Τα πιάτα της Κωνσταντίνας Φάκλαρη στο bar-restaurant του ομώνυμου boutique hotel της Μητροπόλεως κινούνται περίτεχνα σε χειμωνιάτικη πίστα, θα πιείτε όμως και πολύ ωραία κοκτέιλ.
Βήμα βήμα εξελίσσεται το «Zillers». Επέλεξε να κάνει ήπια αρχή σε all day λογική το καλοκαίρι που πέρασε, προτού ακόμη ανοίξει επίσημα το ξενοδοχείο που το στεγάζει, έχοντας το ατού ενός πολύ καλού πόστου –το μπαλκόνι βλέπει ακριβώς στην Ακρόπολη–, και δεν άργησε να ανεβεί στις προτιμήσεις του κοινού. Η βραδινή, πιο εστιατορικού χαρακτήρα πρόταση της Κωνσταντίνας Φάκλαρη ήρθε λίγους μήνες αργότερα, σε στιλ φιλικά γκουρμέ, και πάνω σε αυτόν τον απαιτητικό καμβά έκαναν ντεμπούτο κάποια πιο χειμωνιάτικα πιάτα, αντιπροσωπευτικά της ματιάς της σεφ, τα οποία δοκιμάζεις τριγυρισμένος από τις φυλλωσιές του εσωτερικού κατακόρυφου κήπου.
Αν ανεβείς λοιπόν στην αφαιρετική σάλα, την ώρα που θα χαζεύεις από το τζάμι το φωτισμένο ιερό βράχο, θα σε ζεστάνουν με μια σούπα (στην περίπτωσή μας ήταν κάστανο-μανιτάρι, γήινη, ντελικάτη, με ωραία πυκνότητα) και θα συνεχίσουν ανάλογα. Οι γίγαντες Πρεσπών σε μια έξυπνη, ελαφριά, μυρωδάτη, με νότες οξύτητας συνταγή με άνηθο, λάιμ, φύτρες αρακά και φέτες αβγοτάραχου Μεσολογγίου κάνουν δυναμική αρχή. Οι φρέσκες, ελαφροσοταρισμένες καραβίδες από την άλλη είναι μεν φινετσάτες, αλλά χάνονται σε τόσο κουσκουσάκι (με λέμονγκρας και μυρώνια) και το πιάτο καταλήγει κάπως άτονο, του λείπει η ένταση.
Οι ωραίες ιδέες της κουζίνας πάντως, με αντίστοιχα προσεγμένες εκτελέσεις, είναι εμφανείς στην περίπτωση του ορτυκιού κονφί, δίπλα στο οποίο στέκεται –σε ένα πιάτο διάστικτο από κρέμα από καπνιστό βολάκι Άνδρου– ένα πυργάκι με βάση από τραγανά πατατάκια, πάνω στο οποίο στρώνονται άγρια χόρτα κι ένα αβγό. Στην ίδια συχνότητα και το γλυκοφάγωτο κουνέλι στιφάδο με πουρέ καρότου, άγρια μανιτάρια και απαλή σκορδαλιά καρυδιού και το αρνάκι που έρχεται με δύο τρόπους, μπρεζέ με πουρέ καπνιστής μελιτζάνας, ντοματίνια και άγριο σκόρδο και σε τραγανές κροκέτες με τσίλι και τζίντζερ, ισορροπώντας όμορφα Μεσόγειο και μια πινελιά εξωτισμού.
Τα γλυκά είναι από τα δυνατά συστατικά της χειμωνιάτικης συνταγής του «Zillers». Τόσο η μπάρα σοκολάτας Valrhona με παγωτό αγριοκύμινο όσο και το ντελικάτο ρυζόγαλο με τον αστεροειδή γλυκάνισο, το δεντρολίβανο και τα βρώσιμα λουλούδια είναι δυνατά. Εκείνη όμως που δεν πρέπει να χάσετε είναι η μους ελληνικού καφέ της Κωνσταντίνας Φάκλαρη, κεντημένη με φετούλες μανταρίνι και σκεπασμένη με βελούδινο ζελέ ελαιόλαδου. Φινετσάτη, αρωματική, χαρακτηριστικά ελληνική, με τον καφέ να «γράφει» εξαιρετικά, σε πάει... αλλού, επιστρέφοντας τρόπον τινά στο παρελθόν, για όσους θυμούνται το φινάλε του μενού της σεφ που έκλεψε τις εντυπώσεις πριν από καμιά δεκαετία στο «Urban» στο Γκάζι.
Μην παραλείψετε, πάντως, να δοκιμάσετε και τα καινούργια της μπάρας, που έχει πολλές ιδέες για pairings. Aνάμεσά τους, εκτός από τα signature cocktails, θα συναντήσετε ιδιαίτερα low ABV, όπως το πολύ ορεκτικό, λεπτών αποχρώσεων Veneziano, με Amaro Montenegro, Prosecco και 3 Cents Lemon Tonic, καθώς και «πειραγμένα» classics όπως το Copper Tale, μια πολύ επιτυχημένη παραλλαγή του El Presidente.
