Εμείς οι Έλληνες αυτήν τη στρογγυλή την έχουμε για θεά. Και δεν εννοούμε την μπάλα σε αυτήν την περίπτωση, αλλά την πίτσα, αυτό το μέγα γευστικό δάνειο της Ιταλίας σε ολόκληρο τον κόσμο που στη μυρωδιά του και μόνο υποκλίνονται οι πάντες: από τους πιο μικρούς μέχρι τους πιο μεγάλους, από τους ερασιτέχνες μαγείρους μέχρι τους αστεράτους σεφ που αγαπούν να πειραματίζονται μαζί της, και από τα casual streetfood στέκια που την πουλούν με το κομμάτι μέχρι τις ατμοσφαιρικές τρατορίες και τα γαστρονομικά εστιατόρια που την ανεβάζουν σε άλλο επίπεδο. Ασφαλώς η πίτσα σπανίως «ταξιδεύει» μόνη της. Αγαπά να συνοδεύεται και από τους υπόλοιπους πρωταγωνιστές της τόσο δημοφιλούς ιταλικής κουζίνας. Τα εμβληματικά προϊόντα –ας πούμε τα σπουδαία τυριά, αλλαντικά και κρασιά που παράγονται στη Μπότα–, τα διάσημα πιάτα-φετίχ, την pasta και τα ριζότι, τα εξαιρετικά γλυκά.
Στη δική μας περίπτωση, βέβαια, ο έρωτας για την ιταλική κουζίνα βρήκε στο πρόσφορο έδαφος του una faccia una razza αυτό που χρειαζόταν για να γίνει κεραυνοβόλος. Και συν τω χρόνω όλο και πιο αυθεντικός. Μάθαμε να τρώμε τα ζυμαρικά μας al dente, γνωρίζουμε ότι η καρμπονάρα δεν έχει ανάγκη την κρέμα γάλακτος, υποκλινόμαστε στην κρεμώδη γοητεία μιας αυθεντικής βουβαλίσιας μοτσαρέλας ή στην αέρινα λιπαρή γεύση ενός καλού προσούτο, και δεν λέμε πίτσα γενικά και αόριστα αλλά την προτιμάμε και με συγκεκριμένη ζύμη.
Το σκηνικό μέσα στο οποίο λαμβάνουν χώρα όλες αυτές οι εξελίξεις έχει επίσης τη σημασία του και γίνεται διαρκώς πιο ενδιαφέρον. Πλάι στις κλασικές αξίες που διακονούν την αυθεντική cucina Italiana στο ζεστό και οικείο περιβάλλον μιας τρατορίας, η ολόσωστη πίτσα –αλλά κι ένας εντυπωσιακός ξυλόφουρνος ή ένας ταλαντούχος pizzaiolo– μπορεί να μας περιμένει ακόμα και σε πολύ προσεγμένα all day στέκια από το κέντρο και τον Πειραιά μέχρι τα προάστια, ενώ την ίδια στιγμή νέες προτάσεις κάνουν την εμφάνισή τους ποντάροντας στο ωραίο design και το καλό φαγητό εξίσου. Εμείς φτιάξαμε έναν περιεκτικό χάρτη της Μικρής Ιταλίας της Αθήνας. Φύγαμε για Μπότα;
