Στυλάτο, χαρούμενο, φωτεινό, fusion και comfort, σε τραβάει να μπεις με το που το βλέπεις.
Η Παρασκευή είναι μια ωραία μέρα για να πας στο «333». Όχι ότι οι άλλες δεν είναι, αλλά αυτό το συγκεκριμένο βράδυ θα περάσει από το τραπέζι σας ο Περσέας ο οποίος με πολύ ευγένεια και χάρη θα σας κάνει να χαμογελάσετε, να χαλαρώσετε και φυσικά να εκπλαγείτε με τα απίστευτα μαγικά του! Ο Γιώργος Γερογιάννης, ο δημιουργός αυτού του μοντέρνου και φιλόδοξου all day bar restaurant επενδύει πολύ στη δημιουργία ατμόσφαιρας και ουσιαστικής ευωχίας. Φαίνεται άλλωστε από το χώρο (στη γωνία Νίκης 33 & Ναυάρχου Νικοδήμου 3, εξ ου και το όνομα) που είναι πλημμυρισμένος στο φως έτσι που το αντανακλά το λευκό κέλυφος, το μαρμάρινο μπαρ, η συστοιχία των τριγώνων που μπλέκονται θυμίζοντας κάτι μεταξύ μοτίφ από περιστερώνα της Τήνου. Ο ανοιχτόκαρδος μοντερνισμός του είναι ανοιχτός από το πρωί για ωραίο καφέ (επιλογή Taf) και περιποιημένο brunch, και κατόπιν παίζει μπάλα ο καινούργιος κατάλογος των φαγητών, ο οποίος κινείται σε δύο συχνότητες. Από τη μια υπάρχουν τα comfort και αν σαν σούπα ημέρας υπάρχει ψαρόσουπα σας προτείνω να την παραγγείλετε οπωσδήποτε διότι η νοστιμιά της είναι βαθειά και ο ζωμός του ψαριού «καρυκεύεται» από μπισκ γαρίδας. Οι παπαρδέλες έχουν ρουστίκ τσαγανό που το πέστο κολοκυθιού τους πέφτει ελαφρύ και χρειάζεται η έντασή του ν ανέβει. Ο τραχανάς με φέτα, κρίταμο και ψητό κοτόπουλο θα πρέπει να αποκτήσει την στακάτη υφή ενός ριζότο για να αναδειχθούν σωστά τα ταιριαστά υλικά του. Το μοσχαρίσιο διάφραγμα ελληνικής καταγωγής πάλι, ζουμερό και εύγεστο σερβίρεται πετυχημένα μ ένα μυρωδάτων τουρλού λαχανικών.
Από την άλλη μεριά τώρα υπάρχουν πιάτα πιο μοντέρνα, με πινελιές fusion. Το ταρτάρ της γαρίδας με αβοκάντο και γαρίδα είναι δόκιμος συνδυασμός με μια έξυπνη λωρίδα χοντροσπασμένου πιπεριού για ένταση που του πάει, μόνο που χρειάζεται λεμονάτη οξύτητα για να αναδειχθεί. Ο συνδυασμός κινόα και φαγόπυρος με τραγανή αρμύρα και χταπόδι χρωστάει πολλά τόσο στο ντρέσινγκ της φρουτώδους και με γιαπωνέζικα στοιχεία μαγιονέζας όσο και στην εξωτική τόλμη από σορμπέ πεπονιού που τον δροσίζει ταιριαστά με το ωραίο του άρωμα. Το καλύτερο πιάτο απ΄ όσα δοκίμασα ήταν το άψογα ψημένο χυμώδες μυλοκόπι, σερβιρισμένο με μια jap σάλτσα σκέτο γλυκό umami με σόγια και mirin.
Η πάβλοβα με τις ωραίες τραγανές μαρέγκες τις ζωηρές φράουλες και τη σαντιγύ είναι ωραίο και ανάλαφρο φινάλε, ενώ οι fan του χαλβά θα δοκιμάσουν την έντασή του μαζί με γιαούρτι και μπόλικα διακοσμητικά λουλούδια.
