Σκορπισμένα τραπεζάκια στον πεζόδρομο, με background τις φωτισμένες καμινάδες του Γκαζιού, μωσαϊκό κόσμου και χαλαρή διάθεση σ' ένα αυθεντικό ταβερνάκι στο Θησείο.
Είναι πραγματικά απίστευτο ότι το ταβερνάκι με την ψάθινη καρέκλα –καθόλου μοντέρνο, καθόλου περιποιημένο– είναι πάντα γεμάτο, ακόμα και τις καθημερινές, ακόμα και μέσα στο κατακαλόκαιρο. Ένα άλλο «φαινόμενο» είναι ότι ο κόσμος που κάθεται στα τραπέζια του δεν είναι παλιοί πελάτες, ξεχασμένοι από άλλες δεκαετίες. Βλέπεις και περίοικους, και περιποιημένες κυρίες, και νέους, και γιάπηδες. Ο Ηλίας είναι και για μένα ένα από τα στέκια που επισκέπτομαι τουλάχιστον 2-3 φορές μέσα στο καλοκαίρι, μετά τον κινηματογράφο στο Θησείο ή τη βόλτα στην Αρεοπαγίτου, απλά και μόνο γιατί εδώ περνάω καλά. Καλό location, καλοκαιρινή διάθεση, συμπαθητικό φαγητό και πολύ φιλικές τιμές. Εδώ όμως δεν βάζεις το φαγητό στο μικροσκόπιο. Το περιβόητο παϊδάκι είναι νόστιμο, αλλά απίθανα λιπαρό, τα τηγανητά κολοκυθάκια είναι πλημμυρισμένα στο λάδι, το τζατζίκι είναι ήπιο. Όμως τα μπιφτεκάκια μοσχοβολούν δυόσμο, το ψαρονέφρι είναι ζουμερό, η σαλάτα φρεσκοκομμένη και οι πατάτες κομμένες στο χέρι και πεντανόστιμες. Το σέρβις είναι γρήγορο και πολύ εξυπηρετικό κι η όλη ατμόσφαιρα απόλυτα καλοκαιρινή κι ευχάριστη.
