Η πιο φημισμένη αμερικανιά, σε ελληνική –με φρέσκο μοσχαρίσιο κιμά–, πλουσιοπάροχη εκδοχή με μοντέρνο, κατακόκκινο περιτύλιγμα.
Μπέιζμπολ είμαι σχεδόν σίγουρη ότι δεν θα μάθουμε ποτέ. Εξάλλου αυτό, εκτός από ακατανόητο (για μένα τουλάχιστον), είναι και κουραστικό. Όμως ένα άλλο αμερικανικής προέλευσης σπορ, που περιλαμβάνει στρογγυλό ψωμάκι και ενδιάμεσο «πλατύ» μπιφτέκι, τον τελευταίο καιρό… σπάει ρεκόρ εν Αθήναις. Παραδείγματα όπως το «Burgering House» της Γλυφάδας, που ξεκίνησε ως delivery και γρήγορα απέκτησε το πρώτο του quick service restaurant, επεξηγούν τη ραγδαία άνοδο μιας «ειδικής» κρεατοφαγίας.
Μιλάμε για γρήγορο φαγητό, αλλά νόστιμο και προσεγμένο. Το Pacific Mushroom είναι ένα πλούσιο burger (θα μπορούσε να είναι ακόμη πιο ζουμερό πάντως) με μανιτάρια σοτέ, σβησμένα με λευκό κρασί, κρατσανιστό μπέικον, τσένταρ, iceberg και ντομάτα. και μίνι coleslaw, περιποιημένη, για συνοδεία. Κι έπειτα από μικρή επέμβαση στο «κλασικόν» της συνταγής, έρχεται ψαρονέφρι ανάμεσα στα ψωμάκια (Pork Fillet Burger), με φρέσκα μανιτάρια, iceberg, ντομάτα και mixed sauce. Ακόμη περισσότερο μου άρεσε ένας άλλος νεωτερισμός: το ότι μπορείς να αντικαταστήσεις το ψωμάκι με ανάλαφρη quesadilla – τη δοκίμασα με στήθος κοτόπουλο, μαριναρισμένο σε μέλι, σόγια, κόκκινο κρασί και κονιάκ, που ψήνεται στη σχάρα και σερβίρεται με τριμμένη παρμεζάνα και μια σος-μείξη μαγιονέζας και BBQ. Τα πριν: κλασικά BBQ chicken wings, onion rings, στικάκια μοτσαρέλας και καλοφτιαγμένες σαλάτες που δεν υπερβάλλουν στο dressing. Τα μετά: καλή τάρτα σοκολάτας με παγωτό κι ένα ξελογιαστικό Apple Crumble με παγωτό μηχανής. Κρεμώδες, με μια δόση παιδικότητας που σε πάει αλλού, είναι σχεδόν… photo finish-καρτ ποστάλ.
