"Εμπειρία κι εγγύηση σε ταβερνεία, χαμαιτυπεία, κουτούκια, καπηλιά και ουζερί από το 1986". Κάπως έτσι "αυτοπεριγράφεται" το "Λαϊκόν" στο Ψυχικό, ένα μαγαζί με ψυχή, για τους νοσταλγούς μιας παλιάς εποχής αλλά και για τους νεότερους, που, τσουγκρίζοντας με την παρέα και τσιμπολογώντας μεζεκλίκια θα ακούσουν μια Πόλυ Πάνου, έναν Περπινιάδη, έναν Χρηστάκη ή και έναν Καζαντζίδη βρε αδερφέ να πάνε τα φαρμάκια κάτω...
Τα (καλά) μαγαζιά παλιάς κοπής σήμερα είναι μετρημένα, εκεί που θα πας μόνος ή με την παρέα για ένα τσιπουράκι και μια τηγανιά φρέσκοτηγανισμένες κυδωνάτες πατάτες δίπλα σε κρεατένιες μπαλίτσες που μοσχοβολούν δυόσμο, θα βυθίσεις το ψωμί σου σε χειροποίητη και όχι "ετοιματζίδικη" τυροκαυτερή, θα αγαλιάσει η καρδιά σου με την πρώτη μπουκιά μαγειρευτό σαν από τα χέρια της μάνας ένα ηλιόλουστο κυριακάτικο μεσημέρι. Αυτά είναι που κρατάνε την παράδοση, έχουν την ελληνικότητα στο "πετσί" τους και μοστράρουν από το έμπα κιόλας γερές δόσεις νοσταλγίας.
Στους τοίχους, στο ντεκόρ, στις γωνιές, τις μουσικές. Αυτά τα βρίσκεις συνήθως στα πειραιώτικα σοκάκια και σε στενά στριμωγμένα κάπου μέσα στο τσιμέντο του κέντρου. Σωστά; Λάθος. Λίγα μόλις μέτρα από την Κηφισίας, στο Νέο Ψυχικό, ακριβώς απέναντι από το "Χοχλιδάκι" το παραδοσιακό ουζερί της οικογένειας Χοχλιδάκη που λειτουργεί από το 1986, άνοιξε το "Λαϊκόν", το αδερφάκι του, ένα οινομαγειρείο με προδιαγραφές μπακαλοταβέρνας. 'Αξια οικοδέσποινα και μαγείρισσα η κα Βάνα, με καταγωγή από την Πόλη, από το ξημέρωμα ζυμώνει, ξεφουρνίζει, στέκεται πάνω από τα τεντζερέδια, τα ταψιά και τα τηγάνια για να είναι όλα έτοιμα μέχρι να ξεκλειδώσει το μεσημέρι η ξύλινη πόρτα σε στυλ παλιού αρχοντικού και να περάσουν το κατώφλι της οι πρώτοι επισκέπτες.
Είναι η καρδιά της κουζίνας αλλά και όλου του μαγαζιού αφού έχει βάλει το χεράκι της κάθε λεπτομέρεια- με τη βοήθεια του γιου της Αλέξανδρου- από τα παλιά δρύινα βαρέλια όπως στα κουτούκια, το παλαίμαχο "ατακαδόρικο" juke box που "προειδοποιεί "είμαι 65 ετών, σεβαστείτε την ηλικία μου, δεν είμαι tablet, χειριστείτε με τρυφερότητα" και τις κορνίζες με ιστορικά πρόσωπα ή εξώφυλλα δίσκων εμβληματικών μορφών του ελληνικού πενταγράμμου, μέχρι τα επιλεγμένα καλούδια που βρίσκουν χώρο σε συνταγές απ'όλη την Ελλάδα, τα οποία καταναλώνεις επί τόπου ή παίρνεις πακέτο για το σπίτι.
Η κουζίνα, σε άψογη αναλογία με τη θέρμη και την οικειότητα του χώρου, αποπνέει ελληνικότητα σε κάθε της ανάσα.
"Μπακαλοταβέρνα προτιμώ να το λέω, γιατί προσπαθούμε σιγά σιγά να δώσουμε ώθηση στο "μπακαλικάκι" μας", και ο κόσμος δείχνει να ανταποκρίνεται", μου λέει η κα Βάνα στην πρώτη ξενάγηση με τη μικρή βιτρίνα που φιλοξενεί όλα τα καλά με ονομασία προέλευσης: μουχτερό από τη Δράμα, μυκονιάτικη λούζα, κερκυραϊκό νούμπουλο, ακροκώλιον (προσούτο) Ευρυτανίας, σκυριανή γραβιέρα, νιώτικο τυρί, κρητικούς ασκουδρόλακους σε βαζάκια, μανιάτικα λούπινα, βολιώτικα "στρακάκια" και πάει λέγοντας. Πάνω στο ψυγείο εντοπίζω μερικές καρτέλες φρέσκα αβγά, ζαμπονάκι και κορν μπιφ, μεζές ταμάμ για ρετσίνα και ρακή. Το μαγαζί δεν είναι "του κουτιού", λειτουργεί από το 2020 αλλά η πανδημία δεν του άφησε περιθώρια να ξεδιπλώσει τις χάρες του. Στα τραπέζια με τα καρό τραπεζομάντηλα, σε μια άλλη εποχή θα μπορούσαν να κάθονται μόρτηδες με τσιγκελωτό μουστάκι γρατσουνώντας μπαγλαμαδάκια, εν έτει 2023 όμως μάλλον είναι πιο πιθανό να συναντήσεις παρέες κάθε ηλικίας και εργαζόμενους από τις γύρω περιοχές.
Η κουζίνα, σε άψογη αναλογία με τη θέρμη και την οικειότητα του χώρου, αποπνέει ελληνικότητα σε κάθε της ανάσα. Η ξανθιώτικη πατατοσαλάτα με καπνιστή ρέγγα και θρούμπες Θράκης, η τυροκαυτερή με φέτα και καυτερή πράσινη τηγανιτή πιπεριά σβησμένη με ξύδι, που τη λιώνεις επί τόπου στο πιάτο, η βελούδινη φάβα Φενεού, η λεπτοκομένη λαχανοσαλάτα με λάχανο τριμμένο στο χέρι, οι αφράτοι κεφτέδες με κάμποσο δυόσμο και κάποια από τις πίτες της κυρίας Βάνας με κρατσανιστό χειροποίητο φύλλο που ανοίγει καθημερινά και λογιών λογιών γεμίσεις, είναι ό,τι πρέπει για το τραπέζι της μοιρασιάς. Στα κυρίως, οι μερίδες μπαμπάτσικες και λεπτοκεντημένες: από πιάτα με κρέας, το γιουβέτσι με ντομάτα, παλαιωμένο κασέρι Ξάνθης και μοσχαρίσια μάγουλα που λιώνουν στο στόμα, όπου το ζυμαρικό ετοιμάζεται τη στιγμή της παραγγελίας, φτάνει ωραία χυλωμένο, από ψάρι, το φιλέτο λαυράκι με τσιγαριαστά χόρτα εποχής, πιο ελαφρύ, μοσχοβολά από τα μυριστικά. Αφήνω για το τέλος τους λαχανοντολμάδες, που, τσουπωτοί, με σάλτσα δεμένη χωρίς αβγό, είναι η σπεσιαλιτέ της εποχής και για να την προλάβετε, ίσως θα πρέπει να εξασφαλίσετε μερίδα τηλεφωνικά. Όσο για τα επιδόρπια, θα κλείσετε με τελ φιστίκ, κανταΐφι δηλαδή σιροπιασμένο, με μπόλικο φιστίκι ενώ λίγο πριν φύγετε, σαν καλοί "μουσαφιραίοι" θα αφήσετε λίγο χώρο για το κέρασμα, γλυκό του κουταλιού και ψημένη ρακή και ίσως στο "έβγα" να σιγομουρμουράτε "γλυκιά μου αγάπη, καληνύχτα"...
Αδρειανείου 36, Ν. Ψυχικό, Τηλ.: 2106745481, Τρίτη-Σάββατο: 1 μ.μ-8.30, Κυριακή: 1 μ.μ-6 μ.μ
