Λεωνίδας Τούμπανος
Νεοκαφενείο με τα όλα του και με όλες τις φυλές του Κέντρου στα τραπεζάκια του, το ρετρό αγαπημένο της οδού Μητροπόλεως έχει εδραιωθεί όχι μόνο στις προτιμήσεις των πάμπολων τουριστών που τριγυρνούν ολημερίς τη γειτονιά του, αλλά και στα φαβορί των ντόπιων, που δίνουν εκεί το απογευματινό τους ραντεβού για τσίπουρο, κρασάκι κι εκλεκτό τσιμπολόι, συνοδεία ρεμβασμού στην τριπλή περατζάδα των οδών Πετράκη, Μητροπόλεως και Φορμίωνος, που συναντιούνται στη δροσερή του πλατεΐτσα. Κι είναι μια σπάνια συνθήκη αυτή που έχει πλέξει το στέκι ετούτο, καταφέρνοντας με σωστές δώσεις κοσμοπολίτικης μοντερνιτέ και αγάπης για το κλασικό, να σε κάνει να νιώθεις σα να έχεις βρεθεί στην πλατεία του χωριού, αλλά και στο κέντρο της πόλης ταυτόχρονα.
Αυτήν την αίσθηση στιλάτης χωροχρονομηχανής, σιγοντάρει εσχάτως και το μενού που έχει φρεσκάρει η Μανιάτισα σεφ Σταυριανή Ζερβακάκου, φέρνοντας εδώ την ιδιαίτερη ευαισθησία της για τα εκλεκτά ελληνικά προϊόντα, αλλά και το ξεχωριστό της χάρισμα για πιάτα που ξυπνούν μνήμες αναμελιάς στην αυλή της γιαγιάς. 'Ή, εν προκειμένω, μνήμες του παππού, όπως το περιγράφει η ίδια. "Ο παππούς Δήμος ήταν οδηγός του τραμ και όταν τελείωνε τη δουλειά πήγαινε στον Πειραιά, στην Κοκκινιά και στα τριγύρω, και σύχναζε σε tapas bar που φυσικά τότε δεν τα έλεγαν tapas bar αλλά ταβερνεία", λέει η σεφ, όταν τη συναντούμε στο "Σερσέ λα Φαμ", "όμως έτσι όπως μου τα αφηγούνταν ο μπαμπάς, μου θύμιζαν ακριβώς αυτή τη λογική: των tapas bar".
Όπως τα "tapas" που αγαπούσε ο παππούς Δήμος, έτσι και τα "tapas" της Σταυριανής έχουν άρωμα έντονα ελληνικό, όμως αυτό δεν είναι το μόνο συστατικό. Έχουν και αυτό το άρωμα της χαρωπής νοσταλγίας που είναι μοναδικό στα πιάτα της Ζερβακάκου, λες και ζωντανεύουν μέσα τους εικόνες του χτες, αλλά με χρώματα σημερινά, έντονα κι ολοζώντανα. Σαν τα ολοζώντανα αρώματα που συνοδεύουν την αφράτη, αέρινη μπουκιά της τσιπούρας καρπάτσιο, που έρχεται μαριναρισμένη ανάλαφρα σε χυμούς εσπεριδοειδών, με ντομάτα, ελιά, κρεμμύδι, μυρωδικά και μπόλικο καλοκαίρι τριγύρω της.
Καλοκαίρι μυρίζει κι η κρύα ντοματόσουπα, που συνοδεύεται από ένα λαχταριστό σάντουιτς με Καλαθάκι Λήμνου σε φρυγανισμένο ψωμί, ιδανικό για βούτες, σα μια εθιστική ελληνική μεταγραφή του αμερικάνικου retro-comfort συνδυασμού grilled cheese sandwich με Campbell’s Soup, ενώ κλασικά φαβορί του "Σερσέ", όπως τα τραγανά κεφτεδάκια δυόσμου, ή ο ατομικός μουσακάς στο πήλινο, συνεχίζουν να σερβίρονται με την υπογραφή του chef de cuisine Τάσου Γιαννόπουλου.
Piece de resistance του νέου μενού, πάντως, είναι το "πρωινό της Σταυριανής" που σερβίρεται σε μεγάλο χτυπητό δίσκο και γεμίζει το μάτι Ελλάδα, πριν δώσει πάσα στο στομάχι. Δυο αφράτα τηγανητά αυγά έρχονται περικυκλωμένα από πιατάκια με νούμπουλο Κερκύρας, παστουρμά Νέας Καρβάλης, γραβιέρα Κρήτης και καλαθάκι Λύμνου, και πλάι τους μπολάκια με ταχίνι, γιαούρτι, μέλι και γλυκό κουμκουάτ, αλλά και δυο τροφαντά κουλούρια Θεσσαλονίκης, συνθέτουν μια εικόνα λαχταριστή που, είτε Έλληνας είσαι, είτε ξένος, δεν μπορείς παρά να νιώσεις βασιλιάς όταν τη δεις να προσγειώνεται μπροστά σου.
(+) Tο αεράτο antipasto από κερκυραϊκό νούμπουλο με κρητικό γαλένι, ξερό σύκο και φουντούκια, είναι ένα πιάτο κοσμοπολίτικης ελληνικότητας ιδανικό για ξεκίνημα πλάι σε μια δροσερή Μαλαγουζιά.
(-) Κρίμα που το πρωινό σερβίρεται μόνο σε ώρες… πρωινού, στερώντας τη χαρούμενη εικόνα του απ’ τους υπναράδες αυτής της πόλης.
