Αφορμή για γευστική εκδρομή δίνει αυτό το όμορφο cafe-εστιατόριο που αγναντεύει τη λίμνη του Μαραθώνα.
H επιφάνεια της λίμνης, ακύμαντη, γαλάζια, αφήνει τα δέντρα που φτάνουν μέχρι την άκρη του νερού να καθρεφτίζονται με την ησυχία τους, συμπληρώνοντας μια ονειρική εικόνα. Είμαι καθισμένος στην άνετη βεράντα του «Fragma» και χαζεύω τις καμπύλες του μαρμάρινου φράγματος, την ενδιαφέρουσα αρχιτεκτονική των κτισμάτων της ΕΥΔΑΠ στην απέναντι όχθη, τον ακύμαντο καθρέφτη του νερού στα πόδια μου, το δάσος… Το συγκεκριμένο περίπτερο/cafe/εστιατόριο είναι ένας θησαυρός, σκέφτομαι. Κι απ' ό,τι φαίνεται δεν είμαι ο μόνος. Ο χώρος είναι ζωντανός, οι επισκέπτες αρκετοί και το μόνο που δεν αισθάνομαι είναι μοναξιά. Το αντίθετο μάλιστα, ειδικά τα σαββατοκύριακα κάποια αναμονή είναι σχεδόν απαραίτητη αν θες να βρεις τραπέζι. Τελικά όμως αξίζει τον κόπο. Για όλα αυτά που προανέφερα και γιατί ο χώρος είναι καλοβαλμένος, συντηρημένος σωστά, με αναπαυτικά καθίσματα και ευγενικούς, αποτελεσματικούς περιποιητές. Πλεονεκτήματα κάθε άλλο παρά ευκαταφρόνητα για ένα μαγαζί που βρίσκεται σε περιοχή «τουριστικού ενδιαφέροντος», κατά την έκφραση των αρμόδιων υπηρεσιών.
Το «Fragma» όμως, πέρα απ' όλα αυτά, τα πηγαίνει καλά μέχρι τέλους. Ο Δημήτρης Τσουκνίδας, γνωστός στους περίοικους του Ψυχικού απ' το «La Strada», τα καταφέρνει άψογα. Η εμπειρία, βλέπετε. Όχι, δεν το παίζει gourmet. Το «παίζει» όμως καλός επιχειρηματίας και γνώστης των αναγκών όσων φτάνουν μέχρις εδώ για λίγη ξεκούραση και απόλαυση. Ο κατάλογός του, με επτά σαλάτες, άλλα τόσα ορεκτικά, δέκα πιάτα με pasta και ισάριθμα με κρέας (κυρίως) ή ψάρι, είναι επαρκής, ισορροπημένος και καλύπτει τις ανάγκες της στιγμής με απολύτως αποδεκτό τρόπο. Να σας αναφέρω μερικά πιάτα απλώς για την εικόνα. Σαλάτα ρόκα με ημιλιαστή ντομάτα και κατίκι, μανούρι στη σχάρα με κρούστα σουσαμιού, καρμπονάρα, αρνίσιο κότσι με λαχανικά… Δεν νομίζω ότι χρειάζονται περισσότερα. Εγώ τα δοκίμασα όλα (και πολλά άλλα) και το «διά ταύτα» είναι σαφές. Απλά, πληθωρικά, με τις αναμενόμενες για τον τύπο του μαγαζιού αδυναμίες, αλλά απολύτως στο ύψος των περιστάσεων και το πλαίσιο των απαιτήσεων των θαμώνων. Οι οποίοι, αν κρίνω από τον παρκαρισμένο στόλο των αυτοκινήτων, προέρχονται από όλες τις τάξεις και τα επίπεδα βαλαντίου. Αυτό όμως που έχει σημασία είναι ότι έπειτα από μια πρώτη φορά πήγα και δεύτερη, και τρίτη. Και σίγουρα θα ξαναπάω. Αυτό πρέπει να κάνετε κι εσείς. θα σας αρέσει. Είτε ως απογευματινή βόλτα μια καθημερινή είτε μέσα στο σαββατοκύριακο.
