Και όμως, καταφέρνουν και επιβιώνουν ακόμη παλιά σπίτια της δεκαετίας του 1950, στο Χαλάνδρι περιτριγυρισμένα από τον κήπο τους. Έτσι λοιπόν το σπίτι της γιαγιάς ενός εκ των συνεταίρων του «Abuela» (γιαγιά στα ισπανικά) μεταμορφώθηκε σ' ένα μπιστρό που εκπέμπει εκείνη τη χαλαρή ατημέλητη γοητεία που σε μεταφέρει σε σκηνικό παλιάς ελληνικής ταινίας. Στο έμπα κρέμονται πολύχρωμες κορδέλες στα κλαδιά της γέρικης ελιάς. Αριστερά χώμα, πηγάδι και το θεόρατο πεύκο, δεξιά τσιμέντο, πρασινάδα με δέντρα, φοινικοειδή, θάμνους παντού. Στην «Abuela» έχουν κυρίως μεζέδες και λίγα, αλλά πολύ χορταστικά πιάτα, που μπαίνουν στη μέση στο τραπέζι. Οι Χαλανδριώτες, νέοι και μεγαλύτεροι το τιμούν δεόντως, για μια προσιτή και νόστιμη συνεύρεση.
Έτσι λοιπόν αξίζει να πάρεις σίγουρα τα «ντολμαδάκια της γιαγιάς» για τη μυρωδάτη γλύκα τους, την ορεκτική «τάμπουλε» τραγανής κινόα με ποικιλία ωραίων σαλατικών και άνηθο, τραγανό και πολύ comfort πεϊνιρλί με μοτσαρέλα - ντοματίνια – πέστο, πληθωρικό καβουρμά με λιωμένο τυρί, πολύ καλή τηγανιά μανιταριών με βαλσαμικό ξύδι. Όλα έρχονται σερβιρισμένα σε όμορφα πιάτα, πήλινα και ξύλινες τάβλες. Αν η παρέα θέλει κάτι πιο μεστό, τότε μη διστάσετε να παραγγείλετε το πολύ χορταστικό steak sandwich με νοστιμότατα μπριζολάκια χοιρινού λαιμού μέσα σε τραγανή φραντζόλα με σάλτσα πιπεριάς και καραμελωμένα κρεμμύδια ή ακόμη το ψαρονέφρι γεμιστό με φέτα και λιαστή ντομάτα. Είναι ωραία ιδέα επίσης και για κυριακάτικο brunch.
