Ο σεφ Κωνσταντίνος Φιλιππόπουλος μεγάλωσε σε ένα περιβάλλον όπου το καλό φαγητό αποτελούσε βασική οικογενειακή αξία. Οι πρώτες του μνήμες συνδέονται με την κουζίνα της μητέρας και της γιαγιάς του, οι οποίες φρόντιζαν πάντα να υπάρχει στο σπίτι ένα νόστιμο πιάτο, ένα γλυκό για το σαββατοκύριακο και ένα σωστό πρόγευμα για τα παιδιά. Αν και κανείς από την οικογένεια δεν είχε επαγγελματική σχέση με τη γαστρονομία –εκτός από τον παππού του, που ήταν ζαχαροπλάστης– η αγάπη για το φαγητό ήταν διάχυτη και καθοριστική.
Η απόφαση να γίνει σεφ ήρθε νωρίς, στα δεκατέσσερά του χρόνια. Αναζητώντας έναν δρόμο που θα συνδύαζε τη χειρωνακτική δημιουργία με την έμφυτη περιέργειά του για το "τι κρύβεται" πίσω από κάθε γεύση, στράφηκε στο παρελθόν και στις γαστρονομικές μνήμες της οικογένειας. Η πορεία του τον οδήγησε στο Χάντερσφιλντ της Βρετανίας για περαιτέρω τεχνική κατάρτιση, ενώ αργότερα συνέχισε με εξ αποστάσεως σπουδές στην Καλιφόρνια, εμβαθύνοντας στη διατροφολογία. Κάθε επαγγελματικός σταθμός υπήρξε για εκείνον μια ξεχωριστή εμπειρία, με... ινστιτούτα σαν το "Βαρούλκο", το "Χίλτον" και το και το διεθνές "SUSHISAMBA" να φιγουράρουν στο βιογραφικό του.
Η μαγειρική του φιλοσοφία αποτελεί σύνθεση επιρροών από μέντορες διαφορετικών σχολών: από την ιαπωνική λιτότητα που αναζητά τη νοστιμιά μέσα από την αφαίρεση μέχρι τη γαλλική προσέγγιση που τιμά την πολυπλοκότητα. Σήμερα επιδιώκει να αφήνει το ίδιο το υλικό να του "μιλήσει" και να καθοδηγήσει το πιάτο. Με ιδιαίτερη αγάπη για τα λαχανικά, τα θεωρεί πρόκληση και έμπνευση, επιμένοντας στη λιγότερη δυνατή επεξεργασία και τη γεύση που προσφέρει η γη.
Ο ίδιος χαρακτηρίζει την κουζίνα του "διεθνή", αντλώντας εμπειρίες από τα μέρη όπου εργάστηκε και τις κουλτούρες που τον επηρέασαν. Κεντρικός του στόχος είναι η δημιουργία πιάτων που δεν είναι μόνο νόστιμα αλλά και υγιεινά, με έντονο χειροποίητο στοιχείο και υψηλή διατροφική αξία. Από τις πρώτες κιόλας επαγγελματικές του εμπειρίες έχει θέσει ως γνώμονα την τήρηση σωστών, σύγχρονων διατροφικών στάνταρ, θέλοντας να προσφέρει στο κοινό μια κουζίνα που σέβεται το σώμα όσο και τη γεύση.
Για τον ίδιο, ο σύγχρονος σεφ οφείλει να είναι πολλά πράγματα μαζί: να μαγειρεύει
με την αφοσίωση της γιαγιάς, να κατανοεί τα οικονομικά σαν λογιστής, να διοικεί σαν μάνατζερ και να κατέχει τις τεχνικές των κορυφαίων. Ένα πολυσύνθετο επάγγελμα, που εκείνος υπηρετεί με συνέπεια, ευαισθησία και προσωπικό όραμα.
Διαβάστε Επίσης
