Βράδυ Τρίτης στο Χαλάνδρι, ένα από τα πρώτα με πραγματικό φθινοπωρινό κρύο. Η αρχική μας ιδέα για μια βραδιά στην ατμοσφαιρική αυλή της «Μπεμπέκας» γίνεται γρήγορα όνειρο θερινής νυκτός κι έτσι αποζητούμε τη θαλπωρή στο εσωτερικό της παλιάς χαλανδριώτικης μονοκατοικίας, δυο βήματα από την κεντρική Παπανικολή. Οι σάλες της, διακοσμημένες με νοσταλγικά παιδικά μοτίβα σε ποπ ύφος, δεν θα αργήσουν να γεμίσουν σε πείσμα τόσο του καιρού όσο και των καιρών. Ένα κυρίως νεανικό μείγμα από παρέες και ζευγαράκια μοιράζεται στις δύο μπροστινές αίθουσες, οι λίγο μεγαλύτερες ηλικίες προτιμούν την τρίτη και λίγο πιο απομονωμένη αίθουσα, ενώ από τα ηχεία ακούγονται έντεχνα κι ελαφρολαϊκά.
Η διαδικασία να σημειώσεις μόνος σου την παραγγελία στον κατάλογο που έρχεται σε μια κόλλα χαρτί είναι διασκεδαστική, ίσως και χρονοβόρα για τις αναποφάσιστες παρέες, καθώς το μενού αριθμεί πάνω από 50 προτάσεις σε μεζέδες και πιάτα. «Το κατσικίσιο τυρί είναι το μόνο μη ελληνικό προϊόν που χρησιμοποιούμε», μας λέει η κ. Δέσποινα, ψυχή της κουζίνας και μητέρα της ιδιοκτήτριας Γεωργίας Κατσαρά, η οποία δίνει ιδιαίτερη έμφαση στην ποιότητα της πρώτης ύλης που χρησιμοποιεί το μαγαζί – το ψωμί τους το προμηθεύονται από φούρνο της Χαλκίδας, οι ελιές είναι παραγωγής τους, το μέλι από την ορεινή Ναυπακτία, το φοινικέλαιο απαγορεύεται διά ροπάλου.
Οι γεύσεις καλύπτουν το φάσμα από το οικείο μέχρι το ελαφρώς νεωτεριστικό, σταχυολογώντας παράλληλα συνταγές και ΠΟΠ προϊόντα από διάφορες περιοχές της Ελλάδας, όπως οι ωραία πικάντικοι ντοματοφαβοκεφτέδες με έμπνευση από τις Κυκλάδες, που σερβίρονται με ένα ελαφρύ και δροσιστικό ντιπ τζατζικιού, και οι τυρολουκουμάδες, που αποκτούν ένταση χάρη στη μαρμελάδα πορτοκαλιού. Το εξαιρετικό τηγάνι της κ. Δέσποινας φαίνεται και σε άλλα ορεκτικά, με αποκορύφωμα τα ονομαστά στικ κολοκυθιού (τραγανά εξωτερικά, χυμώδη και γλυκά εσωτερικά) και το αφράτο «πακετάκι» πικάντικης φέτας σε φύλλο με μέλι και σουσάμι.
Εναλλακτικά μπορείτε να ποντάρετε στο κατσικίσιο τυρί που λέγαμε νωρίτερα, το οποίο στολίζει μια αρκετά νόστιμη μπρουσκέτα με καραμελωμένα κρεμμύδια, και στις καλοφτιαγμένες σαλάτες, που έρχονται σε περιποιημένα μπολ· μας άρεσαν ιδιαίτερα αυτή του καταστήματος με την απαλή βινεγκρέτ εσπεριδοειδών και η πολύ αρωματική πλιγουροσαλάτα. Η αφράτη και τρυφερή σκορδάτη σπλήνα δεν είναι απλά ένα σπάνιο πιάτο αλλά και μια από τις καλύτερες στιγμές της «Μπεμπέκας». Την ακολουθεί από κοντά ένας θαυμάσιος κόκορας κοκκινιστός με χοντρό μακαρόνι και σάλτσα ελαφριά, σχεδόν διάφανη. Στο κριθαρότο με φρέσκα μανιτάρια, λάδι τρούφας και παπαρουνόσπορο, πάλι, το ζυμαρικό θα άντεχε και λιγότερο βράσιμο.
Ήπια σε γλύκα είναι τα επιδόρπια: το μιλφέιγ φτιάχνεται τη στιγμή της παραγγελίας σε σπασμένη εκδοχή με αφράτη κρέμα, η πορτοκαλόπιτα έχει τρυφερή κρούστα κι έντονα αρώματα κανέλας. Λίγες μπίρες, χύμα κρασί και λογαριασμός που δεν ζαλίζει την τσέπη.
