Ίσως το έχεις προσέξει. Μπορεί και όχι. Αλλά είναι πια τάση, περίπου όσο τα σουβλατζίδικα, οι νεο-ταβέρνες, τα βινύλια, τα ορθάδικα-χοροπηδάδικα-με-κοκτέιλ-στο-χέρι και, ασφαλώς, τα microbakeries. "Για τί στο καλό μιλάς πια ρε Μπάμπη;" θα αναρωτηθείς. Και εξηγούμαι. Ζούμε πια (και) στην εποχή των ultra-designάτων burgerάδικων.
Τα αρχιτεκτονικά γραφεία και τα design studios δεν περιορίζονται απλά στο να φτιάξουν έναν λειτουργικά νόστιμο χώρο που ανοίγει την όρεξη αλλά επιδιώκουν να πάνε το παιχνίδι αρκετά βήματα πιο μακριά, με εσωτερικά που μοιάζουν να ξεπήδησαν από σελίδες περιοδικών και συστήνονται σχεδόν σαν μικρές σκηνές μιας εμπειρίας, πολύ πιο μακριά από το burger.
Προφανώς, δεν ανακαλύψαμε την Αμερική στα μέρη μας αλλά μάλλον ακολουθείται μια διεθνή ροπή προς τη συγκεκριμένη κατεύθυνση: Το υπο-trend θέλει burger spots και fast food γενικότερα να έχουν πολύ πιο designάτους χώρους απ’ ό,τι παλαιότερα. Δε συμβαίνει παντού με τον ίδιο τρόπο, αλλά αρκετά brands και νέες επιχειρήσεις υιοθετούν σχεδιαστικές λύσεις πιο 'προσεγμένες', πιο εμπειρικές, με χώρους που δεν εξυπηρετούν απλώς το να φας γρήγορα, αλλά να 'νιώσεις κάτι' και -ναι ναι- να το μοιραστείς στα social media. Μετέπειτα, να καθίσεις άνετα, να περάσεις χρόνο εκεί.
Τα κοινά στοιχεία που παρατηρούνται είναι, πάνω-κάτω και με μικρές αποκλίσεις, η instagrammable και φωτογενής αισθητική απεικόνιση, η κάποια ατμόσφαιρα (μουσική, φωτισμός, άνετο κάθισμα, διακόσμηση, ανοιχτή κουζίνα), ο μινιμαλισμός και οι καθαρές γραμμές. Plus, η ενσωμάτωση φυσικών υλικών (ξύλο, πέτρα, φυτά) και η τεχνολογία εντός του χώρου (ψηφιακά μενού, kiosks παραγγελίας) και πιο άνετες 'ζώνες' για να καθίσει κανείς. Η χρήση των χρωμάτων, επιπροσθέτως, μόνο τυχαία δεν είναι.
Ένα πολύ χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το One Burger, που πριν λίγους μήνες άνοιξε στο ιστορικό κέντρο. Η νεοϋορκέζικη μπράντα design Snarkitecture μεταμόρφωσε έναν παλιό χώρο σε γλυπτικό τοπίο, αξιοποιώντας 80 τμ επιφάνειας, διατηρώντας τον ακατέργαστο πέτρινο φλοιό του δαπέδου και προσθέτοντας καμπύλες ακριβείας που αναδύονται και διπλώνουν σαν διαβρωμένο τοπίο ή σαν τρισδιάστατο μοντέλο.
Πάγκοι και υπερυψωμένες πλατφόρμες και κόγχες ξεπροβάλλουν απευθείας από το ανοιχτόχρωμο δάπεδο, σχηματίζοντας ένα τοπίο που θυμίζει φαράγγι, σε ένα γενικότερο σκηνικό με απαλή χρωματική παλέτα, ώστε να αναδεικνύει το χαρακτηριστικό κόκκινο χρώμα του brand πάνω στο ήρεμο φόντο.
Έτερη περίπτωση το new entry των ΝΠ, στην περιοχή της Ηλιούπολης, το South Patty, που επίσης γεφυρώνει το χάσμα μεταξύ ζουμερού burger - ιδιαίτερης αρχιτεκτονικής ματιάς. Το κόνσεπτ εδώ υπογράφει η ομάδα South Constructions + Design, που δημιουργεί πάνω σε έναν καμβά 65 τμ, δομώντας ένα περιβάλλον κάπου ανάμεσα στο industrial και την pop κουλτούρα, με μια μικρή δόση 90s.
Kαμπύλες, καθρέφτες, έπιπλα, διατρήσεις μετάλλων και άλλα στοιχεία παραπέμπουν στη στρογγυλή μορφή του burger, με σημείο αναφοράς μια κυκλική κολώνα, που ξεχωρίζει σαν σχεδιαστικό highlight, με glossy μαύρα πλακάκια και ενσωματωμένο το ταμείο. Κόκκινες και ροζ πινελιές προσδίδουν έξτρα νότες ζωντάνιας.
Και κάπως έτσι, το burger στην Αθήνα ίσως να βαδίζει σε μονοπάτια που δεν το αντιμετωπίζουν μόνο ως υπόθεση γεύσης αλλά και εμπειρίας, χώρου, αισθητικής πρότασης. Τα νέα burgerάδικα δεν αρκούνται στο να σε ταΐσουν καλά αλλά επιδιώκουν να σε βάλουν μέσα σε μια ιστορία, να σε κάνουν κομμάτι ενός σκηνικού που αποτυπώνεται στο μυαλό όσο και στο feed σου. Και αν κρίνουμε από το ρυθμό με τον οποίο ξεφυτρώνουν τέτοιοι χώροι, είναι σίγουρο πως το εν Αθήναις μπιφτεκόψωμο και η διεργασία γύρω από αυτό έχει αποκτήσει πια το δικό της στιλ, σερβίροντάς το όχι μόνο με τηγανητές πατάτες στο πλάι αλλά και με design.
Ακολούθησε το Αθηνόραμα στο Facebook και το Instagram.
Διαβάστε Επίσης
