώην σεφ και νυν ράπερ Action Bronson για τη χαβανέζικη σπεσιαλιτέ, και όταν βρήκε το μαγαζί στην Πετράκη αποφάσισε μαζί με τους κολλητούς του Γιάννη Μπινιάρη και Κωνσταντίνο Γιαννούτα ν’ ανοίξουν το δικό τους στέκι. Η συγκεκριμένη σπεσιαλιτέ μπλέκει την τοπική παράδοση με τη γιαπωνέζικη γαστρονομική κουλτούρα σ’ έναν ιντριγκαδόρικο East meets West συνδυασμό. Εμφανίστηκε στη Χαβάη τη δεκαετία του 1970, τότε που άρχισε να λάμπει το fusion, και από το 2012 και μετά κάνει θραύση στις Ηνωμένες Πολιτείες – τα εστιατόρια που σερβίρουν poké έχουν πρακτικά διπλασιαστεί.
Ο Κανδυλίδης, σεφ με προϋπηρεσία στο «Βαρούλκο» και το «48 Urban Garden» και stage στο «Dinner» του Heston Blumenthal, μου διευκρινίζει ότι «σολομός και γαρίδες υπάρχουν πάντα στο μενού, αλλά ψάχνουμε και ωραία ελληνικά ψάρια, που αυτή την περίοδο είναι ο τόνος λαλούγκα». Τις τέσσερις προτάσεις του μενού που δοκίμασα (από € 4 έως 9) τις χώρισα σε δύο κατηγορίες. Στις πρώτες η βασική σάλτσα που μπαίνει στο ρύζι και το ψάρι φτιάχνεται με σόγια σος και σησαμέλαιο, οπότε ελευθεριάζοντας θα έλεγα ότι μοιάζουν με κόκκινο κρασί (αν τις συγκρίνεις μ’ ένα σεβίτσε που είναι λευκός οίνος). Το «Waimea» με τόνο, αβοκάντο, κόκκινο τσίλι και κορίανδρο δίνει έναν μεστό γλυκοπικάντικο συνδυασμό. Δοκίμασα και αρκετά «λευκά κρασιά» σε σαφώς πιο funky συνδυασμούς. Περισσότερο απ’ όλες τις προτάσεις μου άρεσε η «Pe’ Ahi» με σολομό, edamame, πορτοκάλι, καραμελωμένα κρεμμύδια και σάλτσα εσπεριδοειδών για την acid αρμονία της και η «Honolua» με γαρίδες, ανανά, δυόσμο και wasabi mayo να δίνει καυτερό τόνο. Η «Hanabei» με γαρίδα, μάνγκο, κάσιους και κορίανδρο έχει μια σάλτσα καρύδα-κάρι που πρέπει όμως να ανεβάσει τα κυβικά της. Υπάρχει, τέλος, και μία vegetarian πρόταση για όσους επιμένουν.
