Εκεί στην Κηφισιά ο Κωνσταντίνος Ζουγανέλης έχει χτίσει μια μετα-«Guru» πολύστροφη exotica με το ιδιόχειρό του αποτύπωμα. Έχει ωραίες μουσικές, κοκτέιλ και –εννοείται– γεύση Ταϊλάνδης.
Συνήθως, όταν φέρνεις στο μυαλό σου ένα κηφισιώτικο νεοκλασικό, δεν σκέφτεσαι γαλάζιες μπαλινέζικες ομπρέλες ή μια κουζίνα-καντίνα να δουλεύει σε πυρετώδεις ρυθμούς. Εκτός αν μιλάμε για τον Κωνσταντίνο Ζουγανέλη κι ένα bar-restaurant απόγονο του «Bar Guru Bar», που για δώδεκα χρόνια και βάλε κεντούσε εκλεκτικό εξωτισμό στην Πλατεία Θεάτρου και αγαπήθηκε όσο λίγα. Άμα έχεις χτυπήσει κάρτα στο «Guru», το βλέπεις αμέσως: μπορεί το «Buba» να βαδίζει σε άλλη περιοχή κι εποχή, την κουλ αύρα όμως την έχει στο αίμα του. Κυκλοφορεί σε μια απίθανη μαξιμαλιστική αυλή, όπου η exotica τζαμάρει με ανεξάντλητους τρόπους: με καλαμωτές και φυτά, φλοράλ μαξιλάρες, φαναράκια, ανιμιστικά φωτιστικά, στεφάνια... Στο ιδιόρρυθμό του πάνθεον θα βρεις από τη βασιλική οικογένεια της Ταϊλάνδης μέχρι ένα ζευγάρι τσαρούχια.
Το κοκτέιλ Αpocalypse Now, που βγάζει (ανάμεσα σε πολλά άλλα) η επενδυμένη με μπαμπού και πλαισιωμένη με κατακόκκινες τρέσες μπάρα, είναι μια παραλλαγή του Aperol Spritz με τσίλι, κανέλα, βασιλικό και χυμό γκρέιπφρουτ – ό,τι πρέπει για να σε βάλει στο κλίμα λίγο προτού η κουζίνα (στις προτάσεις της οποίας συμβάλλουν η ταϊλανδή κυρία Μαρία, ο Κωνσταντίνος και ο Μπάμπης) σε πάει μια βόλτα από την Μπανγκόκ μέχρι την Τσιάν Μάι.
Πρώτο ήρθε το Miang Kham, ένα στρογγυλό ξύλινο πλατό γεμάτο κουταλάκια με υλικά για να γεμίσεις τα ρολάκια σου: αποξηραμένες γαρίδες, τσίλι, ψιλοκομμένο λάιμ, καβουρδισμένη καρύδα, palm sugar και fish sauce, σε ένα ακροβατικό παιχνίδι ανάμεσα στο γλυκό, το αλμυρό, το ξινό και το καυτερό που ομολογουμένως έχει την πλάκα του. Η κλασική σούπα Tom kha kai, με κοτόπουλο, λέμονγκρας, καφίρ λάιμ, γκαλανγκάλ, μανιτάρια, καλαμπόκι και αρκετό φρέσκο κόλιαντρο, είναι αρωματική, λεμονάτη, με τη γλύκα από το γάλα καρύδας να σπάει με ωραία κάψα. Όσο για τη Som tum (som σημαίνει «χτυπάω», tum «ανακατεύω») είναι μια σαλάτα παπάγια που φτιάχνεται σε γουδί δίπλα στο τραπέζι σου. Τσίλι και σκόρδο μπαίνουν πρώτα, μετά η palm sugar, στη συνέχεια το φιστίκι και το λάιμ. Μετά τη fish sauce, τον ταμάρινθο και το καρότο μπαίνει και η παπάγια, όχι πολύ ώριμη, κι έχεις μπροστά σου ένα σπιρτόζικο mix με χρώματα και δεμένα αρώματα όλο φρεσκάδα.
Δοκίμασα και τα ψωμάκια ατμού με πάπια, hoisin sauce με την κλασική γλυκάδα της κι ελαφρύ τουρσάκι και το Khao soi, ένα αρωματικό κάρι με βιρμανικές επιρροές με κοτόπουλο, γκαλανγκάλ, κόλιαντρο, κουρκουμά και γάλα καρύδας, σερβιρισμένο με τραγανά egg noodles (με λίγο παραπάνω ζουμί για να ποτίσουν κι άλλο θα ήταν ακόμη καλύτερα). Επίσης νόστιμο το Phad krapow, που συνδυάζει πάπια με οyster και fish sauce και φρέσκο βασιλικό. Στο τέλος θα σας γλυκάνουν με Thai κρέμ μπριλέ με κουρκουμά, καρδάμωμο και γάλα καρύδας. Μη φύγετε όμως, διότι το «Buba» κρατάει μέχρις αργά με ethnic jazz, reggae, soul και funk να εναλλάσσονται στην κονσόλα. Ιδίως Παρασκευή και Σάββατο η κινητικότητα στα πέριξ του μπαρ δεν σταματάει μέχρι τις 3-4 π.μ.
