Περνώντας απ έξω, μπορεί και να μην καταλάβεις διαφορά: μόλις λίγες ώρες μετά την επαναλειτουργία του τα τραπεζάκια του «ZAF» είναι τιγκαρισμένα – πράγμα λογικό, αφού μιλάμε για ένα από τα τοπόσημα της πιάτσας της Αγίας Ειρήνης. Όταν μπεις μέσα όμως, αυτό που αντιλαμβάνεσαι άμεσα είναι η δομική αλλαγή στο floor plan: το μπαρ μεταφέρθηκε απέναντι, χαρίζοντάς σου τη δυνατότητα, από την τζαμαρία στην πλάτη του bartender, να χαζεύεις τους περαστικούς της Στοάς Πύρρου. Μοιάζει σαν να βρίσκεται στη φυσική του θέση, αν και το ζητούμενο ήταν κατά βάση πρακτικό: η ενοποίηση του μπαρ με το χώρο του barista, πίσω από τον οποίο στέκεται μία από τις βασικές καινοτομίες του νέου «ZAF», ένα ολοκαίνουργιο σύστημα καβουρδίσματος καφέ, που μετατρέπει το στέκι σε ένα από τα λίγα micro-roastery cafés της περιοχής.
«Ο κόσμος αγαπάει πολύ τον καλό καφέ και τον ψάχνει, οπότε θεωρήσαμε ότι ήταν η σωστή στιγμή να περάσουμε σε αυτό το τερέν», μου λέει ο Τάσος Χέλμης, ιθύνων νους του εμβληματικού μαγαζιού, όσο δοκιμάζω, δίπλα δίπλα, έναν espresso από το prestige χαρμάνι Arabica του «ZAF» κι έναν από φρεσκοκαβουρδισμένη ποικιλία Αιθιοπίας. Απολαυστική η στρογγυλάδα στον πρώτο, αλλά η ζωηράδα στα αρώματα του δεύτερου, με μόλις 0,30 ευρώ διαφορά στην τιμή, τον κάνει πραγματικό κελεπούρι...
Ψάχνω τη νέον πινακίδα-trademark του μαγαζιού, όμως δεν τη βρίσκω: το διονυσιακό «All we have is now» έχει πια αντικατασταθεί από το νέο μότο, το «Nothing is ever really lost», που παραπέμπει σε άλλη μία αλλαγή τερέν. «Μεγαλώνουμε, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι χανόμαστε, απλώς ωριμάζουμε και το μαγαζί ωριμάζει μαζί μας», διευκρινίζει όσο μιλάμε για τη θέση του μαγαζιού σε μια πιάτσα που αλλάζει με ταχύτατους ρυθμούς. «Μόνο εμείς και το “Καπάκι” έχουμε μείνει από την πρώτη φουρνιά», λέει, σημειώνοντας την εξέλιξη ως φυσιολογικό κύκλο της γειτονιάς: «Η πλατεία έχει αλλάξει δυο-τρεις φορές ήδη αυτά τα χρόνια κι ετοιμάζεται να αλλάξει ξανά».
Ο νέος προσανατολισμός του «ZAF», πάντως, μοιάζει πολύ πιο ταιριαστός με τη νέα ταυτότητα της περιοχής, η οποία εξελίσσεται σε σημαιοφόρο του τουριστικού θαύματος που ζει η Αθήνα τα τελευταία χρόνια. «Στην ηλικία μου πια, όταν πηγαίνω κάπου ταξίδι, αυτό που ψάχνω πρώτα είναι το πού θα φάω κι όχι το πού θα πιω καφέ», παραδέχεται. Κι εδώ μπαίνει η λέξη «eatery» στην ταυτότητα του «ZAF», με μενού επιμελημένο από την ομάδα Food Gang, υπεύθυνη και για τις γεύσεις του διπλανού «Pizza School Bar», που έφερε τη λεπτή ιταλιάνικη πίτσα στη γειτονιά. Στο «ZAF», τέσσερις τετράδες από ορεκτικά, σαλάτες, κυρίως και ποικιλίες, σηκώνουν τον δικό τους γευστικό πήχη, με καπνιστή μπριζόλα, καραμελωμένο κότσι και καρπάτσιο από μπούτι μοσχαριού αλλά και μπέργκερ, ριζότο και παπαρδέλες να συνθέτουν τη γευστική φαρέτρα, αποκαλύπτοντας το νέο, νοστιμότατο πρόσωπο ενός κομβικού σημείου του αθηναϊκού downtown.
