Το πρώτο μενού του άρτι αφιχθέντα Ρενάτο Μεκόλι και οι πολύ γλυκές τιμές κάνουν τον «Βασίλαινα» κελεπούρι.
Καμιά εικοσαριά μέρες έχει ανοίξει ο «Βασίλαινας» και τα πρώτα δείγματα της καινούργιας του φάσης είναι πολύ ελκυστικά. Ειδικά, μάλιστα, αν λάβεις υπόψη ότι οι τιμές έχουν μειωθεί και πέφτουν ανέτως κάτω από τα € 30 για ένα δείπνο τριών πιάτων. Ο σεφ του μαγαζιού Ρενάτο Μεκόλι έχει ωραίες ιδέες. Να, όπως αυτή η πολύ φινετσάτη άγλυκη κολοκυθόσουπα, που το παρφουμάρισμά της με κύμινο την κάνει οριεντάλ. Το μαρινάτο γαύρο φανταστείτε τον σαν εξαιρετικό τάπας. στακάτο, δροσερό το ψάρι και πολύ γραμμένη η αρωματική γεύση μαρμελάδας ντομάτα σε τραγανό ψωμάκι – το αντίθετο του λαϊκισμού, αλλά ταυτόχρονα πολύ οικείο.
Ωραία ιδέα και η φρουτώδης γλύκα της πολέντας με ξερά βερίκοκα, που συνοδεύει πανσέτα ψημένη εν κενώ. Αυτήν την τεχνική του σιγομαγειρέματος των κρεάτων σε κενό αέρος τη χρησιμοποιούν πολύ και δίνει ωραία αποτελέσματα.
Το χοιρινό κότσι, λ.χ., γίνεται εξαιρετικό φρικασέ, με τη ζουμερή σάρκα να θυμίζει μαγείρεμα σπιτικής μαρμίτας, με τη σάλτσα εξόχως μυρωδάτη, ελαφριά και ξινούτσικη και τα σέσκουλα πολύ ταιριαστά. Το χοντρό αλάτι στο κρέας δίνει τόνο και παιχνίδι υφής, τόσο στο χοιρινό όσο και στο αρνάκι γάστρας. Το δεύτερο γευστικό τρυφερούδι κάνει παρέα με δυνατό ριζότο, το οποίο αρωματίζει μπόλικος άγριος μάραθος. Άλλη μία σπεσιαλιτέ κρέατος που μας άρεσε ήταν το καραμελωμένο μοσχαράκι οσομπούκο με τον πολύ γευστικό και απέριττο πουρέ πατάτας.
Πήραμε μονότερμα το κρέας, όμως, οπότε ας εστιάσουμε και στη θάλασσα. Με το ψητό λαβράκι ο Μεκόλι κάνει επίδειξη τεχνικής (σούπερ τραγανή πέτσα, ζουμερή σάρκα), συνδυάζοντάς το με τραγανό και μελωμένο πράσο, σπανάκι κι ελαφρύ πουρέ σελινόριζας. Στο κριθαρότο, επίσης, το al dente μαγείρεμα του δίνει εξαιρετική υφή και το λάδι γαρίδας πολύ βαθιά γεύση.
Επιτυχημένα είναι και τα γλυκά. Ανάλαφρο και πολύ ελληνικό το γιαούρτι (μους) αρωματισμένο με μαστίχα και τραγανίσματα μαρμελάδας πορτοκάλι. Πολύ φίνο το σουφλέ σοκολάτας με home-made παγωτό βανίλια. Ωραίο το ταίριασμα σιμιγδαλένιου χαλβά με σάλτσα καραμέλας και κρέμα τυριού.
(+) Η εξαιρετική σχέση ποιότητας-τιμής. Η αίσθηση οικειότητας των σπεσιαλιτέ. (-) Κάποιες μαγειρικές μικρο-αστοχίες (π.χ. οι παραψημένες γαρίδες στο κριθαρότο).
