Kαι ακόμη μιλάει, σε σύγχρονη διάλεκτο. Πινελιές Ελλάδας του άλλοτε σε δύο χώρους-μπιζουδάκια, δίπλα στην Πανόρμου και στην Αγία Βαρβάρα, καθένα με τη δική του άποψη για το ζήτημα «μεζές».
Σουρωδείον
Παλιά Αθήνα ιριδίζουσα
Ήδη απέξω σε τραβάει, με τα περιποιημένα λουλούδια στα περβάζια και τις χαριτωμένες καρό κουρτίνες. Ανεβαίνεις τη σκάλα και με το καλωσοριστικό τσιπουράκι Τιρνάβου που προσγειώνεται στο τραπέζι σου, με ελιές και τυροκαυτερή για το πρώτο τσιμπολόγημα, σε τυλίγει πιο έντονα αυτή η αίσθηση σπιτιού. Χαζεύω το κέντρο της Αθήνας στις φωτογραφίες, το Μοναστηράκι, τους πλανόδιους, τα πολύχρωμα μπουκάλια του Βρεττού στην Πλάκα. μιξαρισμένα με το κορνιζωμένο βελονάκι, τα φωτιστικά-σουρωτήρια και το παλιό γραμμόφωνο, πλέκουν γλυκιά νοσταλγία με σύγχρονη ματιά. Το ίδιο και οι μουσικές, από Σαβίνα Γιαννάτου και Raining Pleasure μέχρι Σωτηρία Μπέλου. Έρχονται πληθωρική πατατοσαλάτα με ρέγκα –ωραία ιδέα– (€ 6,20), σκεπασμένη με ψιλοκομμένη ντομάτα και κρεμμύδι, και συκώτι μοσχαρίσιο (€ 7,30), τρυφερό, σκεπασμένο με μπόλικο καραμελωμένο κρεμμύδι, που μαζί με τα ξερά σύκα τού δίνουν θελκτική γλυκιά κατεύθυνση. Οι κολοκυθοκεφτέδες (€ 5,40) δεν έχουν την καλύτερη δυνατή εκτέλεση. Τα μυρωδικά τους δεν τα τσιγκουνεύονται, πλην όμως το κολοκύθι είναι ελάχιστο και αυτό που αισθάνεσαι τελικά είναι το κουρκούτι. Όσο για την ψιλοκομμένη, ζουμερή χοιρινή τηγανιά (€ 7,40), κολυμπάει σχεδόν στη σάλτσα (κρασί, πράσο, φουλ μουστάρδα). Προσωπικά θα προτιμούσα λίγο πιο μετρημένη λογική, λίγη ρέγουλα, που θα αναδείκνυε περισσότερο τα υλικά, αλλά οι πιστοί τού «εν τω πολλώ το ευ» θα βρουν εδώ το στέκι τους.
To Δράμι
Ωραίο μου μπακάλικο
Μου αρέσει αυτό το πολύχρωμο φασματοσκόπιο καθημερινής χρήσης. Τα τραπέζια στρώνονται με φύλλα κονσέρβας, στα ράφια μπλέκονται κάθε λογής βαζάκια, ROLL και πράσινα σαπούνια, ενώ μεταλλικά ποτιστήρια κρέμονται από το ταβάνι.
Με το που κάθεσαι στο τραπέζι στο «Δράμι» αρχίζει άλλο γαϊτανάκι: η ψητή μελιτζάνα με φέτα, ντομάτα και μπόλικο σκόρδο (€ 4,90) κάνει δυνατή αρχή, πληθωρικά ελληνική. και στη συνέχεια στεγνοτηγανισμένες φλογέρες (€ 4,70), γεμιστές με λιαστή ντομάτα και τυρί, και «σκεπαστό»
(€ 7) κανονική κρεατική υπερπαραγωγή – σουτζούκι, σύγκλινο και λουκάνικο, με λίγη πιπεριά, σε σφολιάτα. Στην περίπτωση του γκιουζλεμέ (€ 5,90), πάντως, έχω παράπονο. Είναι λίγο άτονος. τον καβουρμά σχεδόν δεν τον προσέχεις. Ούτε το γεμιστό φιλέτο γλώσσας με χωριάτικο χυλοπιτάκι και λαχανικά (€ 10,90) με τρέλανε (η παρουσία του φινόκιο το αποσυντονίζει λιγάκι). Τα γλυκά που έρχονται από τη Βέροια, ωστόσο, είναι ένα κι ένα. Ξεχωρίζω το καζάν ντιπί και το σούπερ εκμέκ σοκολάτας. Μαγικός ο Βορράς σε κάτι τέτοια...
