Δύσκολο πράγμα η επιστροφή στην καθημερινότητα, καθισμένος όμως στα άνετα τραπέζια καφενείου με τις ασορτί καρέκλες του αθηναϊκού "Kedros" αισθάνομαι να ξεκλέβω λίγη αίσθηση διακοπών ακόμα.
Ο θόρυβος από την κεντρική λεωφόρο της Λυκόβρυσης σβήνει στο μικρό καταπράσινο παρκάκι που απλώνεται μπροστά μου, για ταβάνι έχω τον ανοικτό ουρανό και τριγύρω μου αφθονούν οι μπουκαμβίλιες και τα φουντωτά πλατάνια.
Κέδροι μπορεί να μην υπάρχουν, όπως στον Αμπελά της Πάρου όπου ξεκίνησε να γράφεται η ιστορία του μαγαζιού πριν λίγα καλοκαίρια, η όλη διακοσμητική προσέγγιση ωστόσο ανοίγει έναν αφαιρετικό διάλογο με τις Κυκλάδες που ξεκουράζει και χαλαρώνει.
Η γειτονιά φαίνεται να δίψαγε για ένα καθημερινό στέκι με καλοβαλμένο φαγητό και φιλικές τιμές, τα ευρύτερα βόρεια προάστια προσεγγίζουν στο πι και φι, και τα τραπέζια γεμίζουν εύκολα ακόμα κι ένα βράδυ με σημαντικό αγώνα σε εξέλιξη, δικαιώνοντας την απόφαση του Γιάννη Παρίκου να μεταφέρει το ήδη επιτυχημένο κόνσεπτ εδώ και λίγους μήνες στην Αθήνα χωρίς να αποκλείεται να το δούμε μελλοντικά και σε άλλα σημεία της.
Ο βραβευμένος με πολλούς Χρυσούς Σκούφους σεφ φινίρει αυτήν την εποχή τις τελευταίες λεπτομέρειες στο επίσης δικό του "Artisanal" που ετοιμάζεται να ανοίξει σε λίγες μέρες, περνά όμως αρκετά βράδια του και εδώ επιβλέποντας προσωπικά τα πάντα.
Ο πλούσιος κατάλογος κινείται στη λογική του μεζέ και ορισμένων πιάτων για τη μέση, που παντρεύουν το παραδοσιακό στοιχείο με διακριτικές μοντέρνες πινελιές.
Διαβάστε την αναλυτική κριτική του 'α' για το Kedros Athens.
Διαβάστε Επίσης
