© Edward Trzecikiewcz
O Σαρδήνιος Cristian Gadau, ελεύθερο, επαναστατικό πνεύμα με εμπειρία στην εστίαση, και η Joanna Slusarczyk, νευροεπιστήμονας από την Κρακοβία, είναι τα δημιουργικά μυαλά πίσω από τα The Best Chef Awards, τα βραβεία που αναδεικνύουν μερικούς από τους σεφ με την πιο δυναμική παρουσία διεθνώς (ανάμεσά τους η Ελλάδα έχει σταθερή παρουσία χάρη στους Τάσο Μαντή, Σταμάτη Μισομικέ, Γιώργο Παπαζαχαρία και Αλέξανδρο Τσιοτίνη από την Αθήνα και Δημήτρη Μουδιό από την Μπανγκόκ).
Το δραστήριο δίδυμο μιλά στο "Τ&Τ" του Αθηνοράματος για την πρωτοβουλία που ξεκίνησε σαν μια τρέλα μέσα από τα social media, όμως σταθερά και μελετημένα εξελίχθηκε σε γαστρονομικό θεσμό, με παγκόσμιο έρεισμα και
σημαντική επιρροή.
Τα "The Best Chef Awards" παρακολουθούν, διαμορφώνουν και αναδεικνύουν όλα όσα δίνουν σχήμα στη σύγχρονη γεύση, θέτουν ουσιώδεις προβληματισμούς, ενισχύουν τον δημιουργικό διάλογο, βραβεύουν την αριστεία σε κάθε επίπεδο και βάζουν το δικό τους λιθαράκι στο μέλλον
"Όταν το 2016 εξέφρασα την ιδέα να διοργανώσουμε τα βραβεία, η πρώτη κουβέντα της Joanna ήταν ότι ήμουν τρελός. Στο τέλος, όμως, συμφώνησε σε αυτή την "τρέλα”, συμπληρώνοντάς τη με τη μοναδική επιστημονική της ματιά", σημειώνει ο Cristian αφηγούμενος με χιούμορ τη γέννηση και τα πρώτα βήματα των βραβείων. Κάπως έτσι, ο πραγματισμός συνάντησε τη δημιουργικότητα στο project που ξεκίνησε από τα social media, σε μια εποχή που η διαδικτυακή παρουσία ακόμα δεν ενίσχυε το σημερινό συγκριτικό πλεονέκτημα της γαστρονομικής εξωστρέφειας.
Η "τρελή" διαδρομή προς το πόντιουμ
Εννέα χρόνια μετά, τα The Best Chef Awards συμπεριλαμβάνονται στην κάστα των σημαντικότερων διοργανώσεων της παγκόσμιας γαστρονομίας, ανάμεσα σε εδραιωμένα ονόματα όπως ο οδηγός Michelin και τα The World’s 50 Best Restaurants. Παρακολουθούν, διαμορφώνουν και αναδεικνύουν όλα όσα δίνουν σχήμα στη σύγχρονη γεύση, θέτουν ουσιώδεις προβληματισμούς, ενισχύουν τον δημιουργικό διάλογο, βραβεύουν την αριστεία σε κάθε επίπεδο και βάζουν το δικό τους λιθαράκι στο μέλλον, μέσα από μια πλατφόρμα που συνδέει εκατομμύρια μέλη της γαστρονομικής τους κοινότητας. Οι προκλήσεις πολλές, η "τρέλα" όμως φαίνεται πως απέδωσε.
"Δεν έχουμε δημοσιογραφικό υπόβαθρο όπως αντίστοιχοι θεσμοί, είμαστε μια πολύ μικρή ομάδα –καθένας με διαφορετικό υπόβαθρο και
επαγγελματικό προσανατολισμό– που "τρέχει” τα βραβεία και τις εκδηλώσεις, και κάθε χρόνο φροντίζουμε να φρεσκάρουμε το concept για να κάνουμε "δυσκολότερη” τη ζωή μας", λέει η Joanna γελώντας. "Το brainstorming μάς έχει γίνει συνήθεια, πειραματιζόμαστε συνεχώς και πάντα μαθαίνουμε κάτι νέο, σε μια προσπάθεια ανανέωσης που θα μας διαφοροποιεί όλο και περισσότερο από άλλους γαστρονομικούς θεσμούς", συμπληρώνει.
Ο σεφ είναι το θέμα των βραβείων, μια ιδέα που προλόγισε (σχεδόν προφητικά) την τεκτονική αλλαγή στη συλλογική αντίληψη για το ρόλο του κουζινάρχη, όχι απλώς ως ρυθμιστή της καρδιάς ενός εστιατορίου, αλλά ως ενός οραματιστή που, πολύ περισσότερο από πιάτα, φτιάχνει αφηγήσεις, μανιφέστα, κόσμους ολόκληρους
Η αριστεία έχει πρόσωπο
Καθώς όμως άλλες διοργανώσεις επικεντρώνονται αποκλειστικά στα εστιατόρια, την ατμόσφαιρα και τη συνολική γαστρονομική εμπειρία, τα Best Chef Awards δίνουν βάση στα πρόσωπα που βρίσκονται πίσω από το πάσο. Και μολονότι η λίστα των 100 κορυφαίων σεφ παγκοσμίως έχει πια αντικατασταθεί με σύστημα αξιολόγησης 1, 2 και 3 μαχαιριών, η αρχική προσέγγιση παραμένει: ο σεφ είναι το θέμα των βραβείων, μια ιδέα που προλόγισε (σχεδόν προφητικά) την τεκτονική αλλαγή στη συλλογική αντίληψη για το ρόλο του κουζινάρχη, όχι απλώς ως ρυθμιστή της καρδιάς ενός εστιατορίου, αλλά ως ενός οραματιστή που, πολύ περισσότερο από πιάτα, φτιάχνει αφηγήσεις, μανιφέστα, κόσμους ολόκληρους.
"Το όραμα κάθε σεφ είναι για εμάς ο πυρήνας των βραβείων: ο τρόπος που διαχειρίζονται το τερουάρ και η κοινωνική τους αποστολή είναι παράγοντες νευραλγικής αξίας", εξηγούν οι διοργανωτές. Η έννοια ενός εξαιρετικού πιάτου, άλλωστε, έχει διευρυνθεί: δεν περιέχει μόνο τη γεύση, την τεχνική και την παρουσίαση. "Οι σεφ αναλαμβάνουν ρόλους φιλόσοφου, ακτιβιστή, καλλιτέχνη, επιστήμονα, ρόλους που συμπληρώνουν τη μαγειρική τους ταυτότητα", σημειώνει ο Cristian. Έτσι ο νεωτεριστικός τρόπος σκέψης και η ανακάλυψη μαγείρων που υπηρετούν το επάγγελμά τους με χαρακτήρα και ταπεινότητα, είναι πράγματα που μονίμως αναζητούν οι "προβολείς" των Best Chef Awards.
"Αν έχεις ταλέντο αλλά όχι τη σωστή νοοτροπία δεν πας πουθενά", συνεχίζει ο Ιταλός, χρησιμοποιώντας ποδοσφαιρικούς όρους: "Είναι προτιμότερο να έχεις στο γήπεδο δέκα Γκατούζο αντί για έναν Ροναλντίνιο". Άλλωστε, τα Best Chef Awards δεν είναι απλώς μια λίστα, ούτε κάποιος σκιώδης γαστρονομικός οργανισμός, αλλά μια μεγάλη κοινότητα, τα μέλη της οποίας δραστηριοποιούνται σε τομείς όπως η επιστήμη, η ιστορία, η τέχνη. "Όλα εκείνα τα στοιχεία που καθορίζουν τον "Καλύτερο σεφ”, που τον καθιστούν πλοηγό για τις μελλοντικές γενιές οι οποίες αγωνίζονται για έναν καλύτερο κόσμο, όπου το φαγητό θα θεωρείται πολιτισμός και η καινοτομία εργαλείο για την καταπολέμηση της πείνας και την προώθηση της ειρήνης μεταξύ διαφορετικών λαών και πολιτισμών", σημειώνει με τη σειρά της η Joanna.
Διαβάστε Επίσης
Γαστρονομικός εκδημοκρατισμός και δίκαιες κουζίνες
Ως ηγέτες ενός θεσμού με το βλέμμα στραμμένο μονίμως εμπρός, οι εμπνευστές
των Best Chefs Awards δεν διστάζουν να κάνουν μερικές προβλέψεις για το γαστρονομικό μέλλον: ένα μέλλον με λιγότερο fine dining, περισσότερη ομαδικότητα και δύο σαφείς, άκρως δυναμικούς πόλους στα ανατολικά και τα δυτικά άκρα του πλανήτη.
"Δεν είμαι προφήτης αλλά νομίζω ότι η Κίνα ότι θα είναι σύντομα ο νέος δυνατός παίχτης στην παγκόσμια γαστρονομία, λόγω της τεράστιας πολιτιστικής της κληρονομιάς και τεχνολογικής της ανάπτυξης, ενώ το ενδιαφέρον θα στραφεί αρκετά και προς τη Λατινική Αμερική", σημειώνει ο Cristian, όταν του ζητάμε να βάλει πινέζες στα πιο δυνατά σημεία της γαστρονομικής σκηνής. "Επιπλέον, πιστεύω ότι οι ασιατικές χώρες θα ανθίσουν γαστρονομικά αναδεικνύοντας τον fine χαρακτήρα των έντονα παραδοσιακών εμπειριών, ενώ οι αμιγώς fine dining εμπειρίες μελλοντικά θα περιοριστούν στις χώρες που τις γέννησαν – στη Γαλλία, εν προκειμένω.
Όσο για τις τάσεις της εποχής; "Η στροφή προς την τοπικότητα, η εκτίμηση για το τερουάρ και η άνοδος του πιο οικείου φαγητού είναι ίσως οι ταχύτερα ανερχόμενες αυτήν τη στιγμή", επισημαίνει η Joanna, υπογραμμίζοντας επίσης ότι "ο εκδημοκρατισμός της γαστρονομίας άνοιξε τις πόρτες της καλοφαγίας και στις νεότερες γενιές, που μαθαίνουν να επεξεργάζονται διαφορετικά τις γευστικές επιλογές τους, ακούγοντας τα κοινωνικά μηνύματα πίσω από το πιάτο – βοηθάει βέβαια πολύ και το ότι γνωστοί σεφ δημιουργούν πλέον ειδικά, μικρότερα και οικονομικότερα μενού".
"Η πιο ευχάριστη αλλαγή των τελευταίων ετών όμως", συμφωνούν και οι δυο, "είναι ο σεβασμός των σεφ απέναντι στην μπριγάδα τους από πλευράς συνολικής συμπεριφοράς, ωραρίων κ.λπ. – ο χώρος είναι σκληρός από κάθε σκοπιά και δύσκολα διατηρούνται οι ισορροπίες, αλλά οι συνθήκες ευτυχώς αλλάζουν", επισημαίνουν, χαιρετίζοντας μια νέα εποχή πιο δίκαιων κουζινών, με ίσες ευκαιρίες και ανθρώπινο πρόσωπο. Κι αυτό είναι, πράγματι, ένα μέλλον που αξίζει βραβείο.
Ακολούθησε το Αθηνόραμα στο Facebook και το Instagram.
